Gestopt. Gekapt. Klaar.

Gestopt. Gekapt. Klaar.

Hoe één zo’n ieniemienie klein pilletje een heel fysiek proces overhoop kan gooien, is en blijft mij een raadsel. Althans, ik kan wel opzoeken hoe en wat natuurlijk, maar dan blijft het bijzonder dat wij mensen het kleine ding hebben kunnen maken. Dat het bestaat; de anticonceptiepil. Dat je je eigen vruchtbaarheid kunt beïnvloeden door iets dagelijks in te nemen. Crazy. Maar, wel heel fijn ook. Ik ben ontzettend blij dat anticonceptiemiddelen bestaan. Het geeft mij een stukje controle en vrijheid. Al begin ik mij er steeds meer bewust van te worden dat het ook een hoop kan doen met je lichaam waar je eigenlijk niét zo op zit te wachten. Ik slik dit kleine ding al sinds mijn 15e. Ja, let’s do the math, dat is een jaar of elf. ELF. Stiekem vind ik dat best eng. Maar, ik vind andere mogelijkheden dus óók eng. Of nou ja, eng.. Spannend. En wat gebeurt er dan in mijn hoofd? Precies – dan wil ik erover schrijven. Zo geschiedde.

Waarom ik blij ben (was?) met de pil

Goed, zoals ik al schreef: de pil en ik zijn al vrij lang in elkaars leven. Ik begon met de pil vanwege acné en hoofdpijn, geloof ik. (Zie je? Ik weet het al niet eens meer – wat erg eigenlijk). Maar, vanaf mijn zeventiende kwam er nog een andere belangrijke reden bij om anticonceptie te gebruiken. Als je begrijpt wat ik bedoel. In de tussentijd ben ik een jaar of twee niet seksueel actief geweest. Achteraf had ik het toen gewoon moeten proberen; het pilloze leven. Daar heb ik best een beetje spijt van. Waarom ik het niet deed? Kom ik zo op. Anyways: ik had eigenlijk nooit echt last van de pil. Ja, ik heb last van hormonale migraine, maar komt dat door de pil of helpt de pil dan juist? Geen idee. Ja, ik heb soms pukkels op en rond mijn kin. Maar, is de pil de boosdoener of zou het zonder de kleine vriend nog veel erger zijn? Allemaal dingen waar ik grote vraagtekens bij plaats. Ik ben dus eigenlijk gewoon blij met de pil. Ik ben hem al die jaren misschien vier of vijf keer vergeten en kwam daar altijd ruim op tijd achter. Ik heb geen vreselijke bijwerkingen en eigenlijk gaat het allemaal wel prima. 

En toen.. de twijfel!

Ja, dus why change a winning team? Omdat ik het nooit goed heb kunnen vergelijken. Wat nou als ik me zonder pil beter voel? “Echter”? Want wat ik wel weet, is dat de pil en hoop afvlakt. En wat nou als ik zonder pil juist minder hoofdpijn heb? En wat nou als de pil invloed heeft op heel veel andere dingen, zoals mijn onregelmatige hartritme en constant opgejaagde/angstige gevoel? Hoe kan ik nou eigenlijk weten hoe blij ik ben met de pil, als ik niet weet hoe blij ik zou zijn zónder? En dan komt er nog bij dat ik het eigenlijk gewoon niet vind kloppen. Die extra kunstigmatige hormonen horen eigenlijk helemaal niet in mijn lichaam thuis. Natuurlijk ben ik blij met wat ze doen, maar.. dat kan ook op andere, minder invasieve manieren. 

“Ja, dus je gaat stoppen?”

