De week van Stel | 11

De week van Stel | 11

Ik ben een drama als het neerkomt op foto’s maken van mijn leven. Ik vergeet het simpelweg. Althans, dat is optie één. Optie twee is dat ik gewoon niet tevreden genoeg ben over de foto en denk: “Joe, laat maar zitten”. Daarom ben ik zo’n beetje de minst geschikte persoon om een fotodagboekje van elke week bij te houden. Toch vind ik dat principe echt héél erg leuk. Balen, dus. Grapje natuurlijk – ik ga het gewoon op mijn eigen manier proberen. Vandaar: de week van Stel! (Met heel binnenkort hier en daar een foto: beloofd!)

Stel voelde

Zich héél wisselend deze week. Het was nota bene de laatste week dat ik in het fijne, mooie Leiden woonde. De week waarin ik al mijn frutsels in kartonnen dozen en/of canvas tassen propte en vertrok richting een nieuw hoofdstuk in mijn leven. Ik lanceerde deze week ook het platform waar je nu naar zit te kijken. Mijn nieuwe website, waar ik me-ga blij mee ben. Verder kreeg ik over mijn eigen gezondheid héél fijn nieuws, maar maakte ik me ook zorgen om de gezondheid van ons als land. Kortom: emotionele rollercoaster. 

Stel dacht 

Veel aan haar gezondheid en die van de mensen om haar heen. Ik zat elke dag op mijn hoede in trein, waste mijn handen te pas en te onpas en wierp iedereen die niet netjes in zijn elleboog hoestte een pittige blik toe. Ook kreeg ik donderdag een belangrijk telefoontje van het ziekenhuis, wat gelukkig positief was! Nogmaals: mixed feelings all over

Stel vond 

Het héél lastig om niet geheel in paniek te raken deze week. (Is dus ook niet helemaal gelukt). Ik heb een tikkie (boel) aanleg voor hypochondrie en angst om ziek te worden/dood te gaan/andere mensen te verliezen in het algemeen, dus zo’n pandemie is niet per se gezond voor deze meid. Voor niemand denk ik, trouwens. Ik ga denk ik nog wel een apart schrijfsel wijden aan hoe ik hiermee omga. Enzo. 

Stel wilde

Dat ze iets kon doen aan dat stomme virus. Ik weet dat sommige mensen er lacherig over doen, maar dit is toch écht wel serious business. Niet omdat we er allemaal dood aan zouden gaan, want dat is gelukkig niet zo, maar omdat het echt vergaande gevolgen heeft voor ZO veel mensen. Niet alleen omdat zij de kans lopen dierbaren te verliezen die binnen een risicogroep vallen, maar ook omdat zij misschien wel ondernemer zijn en in financiële problemen raken of omdat zij in de zorg werken en het daar heel heftig gaat worden als dit nog meer uit de hand gaat lopen. Ik heb ein-de-loos respect voor de mensen die zich hier dag in dag uit mee bezig houden en verantwoordelijkheid dragen voor (de gezondheid van) anderen. Laten we alsjeblieft allemaal ons best doen om dit in toom te houden mensen.

Stel leerde

Dat zo veel dingen er niet meer toe doen op het moment dat het neerkomt op fysieke en mentale gezondheid. En dat angst nooit de oplossing is, maar verantwoordelijkheid nemen wél. 

Stel luisterde

Een vrolijk luisterboek om zichzelf af te leiden en door lastige emoties heen te slepen. Het heette “Enkeltje Ierland” van Charlotte De Monchy. Een leuk boek waarvan je natuurlijk heus wel weet hoe het af gaat lopen, maar dat maakte helemaal niks uit. Het werd leuk voorgelezen en ik waande me af en toe echt even in een andere wereld. 

Stel las 

Veel Nu.nl om op de hoogte te blijven. En af en toe wat leuke blogjes van andere mensen, want ik blijf dat leuk vinden. Ik wil daar de komende tijd ook weer meer tijd en aandacht aan gaan besteden. Maar daarover later meer! Doen jullie voorzichtig met jullie zelf de komende tijd?! Fijn. 

Liefs, Stel.

Deze post heeft 6 reacties

  1. Speciaal weekje hé zo met dat virus? Heb me toch ook wel wat zorgen gemaakt en dat doe ik nog altijd. Het wordt elke dag een beetje meer, die zenuwen van mij. Fijn dat je een luisterboek hebt geluisterd. Kun je je daar makkelijk op concentreren? Ik heb met luisterdingen altijd de neiging om ondertussen nog dingen te gaan doen en raak ik de draad kwijt :p
    Zorg goed voor jezelf!

    1. Pfff nou, zeg dat wel.. Ik maak me ook zorgen – ik begrijp je helemaal! Ja, op die luisterboeken kan ik me gelukkig goed concentreren. Maar als ik eenmaal bijna in slaap val bijv, dan niet meer, haha. Ik moet wel zeggen dat ik ook graag dingen tussendoor doe graag; altijd alles tegelijk. Maar als ik in bed lig niet (: Liefs en pas op jezelf!

  2. Yayyy I love dagboekjes! Het was inderdaad een rare week, voor jou ook een enorme rollercoaster met je verhuizing enzo. Hou je taai, doe meditaties en bel vrienden! Dat zijn mijn paniektips, want hier nog een panieker-hypochonder-weet te veel want werkt in ziekenhuis. Samen staan we sterker!

    1. Jaaa, me too! Ik merk alleen nu alweer door alle chaos dat er echt NIKS van foto’s maken komt bij mij. Ik vergeet dat gewoon?! Hahaha. Maar goed, vandaar ook dit ‘format’, wat vrij fotoloos kan ook. Ik moet inderdaad echt eens gaan mediteren weer.. Ik voel dat dat me goed zou doen, maar ik kan me er niet toe zetten. Sowieso ben ik echt chaotisch druk met werk; juist nu! Thanks voor je tips <3 En inderdaad - helemaal waar. Let's flatten that curve!

  3. Oh de week van Stel is te leuk! Tof dat je het op deze manier doet. Ik ben zelf een echte doemdenker en denk overal het ergste over. Zo vond ik het hele virus eerst een sensatie en nu vind ik het toch een tikkeltje eng worden. Niet zozeer voor mezelf, maar meer voor de mensen om mij heen die wel vatbaar zijn.

    1. Dankjewel, wat lief van je! (: Pfff hier nog één – echt elk rampscenario is al voorbij gekomen in mijn hoofd. Ik ben het helemaal met je eens trouwens; de kans is heel groot dat wij er alleen twee dagen naar van zijn of misschien zelfs korter. Maar ik heb wel twee ouders die boven de 60 zijn en ook mijn oma die nog een stuk ouder is.. Ik hoop gewoon echt dat de ellende hen bespaard zal blijven – en alle andere mensen die kwetsbaar zijn <3

Geef een reactie

Sluit Menu