En toen was je daar. Vakantie.

Jaaaaa, wat ben ik blij dat je er bent. (Ja, jij ook, maar ik heb het nu even tegen de vakantie). Op moment van schrijven moet ik morgen nog aan de bak. Maar goed, daarna elf hele dagen geen werk. Elf hele dagen vooral doen waar ik blij van word; waar ik van oplaad. Ik kan echt even niet wachten om niks te ‘moeten’. Om gewoon wakker te worden en dan te kunnen besluiten nog een uurtje te blijven liggen, want who cares? Goed, ik ben natuurlijk echt niet de enige die zo uitkijkt naar vakantie. En wat zou ik al die mensen die vitale beroepen hebben toch graag wat rust gunnen. En de mensen die iemand verloren hebben een dikke knuffel willen geven. En wat gun ik alle mensen die hun bedrijf en/of baan verliezen of verloren hebben ook even wat rust van alle zorgen en het verdriet. Ja. Is zo. (meer…)

Lees verder

Moed tonen. Soms is dat nodig.

Ik breng mijn tong voorzichtig naar de puntige vriendjes achter in mijn mond. Even voelen, want naja, nu zitten ze er nog. Op het moment van schrijven is het ‘de vooravond van’. Morgen stap ik om half 11 de tandartspraktijk binnen. Daar zullen mijn bovenste verstandskiezen worden getrokken. Hoe-ra. Iets waar ik, dat kunnen jullie je vast voorstellen, niet echt naar uitkijk. Maar, soms moet je nu eenmaal even wat moed tonen in het leven. (meer…)

Lees verder

Blogs die ik nog altijd lees. Al is het ‘stiekem’.

Zelf vind ik reacties krijgen me-ga leuk. Waarom ik dan zelf zo’n ei ben dat niet altijd reageert op schrijfsels van anderen? Daar heb ik geen goed excuus voor. Nee, echt niet. Ik beloof mijn leven te gaan beteren. Echt waar! Voor nu wilde ik toch graag een hoop digitale liefde en bewondering uiten naar de getalenteerde schrijfmiepen (dat vind ik een leuk woord; schrijfmiep) die nog altijd het internet versieren met hun woorden. Oke dat klinkt dan misschien weer iets té, maar je snapt wat ik bedoel, toch?! (meer…)

Lees verder

Het 22e schrijfsel

Ik dacht: “Goh, laat ik eens tellen hoeveel schrijfsels ik op het wereldwijde web gegooid heb dit jaar”. Je raadt het al. Althans, als je de titel goed hebt gelezen. Dat zijn er, samen met deze woordenbrei, slechts 22. Ja, echt. Ik geloof dat dat een record is? Een heel verdrietig record that is, want ik had het ergens diep in mijn nog altijd vreemd kloppende hart graag anders gezien. Hoe het komt dat al die andere schrijfsels uitbleven? (meer…)

Lees verder
Sluit Menu