Er was eens een vrouw met dromen

Je raadt het al: die vrouw, ben ik. Een hele tijd geleden zei ik wel eens dat ik niet echt dromen had. Stom, toch? Ik had het gevoel dat je pas droomde als het groots was. In je up naar Bali, een koffiebarretje openen in Australië, de wereld over met een zelf verbouwd campertje, een eigen bedrijf runnen, een tweede huis in Portugal kopen, in een elektrische Fiat 500 rijden (#zwijmel).. Je kent het wel, dat soort dromen. Ik vroeg me altijd af waarom ik die grootse dromen niet had. Geloof ik er niet genoeg in en snijd ik mezelf daarmee dan sowieso in de vingers? Of durf ik het gewoon niet uit angst voor teleurstelling? Of, en dat kan natuurlijk ook, zijn die grootse dromen gewoon niet my cup of tea en zijn die beelden mij ‘opgelegd’ door het ding dat social media heet? Wat. een. vrágen. (meer…)

Lees verder

Als je even vastgelopen bent

Ken je dat gevoel? Je bent on a roll; helemaal lekker bezig. Je voelt je gemotiveerd en trots op de dingen die je overwint, bereikt en behaalt. Je doet je best op alle gebieden van het leven. Totdat het ineens niét meer zo lekker loopt. Sterker nog: het lijkt wel alsof niks meer ‘loopt’. Je wil wel, maar hebt geen idee welke kant dan op. Hoe doe je dat ook alweer: vooruit bewegen? Je kijkt terug en bent ineens niet zo tevreden meer over alles wat je de afgelopen tijd bereikt hebt. Waar je eerst trots was, is het nu bij lange na niet genoeg geweest. Je wilt vooruit, maar voelt je geblokkeerd. Alsof er een grote onzichtbare muur voor je neus staat, waar met geen mogelijkheid een gat in te meppen is. Vastgelopen, dat ben je. (meer…)

Lees verder

Angstig. Ik. Ja.

Wisten jullie al dat ik last heb van angst? Nee, ik eigenlijk ook niet. Althans, ik weet wel dat ik al mijn hele leven bovengemiddeld bang ben voor dingen, maar dat ik eigenlijk al jaren rondloop met (at times succesvol onderdrukte) anxiety? Dat wist ik niet. Dat heb ik mij eigenlijk de afgelopen maanden pas écht gerealiseerd. Vliegangst, autorijden intens spannend vinden, het OV niet per se comfortabel vinden, niet in heel kleine ruimtes durven zijn met veel mensen, niet tegen bloed of pijn kunnen, bang zijn om flauw te vallen (been there, done that for many times), altijd bang zijn dat je ziek wordt of bent – tsja, dan ben je angstig of heb je veel angsten. Maar, ik voel mij daarnaaast ook eigenlijk altijd opgejaagd. Alsof mij elke dag iets ergs gaat overkomen; ik elke dag gevaar loop. Alsof ik constant klaar moet staan om heel hard weg te kunnen rennen. Zo voel ik mij eigenlijk bijna altijd, maar ik denk dat ik er gewoon gewend aan ben geraakt. Maar, inmiddels weet ik: zo hoor ik mij niet te voelen. Dat hoeft niet. Ik hoef niet altijd zo on high alert te staan. (meer…)

Lees verder

Je eigen succes niet durven erkennen

Pling. Een drietal mailtjes verschijnt afgelopen vrijdagmiddag in mijn mailbox. ⁠”O ja, helemaal vergeten”, spreek ik hardop uit. Die dag zou ik het resultaat van een opdracht voor mijn opleiding terugkrijgen. ⁠Met zweterige handjes besluit ik het betreffende mailtje aan te klikken. ⁠Geheel overdonderd staar ik naar mijn scherm. ⁠Ik neem twee seconden om de inhoud op me in te laten werken en bel dan direct mijn moeder. ⁠”Mam, mam, mam, ik heb wéér het hoogst aantal punten gehaald!” schreeuw ik praktisch uit. ⁠Na een mini dansje via de telefoon, probeer ik mezelf weer rustig te krijgen. (meer…)

Lees verder
  • 1
  • 2
Sluit Menu