Gebroken hart, breinchaos en keuzes maken

Gebroken hart, breinchaos en keuzes maken

Tweeduizendtwintig. Het is al zo’n honderd keer geschreven, gezegd, gedacht, maar laat ik de obvious nog maar een keertje staten: wát een jaar. Eentje voor op de zwarte bladzijden van de nog te drukken geschiedenisboeken. De wereld staat op zijn kop en het wordt ons mensen op honderden manieren duidelijk dat het zo écht niet langer kan; dat verandering op menig vlak een noodzakelijk iets is. We moeten onze krachten bundelen om gewenste veranderingen te bewerkstelligen. En waar ik dan vervolgens trots op ben, is dat dat ook echt gebeurt. Maar, wat nou als zich constant óngewenste veranderingen voor blijven doen in jouw leven? Nou, laat mij daar eens even een boekje over opengooien.

Daar was 2020!

Dit jaar begon voor mij met het afscheid van een dierbaar familielid. Vervolgens bedacht ik me eind januari (vrij halsoverkop) dat ik tóch wel ergens anders zou willen wonen dan in Leiden, waarna er al gauw een unieke kans op mijn pad kwam: mijn eigen studioappartementje in Gouda. In één week tijd werd ik afgewezen en toch weer ‘ingeloot’. Midden in deze week kreeg ik óók nog te maken met een enge lichamelijke conditie (weet even niet hoe ik het anders moet noemen) waar ik uiteindelijk mee in het ziekenhuis belandde. Een vrij hectische maand ging voorbij. Slechts enkele dagen na allerlei testen in het LUMC, verhuisde ik. De dag waarop het gesleep met de spullen plaatsvond? 15 maart. Jup, de dag dat de quarantaineperiode begon. 

Maar, we zijn nog niet klaar; nee nee..

Alsof er nog niet genoeg veranderd en/of onzeker was, hoorde ik op 8 april dat mijn werkgever op mij moest bezuinigenTrust me: dat was nogal een klap. Woon je nét in je eigen huisje, verlies je je baan. Zucht. Je kunt je voorstellen dat dat niet in de planning stond. Zeker niet omdat ik het er ook erg naar mijn zin had. Wat er ook niet in de planning stond, maar wat zich in mei wel voordeed? Het breken van mijn hart. Deze keer niet door mijn werkgever, maar een andere levende entiteit. Óók leuk. 

Het meest positieve nieuws dat je kunt krijgen

Godzijdank hoorde ik begin mei wel van het ziekenhuis dat de tests allemaal uitwezen dat er niks engs aan de hand is met mij. Dan realiseer je je toch maar weer dat gezondheid uiteindelijk het aller-, aller-, allerbelangrijkste is. Overigens heb ik in de periode die ik nu kort en bondig beschrijf ook ontelbaar veel waardevolle en fijne momenten gehad. Ik heb ont-zet-tend veel geleerd en gevoeld hoe het is om een vangnet aan heel veel lieve mensen onder je kont te hebben. Spreekwoordelijk dan hè. Ik heb me geen moment alleen gevoeld en ben ook ze-ker niet bij de pakken neer gaan zitten. De leus “What doesn’t kill you, makes you stronger” blijkt toch wel echt waar te zijn. Vol positieve energie en nieuwe levenskennis ga ik mijn new life tegemoet! 

Keuzes maken, kan jij het goed?

Op dit moment is mijn leven nog vrij ‘rollercoasterig’. Althans, zo voelt het in mijn lichaam. Ik heb inmiddels afscheid genomen van mijn werk en mijn collega’s. De grote zoektocht naar een nieuwe liefde op werkgebied is begonnen. Na het plaatsen van dit berichtje op LinkedIn heb ik heel veel complimentjes, berichtjes en telefoontjes ontvangen – hoe leuk?! Maareh, uitvogelen wat je nu leuk vindt, wat voor de toekomst een goede zet is én waar je goed in bent/wat je een bedrijf kunt bieden? Dat is moeilijker dan het lijkt. Een goede keuze maken gebaseerd op aannames (omdat je nooit weet hoe iets is zonder dat je het ook echt hebt ervaren)? Vinnik moeiluk. Maar, ook leuk. Want, mijn leven gaat vanaf hier een heel andere wending nemen en ik sta echt te springen om mijn handen uit de mouwen te steken en mezelf in te zetten en te ontwikkelen. 

How are YOU?! 

Goed. Na een minuutje of tien op mijn toetsenbord rammelen, zijn jullie wel weer op de hoogte van de rode draad in mijn leven. Dan kan ik hierna weer lekker schrijven over heel andere dingen, zoals de gloednieuwe looks van mijn appartementje! Maar, ik wil ook graag op de hoogte worden gesteld van júllie levens. Ik mis jullie. Hoe gaat het? Ben je oké? Hoe voel je je? Moet jij ook zo wennen aan het huidige leven? Of gaat het voor jou eigenlijk wel weer richting hoe het ‘vroeger’ was? Vind jij het ook zo spannend om na te denken over de toekomst? 

