Misschien ben ik raar hoor, maar..

Misschien ben ik raar hoor, maar..

Het stomme is dat we er soms van dromen. Stiekem. Van zeeën van tijd waarin we vooral kunnen doen waar we zelf zin in hebben, waar we al een eeuwigheid niet aan toe lijken te komen of waar we eigenlijk (toegegeven) gewoon te lui voor waren. Nu? Nu zijn we aan het zwemmen in die betreffende zeeën en is het een stuk minder leuk dan we dachten dat het zou zijn. Om te beginnen: al mijn lof, respect, liefde en kracht gaat uit naar de mensen die het juist in-tens druk hebben met ‘het overeind houden van onze samenleving op wat voor manier dan ook’. Ik vind jullie meer dan fantastisch en zou echt niet weten hoe dramatisch ik me zou voelen als jullie er niet waren. Ten tweede: voor mij valt dat zwemmen wel mee, gelukkig. Ik bevind me namelijk in een vrij gunstige positie. Niet de meest gunstige die er bestaat, maar een stuk gunstiger dan waar anderen zich misschien in bevinden.

Ik heb namelijk een baan; met een vast contract. Echter begeef ik mij in de horeca, dus niets is zeker. Maar, eigenlijk is niks überhaupt ooit zeker – laten we dat niet vergeten. Anyways: ik heb een vaste baan en ben daar eigenlijk nog best heel druk mee geweest de afgelopen twee weken. Lees: totale chaos. In mijn hoofd vooral. Want how on earth concentreer je je op werkzaamheden als je vooral bezig bent met alle nare en verdrietige emoties onderdrukken én voor jezelf zorgen? Ik doe echt mijn best hoor, en er zijn ook echt momenten waarop ik lekker door zit te werken; waarop ik echt slagen maak. Maar, er zijn ook genoeg momenten dat ik een domme zeekoe imitatie uitvoer en het kwijl nog net niet uit mijn mondhoek druipt terwijl ik wezenloos naar mijn scherm zit te koekeloeren. 

Goed, dit allemaal geschreven hebbende: mocht het zo zijn dat de horeca langer dicht moet blijven, waar ik stiekem wel een beetje vanuit ga, dan komt er een tijd dat ik het minder druk heb met werk. Dan zijn er misschien uren vrij om andere nuttige/leuke/interessante dingen te doen. Don’t get me wrong hoor: ik word ook he-le-maal kriegel van iedereen die deze quarantaine tijd ziet als een periode om alles in het leven te masteren. Dat je vooral maar als een afgetrainde bikini babe, vloeiend Spaans sprekende opruimguru of mega mindful chef-kok ten tonelen zal verschijnen zodra deze ellende voorbij is. Joe, mij niet gezien. (Voor iedereen die trouwens wel super goed met dit soort fratsen bezig is: you go! Ik moedig het ook juist heel erg aan. Misschien ben ik gewoon jaloers dat het mij niet lukt, ssst). 

Ik weet niet of die ‘druk’ er is, maar ik voel ‘m wel. Ik vind dat ik elke ochtend in pigeon pose op mijn yogamat moet liggen. Ik vind dat ik vooral niet zoveel paaseieren zou moeten vreten als ik doe. Ik vind dat mijn gitaar skills nu al through the roof hadden moeten zijn. En ik vind vooral dat ik geen leuke vriendin ben voor mijn digitale sociale omgeving. Want waar de ene digitale vrimibo wordt opgevolgd door een houseparty app gesprek, word ik alleen maar zenuwachtig als een vriendin vraagt om te FaceTimen. Niet omdat ik dat niet wil, of omdat ik haar niet mis (ze-ker niet, miss you all), maar omdat ik gewoon niet weet of ik sociaal handelbaar ben nu? Ik weet gewoon écht even niet hoe ik me moet voelen; hoe ik me een houding moet geven. Ik weet niet wat ik moet zeggen, waar ik het over moet hebben en of ik het wel op kan brengen het zoveelste gesprek te voeren over dit nare kl*te (pieeeeehiehiehiep) virus. 

