Kikkerlandvakantie | deel twee

Dag zes en zeven | Tussen deel één en twee van onze vakantie, waren we zoals ik al schreef een paar nachtjes in Amersfoort. We hadden om te beginnen een heel leuke dag met Len’s familie vanwege de verjaardag van zijn oma. Ik zeg: voor herhaling vatbaar die gezelligheid; ik heb het getroffen met mijn schoonfamilie! Zondag chillden we, schreef ik wat dingetjes voor m’n blog, pakten we in voor onze kampeertrip en hadden we dus eigenlijk gewoon een perfecte zondag. Ja. Fijn. (meer…)

Lees verder

Kikkerlandvakantie | deel één

Dag één | Eerst nog langs de Decathlon. Jep. Van essentieel belang was hetgeen we daar insloegen. Twee prachtig fel gekleure badmintonrackets. Want dat hoort erbij als je gaat kamperen, hadden we lichtelijk grappend besloten. Eenmaal een setje mepstokken rijker, draaiden we voor een uurtje of anderhalf de snelweg op. Richting het zuiden, waar de zon altijd schijnt én waar mijn schoonmams sinds een aantal maanden woont. Hoe leuk en lief dat we daar een aantal nachtjes mogen logeren? Eenmaal in Limburg aangekomen, werden de eerste plannen voor een zomerse barbeque al gesmeed. Ook beleefden we heftige avonturen in het knusse tuinhuisje van mijn schoonmams. Nee, dit wordt geen erotische fictie. Na talloze keren insmeren met zonnebrand, vonden we een douche ’s avonds wel passend. Little did we know dat een foutje in het electriciteitsnet ervoor zou zorgen dat Len tot twee keer toe een flinke schok heeft gekregen. Bleek de douchek(n)op onder stroom te staan. Dat verzin je toch niet?! Je kunt je voorstellen dat we licht gespannen ons bed indoken. Maar hé, we hebben wel een verhaal te vertellen! (meer…)

Lees verder

Toen ik minder goed nieuws kreeg dan gehoopt

Ik denk dat ik stiekem toch had verwacht dat het anders zou lopen. Ondanks al mijn ge-Google over de mogelijke raampscenario’s, had ik toch het onderbuikgevoel dat ik met een geruststelling naar huis gestuurd zou worden. Helaas verliep mijn gesprek met de cardioloog nét even wat anders. Het was een wat chaotisch gesprek, dus achteraf vraag ik me af of ik alles wel goed heb gehoord en heb begrepen zoals ze het bedoeld heeft. Maar, waar ik niet omheen kan: Ik ben niet naar huis gestuurd met de woorden “Mevrouw, u kunt hier 100 mee worden – geen zorgen. Naast een vervelend gevoel, doen die overslagen u niets”. Nope. (meer…)

Lees verder

Even wat geklets. Voor de leuk.

 Tsja, dat heb ik dus weleens. Zin om te schrijven, maar geen idee waar het betreffende schrijfsel dan over moet gaan. Dus besluit ik maar, voor de gezelligheid, om even wat te kletsen. Een bij elkaar geraapt zooitje van dingen die in mijn hersenpan rondcirkelen de laatste tijd. Ook fijn voor mezelf, wel – om die dingen dan op een digitaal rijtje te zetten. Het leuke is dat ik dit soort schrijfsels vaak wel begin, maar nooit afmaak. En als ik het concept dan op een later moment open en verder wil schrijven, lukt het voor geen meter en geef ik maar weer op. En heel stiekem, heb ik die neiging nu ook. Maar, ik zet door. Deze keer ga ik niet opgeven. Hup. Schrijven jij. (meer…)

Lees verder
Sluit Menu