Liefs, Stel.

Disclaimer: Ik ben heel gelukkig. Gezond. Dankbaar. Mocht dat uit dit artikel niet helemaal blijken, dan bij deze <3. 

Deze post heeft 8 reacties

  1. Jeetje Stella, wat heb jij al veel meegemaakt dit jaar. Als er vervelende dingen gebeuren in je leven zie je maar weer hoe sterk je bent. Ik hoop ook echt dat je een baan gaat vinden die helemaal bij je past. Hoe bevalt Gouda? Ik vind het zo’n heerlijke stad. Mijn moeder is daar opgegroeid en mijn familie heeft daar altijd gewoond. :) Met mij gaat het goed. Wij hebben een huis gekocht waar ik intens gelukkig mee ben. En voor de rest heb ik eindelijk weer rust in mijn koppie en geniet ik van het mooie weer. :)

  2. Ik ben heel blij om dat allerlaatste zinnetje te lezen want wat een heftig jaar is het al geweest zo te lezen! Ben mega benieuwd naar je huisje trouwens :)
    Met mij gaat het best prima, op wat slaaptekort na :p Ben ook gelukkig, gezond en dankbaar en dat is wel fijn om te beseffen.

  3. Jeetje mina, wat een heftig jaar voor je! Gelukkig ben je gezond. Het afgelopen half jaar realiseer ik mij ook iedere keer dat het zinnetje ‘what doesn’t kill you makes you stronger’ echt zo is. Ik voel me ook sterker na alles wat ik beleefde en nog steeds beleef. Op naar een mooier 2020 :)

  4. Wat heftig zijn de eerste 6 maanden van tweeduizendtwintig voor jou geweest. Al zijn ze voor merendeel van ons lastig dezertijden, ik vermoed dat jij toch wel iets meer binnensmonds hebt gevloekt. Ben toch blij te lezen dat je gelukkig bent met de situatie nu en je hoe dan ook de draad hebt kunnen oppikken ;) Keep it positive ;)

  5. Jeetje Stel, wat een gedoe! Ik vind het wel heel leuk voor je dat je nu lekker in een huisje in Gouda woont, ik denk dat je daar echt je plekje kan vinden, maar in plaats van dat je gaat settelen in je nieuwe huis en nieuwe oude woonplaats liggen nu wel echt weer even alle opties in je leven open. Maar zoals je zegt: het is ook wel een beetje leuk. Ik hoop dat je het ook zo ervaart!

  6. Heftig jaar zeg maar mooi dat je er op deze manier sterker uit bent gekomen<3

  7. Heftig jaar ook Stella, je schrijft het altijd wel weer mooi en duidelijk op! Veel succes met het vinden van jouw droombaan, ik hoop dat je die gaat vinden! Ik zit in mijn proefmaand, maar ik zit ook momenteel in een ziekenhuis traject, volgende week maandag word ik gebeld en dan hebben ze als het goed is mijn MRI bekeken en dan kunnen ze mij hopelijk helpen. Misschien is er een kijkoperatie voor nodig, maar momenteel zit ik zo erg aan de pijnstillers dat ik er als een zombie bij loop en einde van de dag in elkaar zat omdat mijn lijf dan zo hard heeft moeten werken om maar gewoon te kunnen werken. Ik ben benieuwd hoe mijn werkgever gaat reageren.. ik krijg het deze week denk ik te horen.

  8. Pff Stell, WHAT a year. Voor iedereen, maar voor jou zo te lezen nog eens extra veel. Wat ontzettend jammer dat je afscheid moest nemen van die baan die je zo goed beviel. Uitzoeken wat je nu echt leuk vindt en wat je zoekt in een baan is tricky. Ik schreef er ooit dit artikeltje over, mocht je het leuk vinden om er wat over te lezen: https://www.sannetimmermans.nl/belangrijk-in-een-baan/. Bij mij is het vooral een kwestie van trial en error, net als in relaties eigenlijk. Na een ervaring weet je wat je in de volgende niet meer zoekt. Zo kwam ik erachter dat ik meer waarde hecht aan een relaxte werkomgeving en wat meer vrije tijd dan werken voor een grote naam. Ik hoop dat de rest van het jaar beter voor je gaat zijn. Hoe symbolisch dat vandaag de eerste dag van de tweede helft is. <3
    PS Je LinkedIn linkje gaat naar een stockfoto, kon je berichtje dus helaas zo niet teruglezen.

Geef een reactie

Sluit Menu