Misschien ben ik raar hoor, maar ik ervaar emoties en gevoelens waarvan ik niet eens wist dat ze bestonden en ik weet me er to-taal geen raad mee. Please share hoe jullie je voelen, want misschien ben ik minder raar dan ik denk?! (En ik wil natuurlijk graag gewoon weten hoe het met jullie gaat <3).

Liefs, Stel. 

PS: Ik zag bij Siroon een leuk blogje over haar to-quarantaine list. Als ik me weer wat normaler voel, ga ik er ook eentje schrijven. Gotta love me some lists. 

Deze post heeft 18 reacties

  1. Ik werk als online recruiter wij hebben het momenteel best druk.. het plaatsen gaat alleen wat trager. Verder merk ik er niet veel van, behalve als ik in de supermarkt niet mijn eigen tas mag meenemen en verplicht een karretje moet pakken en daarna de lijnen moet volgen. Verder ben ik vooral verslaafd geweest aan Outlander (staat op Netflix) dus ik heb mezelf prima vermaakt. Ik ben ook jaloers op de mensen die afvallen, gezond leven, meer bewegen want ik krijg dat dus niet voor elkaar.. verder staat mijn gitaar ook nog steeds stil na vijf jaar, ooit op een dag wil ik erop kunnen spelen. Doelen? hmm momenteel de moestuin die ik aan het opzetten ben.

    1. Nee hè? Ik zou willen dat ik ook heel actief aan het ‘thuis sporten’ zou slaan, maar dat zit er tot nu toe nog even niet in, haha. Wel fijn dat je lekker met je moestuintje bezig bent; ik zag het al voorbij komen. Dat is wel echt een ‘geschikt’ projectje voor nu denk ik (: Have fun!

  2. Haha zo herkenbaar dit! Ik schreef het to-quarantaine lijstje ook alleen voor als ik me straks beter voel hoor, want nu komt er nog weinig uit mijn handen. Ik heb dan ook maar niet als goal genomen om als afgeslankte pigeonyogi uit deze tijd te komen, ik neem gewoon lekker ook nog een paaseitje! Ik las van de week dat we met zijn allen in de rouw zijn, en dat vond ik een super mooie omschrijving van alle gevoelens. Misschien, als we uit al die verschillende fases komen, komt er wat van :) Nu al benieuwd naar je eventuele lijstje.

    1. Ja snap ik helemaal – zo heb ik het ook gelezen. Als dat je voor jezelf even een leuk lijstje maakte, maar eigenlijk ook een beetje dacht: “Oef, mijn hoofd zit wel een beetje te vol om hier misschien aan te beginnen”. Maar zo’n lijstje maken is an sich al een leuke bezigheid, hahaha, daarom ga ik het ook gewoon lekker doen! Ah ja, ik denk inderdaad dat dat het wel heel mooi omschrijft. Al denk ik ook van: we weten dat dit eindig is – dat het op een gegeven moment weer wordt zoals vroeger? Dat helpt wel een hele hoop, om jezelf daaraan te blijven herinneren. Liefs!

  3. Zo herkenbaar. De eerste week vond ik het nog wel prima; kwam ik toe aan klusjes die ik al lang voor me uitschoof en zat ik in een lekkere leesflow. De tweede week ging al moeizamer en nu ben ik er gewoon klaar mee. Maar het is even niet anders. Hier slaan we ons ook wel weer doorheen.

    1. Ja he? Dan denk je nog van “Oeh, lekker, al deze tijd – kan ik allemaal leuke dingen doen”. Maar, na een tijdje merk je ook dat het ‘normale leven’ toch ook wel zijn charmes heeft en ga je het ineens missen om normaal boodschappen te kunnen doen.. We komen er inderdaad wel doorheen met z’n allen <3 Moed houden!

