Honderd ideëen, nul actie. Tot nu.

Honderd ideëen, nul actie. Tot nu.

Weet je wat nou zo gek is? Normaalgesproken gooide ik het er hier gewoon uit. Alles. Hup, zo op digitaal papier. Sterker nog: ik las mijn eigen schrijfsels niet eens altijd na. Maar, nu ik out there heb gegooid dat ik over een paar maanden als een heuse tekschrijfster aan de slag wil (naast mijn baan, that is), heb ik het gevoel dat ik er niks meer van bak. Je wilt niet weten hoe vaak ik deze inleiding nu al heb geschreven. Echt niet. Toch besloot ik het maar ‘gewoon’ op mijn manier te doen. Zoals ik dat al meer dan tien jaar doe, overigens. Dus, nou, newsflash: Ik ga ondernemen!

Over jezelf klein houden

Ik wilde dit stiekem altijd al. Hoe vaak ik er niet over heb nagedacht om mijn blog in te schrijven bij de KvK, oh oh oh.. Toch deed ik het nooit. Ik durfde niet. Dat komt je vast bekend voor. Je hebt een droom, maar bij die droom horen hon-der-den negatieve gedachten. Van “Maar straks bak je er helemaal niks van” tot “Niemand zit op jouw aanbod te wachten” en “Wat zullen die en die wel niet van je gaan vinden” tot “Misschien vind je het wel helemaal niks”. Alles passeerde gezellig de revue en hield me klein. Piepklein. 

Sinds een paar maanden heb ik eens in de zoveel weken een coachingsessie. En weet je wat dat me deed realiseren? Dat ik het zat ben. Ik ben het he-le-maal beu om me altijd zo tegen te laten houden door mijn negatieve overtuigingen. Ik wil voorkomen dat ik straks (‘als ik later groot ben’) spijt heb dat ik bepaalde dingen nooit heb gedaan. Sterker nog: dat heb ik nu al. Ik kan met weemoed naar de afgelopen jaren kijken en denken: “Shit. Als ik niet zo onzeker en bang was geweest, had ik misschien nu wel x of y gehad/gedaan”. Ja. En dat gevoel? Sucks, precies. 

Honderd ideëen, maar nul actie

Ha, jullie moesten eens weten. De ene creatieve uitspatting na de andere: het heeft allemaal op mijn dromenlijstje gestaan. Wisten jullie bijvoorbeeld dat ik ooit een YouTube video heb opgenomen? Ik moet iets van 15 jaar geweest zijn. Net uit de douche, nat haar, bril op. Jep. In het Engels, trouwens. Maar, ik liet me tegenhouden.

Toen wilde ik een podcast beginnen. Niet nu iedereen dat al zo’n beetje doet, nee. Ik moet 20 geweest zijn. (Dat is al 6 jaar geleden jongens, praat me er niet van). Ik had echt een leuk idee, vond ik zelf. Stiekem denk ik daar nog steeds wel eens over na. First things first.

Ergens tussen die twee leeftijden heb ik een heel plan uitgewerkt voor een platform dat ‘Get it girl‘ zou gaan heten. Nou, this girl didn’t get nothing. Of nou ja – je snapt ‘m. Ik ben er nooit mee gestart.

Afgelopen jaar ontstond het idee om een online community te beginnen voor jonge, gezonde vrouwen met onverklaarbare ‘hartklachten’. Ja, die heb ik. Maar, je raadt het: die community is nog altijd niet in het leven geroepen. (Niet nu ineens mijn idee gaan stelen he?! Hahaha. Niet grappig). 

Wat als? 

Maar, wat als ik wél begonnen was? Wie weet waar ik dan nu had gestaan! Wat voor moois ik allemaal had mogen doen; wat ik allemaal had geleerd. Ik kan mezelf dus wel een kléin (ahum) beetje voor mijn kop slaan dat ik die sprongen in het diepe aan me voorbij heb laten gaan. Dus, dat ga ik deze keer niet laten gebeuren. Deze keer is het voor het echie. Deze keer ga ik echt beginnen. 

Waarschijnlijk heb ik nog honderd duizend stappen te zetten en nog meer lessen te leren. Maar, ik ga ervoor. En nu ik het zo zwart op wit heb gezet, kan ik er ook echt niet meer omheen. Schrijfstel gaat er komen. Ik ga teksten schrijven. Voor andere mensen. Maar, niet zomaar teksten. Nee. 

Maar, daarover later meer. Op mijn gloednieuwe Instagram account, bijvoorbeeld. 

Liefs, Stel. 

Deze post heeft 3 reacties

  1. Hééééérlijke blog dit! Man ik wens het u toe! Ik herken uw onzekerheden en uw stuk over “jezelf klein houden”. Ik heb ze zelf beleefd en ik ervaar ze nog steeds met elke nieuwe stap vooruit. Ik voel het genot hiervan af spatten. Super-super herkenbaar, en ik ben blij voor u dat ge nu de kracht vindt om die stap te zetten!

    Well done, way to go!! Met die energie kan het niet anders dat ge nog ver gaat geraken! Blijf doen wat ge graag doet, doe zo verder!!

  2. Ik herken het ook. Maar……probeer het hoor. Laat je niet tegenhouden. Desnoods met kleine stappen, maar schrijf…… .

  3. Wat heb je dat super fijn omschreven, het is zó herkenbaar! Deze keer gaat het je lukken, en daar hebben al die andere keren met super leuke ideeën misschien wel voor gezorgd. Je moest het misschien even helemaal beu worden om de knoop echt door te kunnen hakken? In ieder geval, heel veel succes! Ik ben heel benieuwd hoe het je gaat bevallen. Ben alvast erg benieuwd :)

Geef een reactie

Sluit Menu