Er was eens een vrouw met dromen

Je raadt het al: die vrouw, ben ik. Een hele tijd geleden zei ik wel eens dat ik niet echt dromen had. Stom, toch? Ik had het gevoel dat je pas droomde als het groots was. In je up naar Bali, een koffiebarretje openen in Australië, de wereld over met een zelf verbouwd campertje, een eigen bedrijf runnen, een tweede huis in Portugal kopen, in een elektrische Fiat 500 rijden (#zwijmel).. Je kent het wel, dat soort dromen. Ik vroeg me altijd af waarom ik die grootse dromen niet had. Geloof ik er niet genoeg in en snijd ik mezelf daarmee dan sowieso in de vingers? Of durf ik het gewoon niet uit angst voor teleurstelling? Of, en dat kan natuurlijk ook, zijn die grootse dromen gewoon niet my cup of tea en zijn die beelden mij ‘opgelegd’ door het ding dat social media heet? Wat. een. vrágen. (meer…)

Lees verder

Wie schrijft, die blijf.. eh, verdwijnt steeds?

Het begint te knagen zodra mijn bips de stoel raken. Ik kan mijn best doen het te negeren, maar ik kies ervoor dat niet te doen. Nee, not this time. Met mijn laptop op mijn schoot geplant luister ik naar de vrolijke stem van de conducteur. De komende veertig minuten zijn van mij en mijn rikketikkende vingers op het toetsenbord. Schrijven – ja. Gewoon, weer even zoals vroegah. Vroegah, toen ik zo’n beetje elke heen- en terugreis naar waar ik dan ook heenging spendeerde aan het schrijven van blogjes. Waar is die tijd gebleven?! Ik begin me af te vragen of mijn schrijfzin en/f inspiratie ook gezellig in 2014 is gebleven. Zou kunnen. Wat denk jij? (meer…)

Lees verder

Als je even vastgelopen bent

Ken je dat gevoel? Je bent on a roll; helemaal lekker bezig. Je voelt je gemotiveerd en trots op de dingen die je overwint, bereikt en behaalt. Je doet je best op alle gebieden van het leven. Totdat het ineens niét meer zo lekker loopt. Sterker nog: het lijkt wel alsof niks meer ‘loopt’. Je wil wel, maar hebt geen idee welke kant dan op. Hoe doe je dat ook alweer: vooruit bewegen? Je kijkt terug en bent ineens niet zo tevreden meer over alles wat je de afgelopen tijd bereikt hebt. Waar je eerst trots was, is het nu bij lange na niet genoeg geweest. Je wilt vooruit, maar voelt je geblokkeerd. Alsof er een grote onzichtbare muur voor je neus staat, waar met geen mogelijkheid een gat in te meppen is. Vastgelopen, dat ben je. (meer…)

Lees verder

Heeeee, daar ben ik weer (eens)

Ha, kennen jullie dat verhaal van de vrouw die zichzelf beloofde weer meer te gaan bloggen en dat dus ook vrolijk deed? Nee, ik ook niet. Maar, de meid heeft zichzelf weer eens achter haar digitale schrijftafel gehesen. Thee erbij, muziekie aan – je kent het wel. Ik heb geen idee waar ik over wil kletsen, maar laten we er maar op vertrouwen dat mijn vingers nog weten hoe het moet. En dat mijn hoofd wat leuke fratsen weet te bedenken om op dit digitale papier los te laten. Ja. (meer…)

Lees verder
Sluit Menu