Mijn dagen alleen in Wijk aan Zee

Natuurlijk kon ze niet op mini avontuur gaan zonder daarover te schrijven. No way José. Toen het huisje waar ik mij op moment van schrijven bevind een tijdje geleden op Airbnb voorbij kwam, werd ik er stiekem op slag verliefd op. Maar, dit is geen ode-aan-het-leuke-huisje-artikel. Al had ‘ie dat best verdiend, vind je niet?. In dit schrijfsel volgen jullie mijn tripje per dag. Met hier en daar een foto. Ja, echt. Foto’s. De wonderen zijn oprecht de wereld nog niet uit! (Voor de nieuwelingen onder ons: ik maak/plaats niet zo vaak eigen foto’s!). Lees je mee? (meer…)

Lees verder

De planning voor mijn ‘uppie-avontuur’

Uppie-avontuur? Echt? Jep, ze gaat weer eens een paar dagen alleen op pad. Het heeft even geduurd, maar ein-de-lijk heb ik een moment én een plek gevonden waar ik even een paar dagen kan focussen op niemand minder dan mij, mijzelf en ik. En of ik daar zin in heb? Understatement. Overigens is dit er eentje van mijn 21 for 2021 lijstje, dus dat is OOK nog eens leuk. Wist je trouwens dat ik er daarvan, ondanks Miss Rona en het roet dat ze strooit, al best wat dingetjes heb af kunnen tikken? Best een fijn gevoel I must say. Maar goed, we gingen het nu eventjes hebben over mijn daagjes naar Wijk aan Zee. (meer…)

Lees verder

Honderd ideëen, nul actie. Tot nu.

Weet je wat nou zo gek is? Normaalgesproken gooide ik het er hier gewoon uit. Alles. Hup, zo op digitaal papier. Sterker nog: ik las mijn eigen schrijfsels niet eens altijd na. Maar, nu ik out there heb gegooid dat ik over een paar maanden als een heuse tekschrijfster aan de slag wil (naast mijn baan, that is), heb ik het gevoel dat ik er niks meer van bak. Je wilt niet weten hoe vaak ik deze inleiding nu al heb geschreven. Echt niet. Toch besloot ik het maar ‘gewoon’ op mijn manier te doen. Zoals ik dat al meer dan tien jaar doe, overigens. Dus, nou, newsflash: Ik ga ondernemen! (meer…)

Lees verder

Ik “deeldurf”. Ja, echt. Eindelijk.

Met volle angst vooruit – dat is mijn nieuwe motto. Althans, nieuw; ik heb wel vaker die fases gehad. Van die heldhaftige periodes waarin ik denk: “Ik kan de wereld aan, let’s go!”. Dan stap ik bijvoorbeeld weer achter het stuur of vlieg ik ergens naartoe. Ook in die situaties sta ik oog in oog met angst, maar hé, I can handle it. Iets wat feitelijk veel minder eng is dan autorijden en in een vliegtuig stappen? Een Instagram account aanmaken voor Schrijfstel. Toch was dat een to do-tje dat al vrij lange tijd werd geblokkeerd door mijn lieftallige fear thoughts: “Ha, wie zit er nou op jou te wachten?”, “Wat ga je delen dan?”, “Dan moet je ook wel foto’s van jezelf gaan plaatsen hè”, “Men zal je wel een pretentieuze amateur vinden”, “Er zijn er al honderden die dit doen – en vast ook veel beter dan jij.” (meer…)

Lees verder
Sluit Menu