De week van Stel | 12

De week van Stel | 12

Jongens, wat. een. week. Ik weet eigenlijk niet waar ik moet beginnen met schrijven – óf ik wel wil schrijven. Niet vanwege the act of writing itself, maar omdat ik bang ben de situatie niet te kunnen vangen. Omdat ik niet weet hoe ik in hemelsnaam de ernst en de bijbehorende gevoelens van deze situatie in woorden kan vatten. Ik weet het allemaal even niet. En ik verwacht dat ik daarin zeker niet de enige ben. Toch ga ik proberen over te brengen hoe ik vorige week beleefd heb. Deze keer ook met wat foto’s, trouwens. Zijn jullie stiekem een klein beetje trots op mij? 

Stel voelde

Zich alsof ze in een hele slechte film speelt. Of heel lang blijft hangen in een nare nachtmerrie. Vorige week zondag verhuisde ik van Leiden naar Gouda. (Hieronder wat beeldmateriaal van een vermoeide, tikkeltje emotionele me, myself and I in de voordeur van mijn oude huisje en daarnaast mijn bijna lege zolderkamertje). Afgelopen week was dus de eerste week in mijn gloednieuwe huisje; waar ik écht alleen woon. Uiteraard ben ik heel blij met mijn new home, maar het is toch wel gek om precies in zo’n nare periode 24/7 in een omgeving te zijn die nog niet vertrouwd voelt. Ik had makkelijk op de fiets kunnen stappen en bij pap en mam in kunnen trekken. Maar, dat deed ik niet. Ik ben te bang iets onder de leden te hebben en ze aan te steken. Ik voelde me deze week verdrietig, maar kon het niet uiten. Ik heb geen traan gelaten. Alsof het allemaal nog niet helemaal tot me door kan dringen en ik op automatische piloot aan het doordenderen ben.  

Stel dacht 

Dat ze haar baan zou verliezen. Vorige week zondag sloot Yoghurt Barn, het bedrijf waar ik samen met mijn collega en stagiaire de marketing en communicatie voor doe, preventief haar deuren. Kort daarna werd bekend gemaakt dat alle horeca zou moeten sluiten. Pas een dag later drong het tot me door dat dit weleens zou kunnen betekenen dat mijn collega’s en ik onze banen kwijtraken; dat mijn leidinggevenden hun bedrijf kwijt zouden kunnen raken. Ik heb deze week daarom alles op alles gezet om fantastisch werk te leveren; om bij te dragen aan het voorkomen hiervan. Ik merkte wel dat dat écht lastig was. De boel eiste zijn tol, zeg maar. Ten eerste is het één grote chaos (want: dit hebben we nog nooit eerder meegemaakt, wat moet er in hemelsnaam allemaal gebeuren en wie doet wat?!) en ten tweede voel je je persoonlijk gewoon niet je ‘echte zelf’. Je compleet focussen en turbo hard werken terwijl je eigenlijk huilend naar je ouders wil vluchten om even te doen alsof de ellende niet bestaat? Moeilijk. But I did it

Stel vond 

Dit de meest vreemde week ever. Inmiddels lijk ik wel een beetje gewend te zijn aan deze ‘nieuwe situatie’ en kan ik ook kleine positieve dingen weer zien, zoals het begin van de lente. Ik ben oprecht de hele week alleen het huis uit geweest om even een frisse neus te halen (en daarbij écht afstand te houden van andere wandelaars) of boodschappen te doen. En omdat ik in mijn uppie ben, is één keer per week boodschappen doen gelukkig voldoende. Ik houd me héél goed aan de niet-afspreken-met-andere-mensen-regel, maar dat zorgt er wel voor dat ik dus echt alleen digitaal contact heb. Ik ben blij dat we in dit tijdperk leven en dat dat dus mogelijk is, en dat ik vrienden en vriendinnen heb die contact met mij opnemen (en ik met hen).

Stel wilde

Zo graag lekker knutselen aan haar huisje. Ik had me er echt op verheugd dat ik juist deze eerste weken nog lekker vrij zou kunnen nemen af en toe (genoeg vakantiedagen nog) om naar kringloopwinkels te gaan, om gordijnen aan te schaffen, om verlichting te kopen and so on. Maar helaas! Gelukkig is dat echt een mega first world problem, want alles om deze periode gezond en veilig door te komen, heb ik! Op dit moment woon ik eigenlijk nog in mijn studentenkamertje, maar dan is die naar een andere ruimte verplaatst – zo omschrijf ik het steeds. Maar, ik kan mezelf nu wél lekker vermaken met mood boards maken op Pinterest en echt goed nadenken over hoe ik uiteindelijk wil dat het er allemaal uit komt te zien. En nogmaals: safety and health (of others) first! 