  4. Punt een: je bent sowieso niet raar. Punt twee: ik denk dat héél veel mensen totaal niks nuttigs doen of allerlei interessante, educatieve, etc. hobby’s ontplooien tijdens deze hele situatie. Ik ben er daar absoluut eentje van in ieder geval. Momenteel althans. Kan me zomaar voorstellen dat als deze situatie nog langer duurt dat het bij mij ook begint te kriebelen om iets nieuws te doen, maar who knows. Jezelf staande houden is het belangrijkste, of dat nu op een yogamatje is of gewoon in bed met een serie op. Ik zit nu thuis en heb sinds deze week eigenlijk niets meer te doen qua werk. Dat is een luxepositie, dat besef ik me heel goed, vooral omdat ik wel een contract heb zonder proeftijd en dus niet bang hoef te zijn dat ik in deze periode werkloos raak. Het is voor mij daarom ook nog even uitvogelen hoe ik die tijd allemaal ga invullen. We gaan het zien! Don’t judge me als je mij toch opeens in allerlei yogahoudingen voorbij ziet komen hè! ;) Ik hoop dat jij hier ook je draai in weet te vinden. Ik weet zeker dat het helemaal goed gaat komen allemaal. Stay strong & take care, Stel! <3

    1. Thanks <3 Hahaha ahhh nee, ik begrijp dat ik misschien een beetje judgy overkwam in dit schrijfsel, maar dat is denk ik vooral omdat ik stiekem toch best een beetje jaloers dus ben op mensen die het wel voor elkaar krijgen om zichzelf op een yogamatje te werpen en allemaal goede dingen te doen. Stiekem juich ik het juist alleen maar toe en vind ik dat iedereen echt moet doen waar hij of zij zich inderdaad zelf het beste bij voelt! Maar, dat mezelf ook toestaan is nog eventjes een uitdaging blijkbaar, hihi. Echt super fijn dat je inderdaad zo baanzeker bent! Ik dus ietsie minder, maar ik zie wel wat de toekomst gaat brengen (: Right back at you - wees lief voor jezelf <3

  5. Ja paaseieren alom hier! En je zou je dus effectief bijna schuldig voelen als je na twee weken nog niet vloeiend Fins spreekt. Ik ben op de één of andere manier minder productief dan anders. Ik werk wel nog voltijds van thuis maar ik heb nog steeds meer tijd omdat het pendelen wegvalt, maar dan nog kan ik me moeilijk concentreren op een boek. En ik begrijp helemaal wat je bedoelt met dat FaceTimegedoe … ahja, niets is nog normaal hè nu.

    1. Nee, dat is natuurlijk ook zo. We gaan allemaal massaal aan de slag om een nieuwe routine te zoeken; een soort aangepaste leefstijl. En niemand zit echt in dezelfde situatie, dus als de één dan wel Fins gaat leren, hoeft dat natuurlijk niet de betekenen dat de rest dat ook zou ‘moeten’ doen. Denk dat we sowieso eigenlijk even niks zouden moeten hoeven (wat een werkwoorden!).. Alleen goed voor onszelf zorgen, binnen blijven en de moed erin houden. Thanks voor je reactie (: Liefs!

  6. Ik las dit echt dacht meteen: JA, precies dit dus. Ik zit nu ongeveer twee weken thuis waarin ik vooral echt super veel wisselende gevoelens heb gehad. Soms kon ik me heel goed bij alles neerleggen, soms was ik echt bezorgd en al twee maanden vooruit aan het denken en ook die gevoelens zoals jij beschrijft waarvan ik niet wist dat ik ze had. Ohja en ook dat gevoel alsof ik nu ook al die nuttige dingen moest gaan doen. Ik heb de laatste dagen juist rust gevonden door vooral even precies te doen waar ik zin in had, zonder dat het nuttig hoefde te zijn :) Komt allemaal goed!
    P.s super mooie nieuwe website!

