Ik “deeldurf”. Ja, echt. Eindelijk.

Ik “deeldurf”. Ja, echt. Eindelijk.

Met volle angst vooruit – dat is mijn nieuwe motto. Althans, nieuw; ik heb wel vaker die fases gehad. Van die heldhaftige periodes waarin ik denk: “Ik kan de wereld aan, let’s go!”. Dan stap ik bijvoorbeeld weer achter het stuur of vlieg ik ergens naartoe. Ook in die situaties sta ik oog in oog met angst, maar hé, I can handle it. Iets wat feitelijk veel minder eng is dan autorijden en in een vliegtuig stappen? Een Instagram account aanmaken voor Schrijfstel. Toch was dat een to do-tje dat al vrij lange tijd werd geblokkeerd door mijn lieftallige fear thoughts: “Ha, wie zit er nou op jou te wachten?”, “Wat ga je delen dan?”, “Dan moet je ook wel foto’s van jezelf gaan plaatsen hè”, “Men zal je wel een pretentieuze amateur vinden”, “Er zijn er al honderden die dit doen – en vast ook veel beter dan jij.”

@schrijfstel werd geboren, hoera! 

Vorige week, eind april, deed ik het toch maar gewoon. Weet ik wat precies ‘de bedoeling’ is van dit account? Nope. Moet ik dat ook echt weten om er een hoop plezier uit te halen en energie van te krijgen? Clearly not, want van dat plezier en die energie is na een week al volop sprake! Ik vind het echt me-ga leuk om lekker creatief bezig te zijn met mini-schrijfsels, content ideetjes, Canva maaksels, mood boards en eventuele ondernemersdromen. 

Freelance avontuur

Jullie hebben het stukje ‘freelance’ hier op Schrijfstel vast al meerdere keren gezien. Sinds begin 2020 is dit wat het is. Ik heb er niet meer naar gekeken; er zelfs niet meer over nagedacht. Uiteraard zette Miss Rona ieders (en zo ook mijn) leven nogal op z’n kop. Ik moest op zoek naar een nieuwe vaste baan, die ik gelukkig ook vond. Maar, met een pittige opleiding ernaast, bleef er weinig tijd en ruimte over om dat freelanceplan verder uit te werken. Genoeg is genoeg – mijn hoofd zat vollllll. 

Maar eh, nu ben er dus toch weer op aan het broeden?

Ja, ben ik. Voorzichtig. Want, wat wil ik dan eigenlijk? Tekstschrijver worden? Ha, ja, ehhhh, daar zijn er al hon-der-den van. (Meer, zelfs). Hoe ga ik me dan onderscheiden? Enneh, wat nou als ik ga freelancen en ik haal alleen maar ‘stomme’ opdrachten binnen waar ik helemaal niet blij van word? Of wat nou als ik altijd alleen maar heb gedácht dat ik leuk schreef? Dat de praktijk straks uitwijst dat ik er niks van bak; dat mijn klanten mijn werk he-le-maal niks vinden? Een heel leger aan beperkende gedachten bederft elk greintje plezier dat ik haal uit mijn creatieve uitspattingen. (Nee, niet alleen het schrijven dus). Of ik daar klaar mee ben? Ja. Dus, ben ik gewoon maar begonnen bij stap één: het idee eerst eens wat meer ruimte geven. Brainstormen. Inspiratie opdoen. Dingen opschrijven, uitzoeken, bespreken met mensen om me heen. En dat avontuur? Dat leg ik dus vast op @schrijfstel. 

Geen KVK plan dus?

Nope, nog niet. Niks concreets. Wel dromen hoor, die wel. Genoeg, zelfs! Maar, het volledig toelaten van die dromen, is nog een dingetje. Ik ben hiernaast overigens begonnen met een coachingstraject waarin ik die eeuwige roet-in-het-eten-gooiende-kritische-stem-in-mijn-hoofd eens grondig aan ga pakken. Samen met mijn coach (een geweldig lieve jonge vrouw waar ik héél blij mee ben!) laat ik die dromen er steeds meer zijn. Het is een heel onderzoekstraject met vragen als: “Welke negatieve overtuiging over mijzelf ligt ten grondslag aan het feit dat ik me zo laat tegenhouden, dat ik me altijd vergelijk met anderen, dat ik eeuwig bang ben voor wat anderen van mij zullen vinden en dat ik al-tijd minder ben dan een ander?”. Heavy shit. Maar, waardevol.

What dus next is

Ik ga op zoek naar mijn creativiteit, mijn letterliefde, mijn unieke eigen stem. En wat ik daar vervolgens concreet mee ga doen? Dat gaan we wel zien. Eerst maar eens mijn opleiding (Senior Communicatieprofessional C, ja ja) afronden begin juli. En wie weet ga ik dan wel echte stappen. Officiele stappen. KVK stappen. En zo niet? Dan niet. Ook goed. Als ik het maar blijf doen, dit. Dit delen. “Deeldurven”. 

Met volle angst vooruit! Liefs, Stel. 

Deze post heeft 6 reacties

  1. Moedig hoor om die zoektocht aan te gaan! Ben heel benieuwd, belangrijkste is natuurlijk dat je zelf tevreden bent over hetgeen je schrijft. De rest komt vanzelf :)

    Good luck!

    1. Daara heb je helemaal gelijk in. Het belangrijkste is: er plezier in hebben én er zelf achter staan. Goede reminder, thanks! (: Liefs!

  2. Nou, ik volg je hoor! Oh, en die twijfels over je teksten gaan misschien wel nooit weg. Ook niet als er inmiddels wél al een hele tijd mensen goed betalen voor je woorden… Dus ermee dealen it is.

    1. Jep, daar was ik stiekem al een beetje bang voor.. En jij kan het weten! Maar, zolang het allemaal opweegt, is het goed (: Liefs!

  3. Spannend, ik ben benieuwd! Veel succes :) En ik las ‘met volle angst vooruit’ en toen dacht ik, hé is dat niet een quote van Jesse Laport? Of heb ik dat verkeerd? :)

    1. Dankjewel! (: Oeh, geen idee! Ik heb ‘m inderdaad niet zelf bedacht, maar ooit eens ergens gelezen. Ik vond hem wel toepasselijk als een soort affirmatie voor dit hele gebeuren! Maar, ik ga hem eens opzoeken nu – ben benieuwd! Liefs!

Geef een reactie

Sluit Menu