Stel leerde

Dat de natuur gewoon doorgaat. Plantjes laten hun eerste groene blaadjes en/of bloemetjes zien, eenden broeden langzaam hun eieren uit, vogels proberen elkaar te versieren met hun mooiste liedjes en het zonnetje verwarmt onze toeten als we eventjes buiten zijn of het raam open zetten. Ik heb zo verlangd naar de lente. Helaas kan ik nu niet op de manier van haar genieten als ik had gehoopt, maar des te meer ga ik haar waarderen. En de natuur überhaupt. Want nu alles even stil lijkt te staan, komen we er als mens weer achter hoé belangrijk de natuur voor ons is en hoeveel troost we daarin kunnen vinden. Ik had al oneindig veel respect en bewondering voor onze aardbol, maar dat wordt nu alleen maar meer. 

Stel luisterde

Nog steeds naar het luisterboek waar ik het vorige week over had. Maar, ik heb ook internet weten te regelen. Ik heb een hele aardige bovenbuurman die al internet had geregeld. Lucky me, want ik mocht kijken of zijn internet het ook bij mij deed – which it does! Nu kunnen we dus de kosten splitten en hebben we allebei goedkoper internet. Mega fijn! Ik kan dus nu weer Netflixen en stiekem vind ik dat héél fijn. Eventjes naar een andere wereld getransporteerd worden. Mijn andere wereld is op dit moment die van Engeland in 1952, want ik ben The Crown gaan kijken. Niet de meest opbeurende serie, maar hij is wel echt prachtig gemaakt en ik vind het heel interessant en leerzaam! 

Stel las 

Hierboven zie je wat foto’s die ik maakte tijdens mijn ‘Gouda wandelingen’. Ik ken Gouda al, want ik ben er geboren en deels opgegroeid, maar het is echt leuk om de stad nu op een andere manier te leren kennen – als inwoonster. Ik kwam erachter dat ik best dicht bij wat natuur-achtige-dingen woon. Geen grote bossen of iets, maar toch een mooi stukje polder. Daar kan ik nu extra van genieten! Anyways: ik las eigenlijk weinig. Ik probeer wel echt ‘bij’ te blijven, maar merk dat ik uit moet kijken met constant al het nieuws lezen. Wat lezen jullie naast het nieuws? Ben wel benieuwd! 

Beloven jullie me verder dat jullie voorzichtig doen? Dat jullie je verantwoordelijkheid nemen en zoveel mogelijk binnen blijven? Dat jullie de mensen om jullie heen echt af en toe even bellen en een berichtje sturen? Dat helpt zo! O ja, jongens, ik schreef ook een brief aan het coronavirus. Dacht ik deel ‘m hier nog even een keertje. Waarom niet. Stay safe and inside! 

Liefs, Stel.

Deze post heeft 12 reacties

  1. Dit! Precies dit! Ik had dus ook het gevoel dat ik onder normale omstandigheden lekker zou zitten bleren, maar de tranen bleven uit, iets waar ik me heel erg over verbaasde maar misschien is het dus iets gedeelds. Ik hoop dat je je gauw thuis gaat voelen in je nieuwe stekkie <3. Take care!

  2. Lastig he, die onzekerheid… Ik geniet ook extra van de wandelingen met Sproet in de natuur nu. Verplicht slow living…

  3. Het was inderdaad een heel gekke week! Kan me zeker voorstellen dat het heftig is als je meteen continu in een nieuw huis moet blijven dat nog niet als thuis voelt. Ik heb voor mijzelf nu een stapeltje boeken gemaakt die ik graag wil lezen in deze tijd. Vooral boeken die zich afspelen in andere werelden (even weg van deze wereld) en vrolijke feel-good boeken (want fijn nu!). Maar helaas moet ik mijn scriptie inleveren deze week dus eigenlijk lees ik vooral mijn eigen scriptie en bronnen die erbij horen.

