Even wat geklets. Voor de leuk.

Even wat geklets. Voor de leuk.

 Tsja, dat heb ik dus weleens. Zin om te schrijven, maar geen idee waar het betreffende schrijfsel dan over moet gaan. Dus besluit ik maar, voor de gezelligheid, om even wat te kletsen. Een bij elkaar geraapt zooitje van dingen die in mijn hersenpan rondcirkelen de laatste tijd. Ook fijn voor mezelf, wel – om die dingen dan op een digitaal rijtje te zetten. Het leuke is dat ik dit soort schrijfsels vaak wel begin, maar nooit afmaak. En als ik het concept dan op een later moment open en verder wil schrijven, lukt het voor geen meter en geef ik maar weer op. En heel stiekem, heb ik die neiging nu ook. Maar, ik zet door. Deze keer ga ik niet opgeven. Hup. Schrijven jij.

Hoe gaat het allemaal in het leven des Stels? 

Nou, kijk. Er zijn blije dagen en er zijn minder blije dagen. En die minder blije dagen zitten er de laatste tijd net wat vaker tussen. Dat komt vooral omdat er zoveel naars in de wereld blijft gebeuren. Ik merk steeds meer wat een effect dat heeft op mij. En dan met name op mijn angstlevels. Als die te hoog zijn, krijg ik allerlei vervelende mentale en fysieke klachten. Normaalgesproken kan ik daar best goed mee omgaan, maar de laatste tijd wat minder. Gelukkig heb ik heel lieve mensen om me heen die veel begrip tonen en naar mijn verhaal luisteren. Ik voel me ergens een onwijze aansteller, maar ik begrijp ook dat het wegdrukken en opkroppen van angstige gevoelens ook alles behalve een oplossing is. 

Iets wat pas echt stom is 

Ik heb ook een wat reëlere angst: mijn onregelmatige hartritme. Ik heb er al vaker over geschreven, maar ik heb (te) veel hartoverslagen. Dat kan in principe geen kwaad (is gebleken uit allerlei onderzoeken vorig jaar), maar ik heb er wel echt elke dag last van. En dat voelt niet goed. Dus, ben ik weer langs het LUMC gegaan voor een 24-uurs ECG. Op moment van schrijven heb ik morgen voor het eerst een echte afspraak met een cardioloog. Zij heeft mijn ECG bekeken en nou ja.. duimen jullie dat ik niet aan de hartmedicijnen hoef of andere enge dingen? 

Echt. Aan. Vakantie. Toe.

Waar mijn collega’s nu langzaamaan weer terugkomen van hun weekjes weg, heb ik de mijne nog tegoed. Ik heb ervoor gekozen om mijn vakantie in september te plannen, omdat ik mij niet hoef te houden aan de vaste schoolvakantieperiode. Dat was qua bezetting op werk dus gunstiger! Dat is wel even doorbijten in juli en augustus, maar het is stiekem ook wel heel lekker om de vrijheid nog tegoed te hebben. Mede vanwege alle bovenstaaande angsten ben ik (nog) niet gevaccineerd. Uiteraard heb ik gelezen en gehoord over de (uiterst zeldzame) bijwerkingen met het hartzakje en de hartspier etc. Tsja, toen ben ik uiteraard bang geworden. En hoe. Toch denk ik dat ik het uiteindelijk wel aandurf – die prikken. Maar, dat betekent dus dat naar het buitenland op vakantie gaan deze zomer een stuk lastiger is. Mede daarom hebben de boyfriend en ik ervoor gekozen om in Nederland te blijven en er in ons eigen landje op uit te trekken. Meer daarover als ik weer terug ben, denk ik. 

