Toen ik minder goed nieuws kreeg dan gehoopt

Ik denk dat ik stiekem toch had verwacht dat het anders zou lopen. Ondanks al mijn ge-Google over de mogelijke raampscenario’s, had ik toch het onderbuikgevoel dat ik met een geruststelling naar huis gestuurd zou worden. Helaas verliep mijn gesprek met de cardioloog nét even wat anders. Het was een wat chaotisch gesprek, dus achteraf vraag ik me af of ik alles wel goed heb gehoord en heb begrepen zoals ze het bedoeld heeft. Maar, waar ik niet omheen kan: Ik ben niet naar huis gestuurd met de woorden “Mevrouw, u kunt hier 100 mee worden – geen zorgen. Naast een vervelend gevoel, doen die overslagen u niets”. Nope. (meer…)

Lees verder

Even wat geklets. Voor de leuk.

 Tsja, dat heb ik dus weleens. Zin om te schrijven, maar geen idee waar het betreffende schrijfsel dan over moet gaan. Dus besluit ik maar, voor de gezelligheid, om even wat te kletsen. Een bij elkaar geraapt zooitje van dingen die in mijn hersenpan rondcirkelen de laatste tijd. Ook fijn voor mezelf, wel – om die dingen dan op een digitaal rijtje te zetten. Het leuke is dat ik dit soort schrijfsels vaak wel begin, maar nooit afmaak. En als ik het concept dan op een later moment open en verder wil schrijven, lukt het voor geen meter en geef ik maar weer op. En heel stiekem, heb ik die neiging nu ook. Maar, ik zet door. Deze keer ga ik niet opgeven. Hup. Schrijven jij. (meer…)

Lees verder

Mijn dagen alleen in Wijk aan Zee

Natuurlijk kon ze niet op mini avontuur gaan zonder daarover te schrijven. No way José. Toen het huisje waar ik mij op moment van schrijven bevind een tijdje geleden op Airbnb voorbij kwam, werd ik er stiekem op slag verliefd op. Maar, dit is geen ode-aan-het-leuke-huisje-artikel. Al had ‘ie dat best verdiend, vind je niet?. In dit schrijfsel volgen jullie mijn tripje per dag. Met hier en daar een foto. Ja, echt. Foto’s. De wonderen zijn oprecht de wereld nog niet uit! (Voor de nieuwelingen onder ons: ik maak/plaats niet zo vaak eigen foto’s!). Lees je mee? (meer…)

Lees verder

Zo. Gehaald. En nu?

Het was me het half jaartje wel. Eind januari dook ik met mijn neus in de boeken (en mijn beeldscherm, want alles speelde zich uiteraard online af) en zwoegde ik a-von-den aan ingewikkelde opdrachten. Maar, het is allemaal niet voor niets geweest. Inmiddels heb ik de opleiding ‘Senior Communicatieprofessional C’ met een geweldig resultaat behaald. YES! Men, wat heb ik uitgekeken naar het moment dat het klaar was. Een gevalletje vrij veel hooi op de vork de afgelopen periode, to say the least. Maar, als dat moment er dan eenmaal is, denk je: “Okido. Leuk feestje. En nu?”. Ik ben een bezige bij en heb een hekel aan stilzitten. Het is dan ook helemaal á la Stel dat ik alweer nadenk over mijn volgende mogelijke ontwikkelingsmogelijkheden binnen (of misschien zelfs buiten) mijn vakgebied. Maar, ho wacht eens, zijn er niet veel belangrijkere dingen nu? (meer…)

Lees verder
Sluit Menu