  4. ach lieverd toch, ik begrijp hoe je je hebt moeten voelen.. wat een vreemde en gekke week he, en dan niet even langs je ouders kunnen omdat je bang bent dat jij ze straks aansteekt. Ik doe dit dus ook bewust niet, mijn vader is echt een risico factor, dus ik blijf ook echt bij ze uit de buurt. <3 succes met alles!

  5. Ik ben je blog recent beginnen volgen en ik wou toch al even zeggen dat ik het allemaal heel fijn vind om te lezen! Vorig jaar was ik deze tijd net verhuisd en ik voelde me soms zo verloren, het moet dubbel zo raar zijn om in deze tijd te wennen aan die nieuwe geluiden en geuren. Maar het is zoals je zegt: meer tijd voor Pinterest want dat inrichten vond ik zo moeilijk en leuk tegelijk haha :D

    1. Wat lief, dankjewel! Vind ik echt heeeel erg leuk om te horen. Ja, ik voel me ook klein beetje verloren. Maar, het valt gelukkig mee – ik had van tevoren en de eerste dagen verwacht dat het langer zou duren of erger zou zijn, maar inmiddels ben ik na bijna twee weken wel echt een beetje gewend. Al gaat het er straks allemaal helemaal anders uitzien nog (hoop ik); toch voel ik me in de ruimte zelf al wel steeds meer thuis (: En jaaa Pinterest is echt my best friend nu, haha. Liefs!

  6. Lastige situatie hè.. Ook ik voel me niet top, ik werk in de detailhandel en zit op het moment thuis. Dan begin je je inderdaad af te vragen van goh, komt mijn werkgever deze periode wel door… Want het is precies wat je zegt, dit heeft nog nooit iemand eerder meegemaakt. Wie is hier nou op voorbereid! Om de tijd wat door te komen ben ik ook onder anderen weer begonnen met lezen, ik heb net Wild uit van Cheryl Strayed en nu begonnen aan Jongen Verslindt Heelal.

    Wel alsnog gefeliciteerd met je nieuwe plekje! Fijn is dat hè, verhuizen naar zo’n eigen plekje. Maar ik kan me goed voorstellen dat het even wennen is, zeker nu. Maar inderdaad: ga los met moodboars, Pinterest en alle interieurwebshops! Dat is net het leukste :-)

    Ik volgde je trouwens jaren geleden maar ben een aantal jaar uit het blogwereldje verdwenen, maar nu weer terug. Hoe móói is jouw blog over de jaren heen geworden zeg!! Heel leuk om je weer te gaan volgen en zien dat je ook echt nog actief blogt (dat zijn er helaas niet veel meer!). Liefs!

    1. Nou precies, ik snap je gevoel helemaal! Deze periode brengt zo onwijs veel onzekerheden met zich mee. Dan realiseer je je ineens dat niks eigenlijk ooit echt zeker is.. Alleen verandering, zegt men altijd. “Het enige wat je dingen weet, is dat dingen veranderen”. Dus laten we maar hopen dat deze tijden ook snel weer gaan veranderen – in de positieve richting! (: Ik ben inmiddels helemaal aan het ‘inrichten’ geslagen met behulp van het internet inderdaad. Ik vind het echt een lastige, maar ook wel een leuke zoektocht. Ik ben benieuwd of ik het straks aandurf dingen online te bestellen zonder dat ik ze in real life heb gezien. Maar mocht ik het bijvoorbeeld dan echt niet leuk vinden, kan ik het natuurlijk terugsturen.. Spannend allemaal! Wat lief van je complimentje, heel erg bedankt! Leuk dat je het mooi vindt (: En nee, inderdaad; echt heel veel mensen zijn gestopt of naar YouTube of Instagram ‘verhuisd’. Goed om te horen dat jij weer terug bent – super leuk! Veel blogplezier en take care in deze gekke tijd. Liefs!

  7. Ja we zitten allemaal even in de overleefmodus he? Desalniettemin wens ik je heel veel woonplezier in je nieuwe huisje, ben benieuwd wat je ervan gaat maken!

  8. Heb eindelijk weer even al je blogs gebingelezen (gebingeread?). Op de een of andere manier had ik even gemist dat je je flow weer had :) Het is allemaal ff helemaal kut maar er komt een moment dat het echt allemaal weer ok is. Je baan, je fijne huis, je gezondheid, je contact met je familie! Hang in there :)

    1. In ieder geval niet ‘gebingelezen’ nu ik het zo zie staan hahaha

Geef een reactie

Sluit Menu