  7. Blijf vooral paaseitjes eten, dat doe ik ook :D Ik werk halftijds waardoor ik ook veel vrije tijd over heb. Wij maken wandelingetjes en ik lees veel. Dat is het eigenlijk :p Ik heb me ook al afgevraagd of ik niet wat moet beginnen sporten ofzo maar pf, ik heb er geen zin in, geen puf voor en ja laat maar. Voel me er ook niet per se schuldig om maar ik snap die ‘druk’ wel. Moet altijd een beetje met m’n ogen rollen als ik dan van die heel ambitieuze mensen zie die ikweetnietwatvoorgekke dingen doen. En dat is dan waarschijnlijk wel een beetje gemeen van mij, dat ik met mijn ogen moet rollen, want ik ben net van het idee: doe wat jou helpt. Misschien is het ook wel jaloezie dat ik niet zo’n mega fitte vrouw ben die elke dag gezond kookt en mega creatief is. Ik was zelfs aan een puzzel begonnen maar ik heb ‘m weggegeven omdat ik er het geduld niet voor had. Haha :p Anyway, je bent dus niet raar! Doe maar wat fijn voelt, ik denk dat je dan meer rust vindt :)

  8. Mijn moeder werkt dus in de zorg en in het huis waar ze werkt is dus Corona uitgebroken.
    Het is zo bizar hoe slecht haar werk daarmee omgaat! Pas sinds afgelopen week hebben ze pakken
    en maskers om zichzelf te beschermen. Het is net een mijnenveld en dat vind ik dan best wel angstig.
    Ik werk zelf nog wel op locatie maar ik merk dat de weekenden onwijs leeg zijn nu. Daarom
    wil ik gaan leren water verven en ik ben weer begonnen met Simsen, zo verslavend ook haha!
    Enne je bent helemaal niet raar hoor!!

  9. Oké, dit had ik kunnen schrijven. Gewoon helemaal. Ik zie ook een soort verwachting dat we straks allemaal uitgerust, slanker, beter in een specifiek ding uit deze quarantaine kruipen en dat is bij mij gewoon niet zo. Ik zit met 3 kinderen die ik bezig moet houden, het huishouden loopt gewoon nog, ik heb letterlijk 1 nieuw ding leren koken (en dat was iets heel gemakkelijks) en… Ja. Ik denk dat ik nu ook sociaal niet handelbaar ben. Helemaal niet. Ik tel de dagen. (Maar we blijven positief, joepie, haha)

    1. Oef, ik snap heeeelemaal dat je er niet aan toekomt! Drie kids bezig houden, jeetje, mijn bewondering heb je – petje af! Hé, maar dat ene nieuwe ding, dat is eigenlijk gewoon echt al heel wat. I mean, je had het ook niet kunnen doen, toch?! Ik duim heel erg dat alles straks na 28 april snel weer wat handelbaarder (?) voor je wordt! Even volhouden nog. Liefs!

  10. Gek genoeg hou ik me opzicht wel steady, iets waar ik normaal wat minder goed in ben :-) Ik denk omdat ik best een introvert persoon ben die goed alleen en binnen kan zijn. Ondanks dat ik ook heel graag buiten de deur ben.

    Echte downs heb ik nog niet gehad in de tussentijd, maar zoals mijn vorige blogje hou ik me veel met van alles bezig. Dat helpt mij wel echt! Buiten dat baal ik natuurlijk wel echt als een stekker van de hele situatie, want ik ging ook liever naar buiten en naar vrienden en familie. Maar het is niet anders..

  11. Ik heb een erg dubbel gevoel en dat komt merendeel door dat mijn werk gewoon doorgaat. Alles gaat door. Mijn gezinsleventje gaat door.. En toch staat er een hele hoop stil en gebeurd er heel veel in de wereld. Ik probeer de rust te bewaren, vooral de geniet momentjes te zien en de tijd die ik nu extra krijg met ons zoontje.

Geef een reactie

Sluit Menu