Dan nog even over andere dingen

Andere dingen die zich de laatste tijd in mijn leven afspelen? Gedachten over het stoppen met de anticonceptiepil, op zoek zijn naar de juiste therapievorm om mijn chronische staat van opperste paraatheid (lees: gespannenheid) aan te kunnen pakken, proberen een eetpatroon te vinden waar ik me happy bij voel, een manier van bewegen vinden (naast wandelen) waar ik ook echt blij van word in plaats van het slechts vreselijk te vinden, mijn werk goed doen, veel tijd willen besteden aan familie, vriendje en vrienden maar ook rust in willen bouwen voor me, myself and I, weer een nieuwe kamerplanteninvasie (deze keer zijn het rouwvliegjes) proberen te overwinnen, het liefst kleding kopen bij vintage winkels omdat het beter is voor alles en iedereen én omdat ik alles wat nu ‘in’ is niks voor mij vind. Dusseh, ja – genoeg te beleven hier. Hoe is het met jullie?! 

Liefs, Stel. 

Deze post heeft 8 reacties

  1. Ik snap je angst wel inderdaad! Ik wens je alvast een fijne vakantie – Nederland is echt zo mooi als je gewoon goed kijkt, vind ik.

    Met mij gaat het goed. Met mijn zwangerschap moet ik mijn energieniveau streng in de gaten houden en voldoende rust nemen, maar verder voel ik me best wel vrolijk en stralend, haha.

  2. Fijn om weer iets van je te horen! Ik herken het trouwens echt, soms wil ik ook gewoon schrijven, maar komt er niets (of: vind ik dat het niets is) en verwijder ik het weer en dan is het ineens heel lang stil op mijn blog. Ik probeer dat ook te doorbreken ;) Ik hoop dat er niets engs of spannends uit je gesprek met de cardioloog komt. Lijkt me inderdaad echt wel spannend en ik snap dat het je beangstigt!

  3. Chronische staat van paraatheid, ja, dat herken ik, mooie omschrijving.
    Mij maakt de situatie in de wereld niet bang maar boos. Op dit moment lees ik alles over Afghanistan en selecteer wat ik betrouwbaar vind en wat niet.
    Nederland is schitterend. Fijne vakantie.
    Je bent met veel interessante dingen bezig, proberen er je weg in te vinden. Ik wens je er veel goeds bij. En je schrijfsel vond ik hartstikke leuk!

  4. Ik hoor ook bij de mensen die de bezettingsgraad op het werk op peil houden. Op zich prima, want buiten het hoogseizoen op vakantie gaan, is ook nog eens wat goedkoper. Maar de laatste weken zijn altijd het zwaarst. Inderdaad wel heel fijn om een vakantie in het vooruitzicht te hebben. Ik duim dat de cardioloog geen slecht nieuws voor je heeft. Hopelijk helpt je vakantie ook om wat minder gespannen te worden.

  5. Ik duim voor de uitslag van je ECG! Ik heb lang een te hoge hartslag gehad met een paar onderzoeken en vond dat heel eng allemaal. En zo leuk dat je nog vakantie hebt! Ik vind september zelf altijd te laat, want ik word dan de hele zomer erg chagrijnig haha, maar ergens is het ook wel leuk dat je nog kan uitkijken! Veel plezier alvast :D

  6. Fijn om nog eens een blogje te lezen van je! Hang in there he, je doet het goed hoor… Ik vind het mooi en moedig dat je die angsten durft toegeven! Fijn om te lezen ook dat je omgeving je goed opvangt! Maakt het toch wat draaglijker…

  7. och ik hoop voor je dat dit zich allemaal oplost en dat je niet aan de medicatie hoeft.. heftig. Dat wist ik nog niet van je. En moedig dat je dit ook allemaal durft te schrijven en te delen.

  8. Ik hoop dat je een fijne vakantie gaat hebben! Ik ben zelf ook op slechts vijftig kilometer van huis op vakantie geweest en het was heerlijk om even in een andere omgeving te ontspannen en leuke dingen te doen. Ik hoop dat je hetzelfde gevoel van je vakantie krijgt en dat je er van oplaadt. Fijn om zo’n eerlijk stukje blog te lezen over hoe je je voelt – dapper.

Geef een reactie

Sluit Menu