HA. Was het maar zo eenvoudig in dit hoofd. Weet je waar ik bang voor ben? Ontpillen. Pukkels krijgen, haren die uitvallen, mega aanvallen van hormonale migraine. Oh, en wat als mijn al niet zo heel grote boobies ook nog eens krimpen? Zou ik toch best jammer vinden. Maar, dat laatste is natuurlijk het minst belangrijk. En joh, de rest valt misschien ook wel mee. Toch is er nog één dingetje: ik wil (nog?) geen kiddo’s. En uiteraard zijn er andere oplossingen, maar stel ik stap over van pillenvriendje naar rubberen vriendje. Dat is toch vet eng?! Moet je de hele tijd gaan checken of het ding wel goed heeft gezeten en niet gescheurd is enzo. Voor zo’n gespannen persoonlijkheid als de mijne, maakt dat het hele slaapkamerleven echt een stuk minder prettig. En ja, ik vind dat een belangrijk punt. 

“Wat is dan nu het plan?”

Ik ben gestopt. Jep. Vorige week vrijdag slikte ik voorlopig de laatste pil. De komende tijd wordt dus spannend in some ways, maar ik ben oprecht ook ZO nieuwsgierig. Hoe lang zou mijn cyclus zijn? Hoe zal ik me voelen tijdens, voor en na mijn menstruatie? Zal ik emotioneler worden, of juist niet? Hoe zal het gaan met mijn hoofdpijn? Hoe gaat mijn libido reageren op puur mijn éigen hormonen? Gewoon me-ga nieuwsgierig dus. En ook oprecht blij dat ik die ‘troep’ niet meer in mijn lichaam heb straks. Uiteraard houd ik jullie op de hoogte! 

Liefs, Stel. 

(Bron beeld)

Deze post heeft 15 reacties

  1. Ik ben benieuwd hoe het je gaat bevallen! Heb je het boek Period Power al gelezen? Mega-interessant! Ik was al eerder gestopt, maar toen ik dat las, wist ik zeker dat ik nooit meer zou beginnen met hormonale anticonceptie.

    1. Ja, ik ook! Toevallig ben ik die as we speak aan het lezen, dankjewel voor de tip (: Ik beloof bij te houden wat er allemaal gaat ‘gebeuren’ komende tijd!

  2. Zo tof Stel, benieuwd wat je ervan gaat vinden! Ik ben in maart dit jaar gestopt om dezelfde reden als jij, maar ben toen overgeschakeld naar de minipil – zelfde concept als de spiraal maar dan zonder iets in je lijf hebben zitten + zonder dat tromboseverwekkend hormoon dat wel in de gewone pil aanwezig zit. Tot nu toe wel blij van eigenlijk! Iets meer hormonale puistjes, dat wel (hopelijk mindert dit snel terug), maar ook geen maandelijks bloed meer, wat ook wel handig is!

    1. Jaaaa, ik ook! Wat fijn dat jij nu ook iets anders hebt gevonden wat beter bij je past en waar je je goed bij voelt! Ik ga tegen de tijd dat ik een half jaar gestopt ben ook eens naar de minipil informeren. Wie weet is het ook wat voor mij! (: Veel liefs!

  3. Ik hoop dat het je gaat bevallen! Ik ben nog steeds niet zo ver dat ik echt durf te stoppen, maar ik zit sinds een aantal jaar aan de minipil en dat bevalt me prima. Minder hormonen en ik voel me ook gewoon veel gebalanceerder dan toen ik die combinatiepil slikte. Voor mij is dit nu goed, maar wie weet stop ik ook ooit gewoon. Want idd, hoe je het ook wendt of keert: ’t is troep.

    1. Ja, ik hoop het ook! Het lijkt me wel heel fijn om geen hormonen meer te hoeven slikken of op een andere manier binnen hoef te krijgen. Maar, we gaan het allemaal zien. Mocht dit niet voor me werken en ik durf echt niet aan de spiraal, dan ga ik zeker weten eens kijken of de minipil wat voor me is (: Fijn dat jij hier nu happy mee bent – dat is het belangrijkste! Liefs.

  4. Ha een herkenbare blog! Ik ben 10 jaar geleden gestopt met de pil en nou ja, ik was denk ik een geval apart maar voor mij was het een heel slechte keuze. Niet om je bang te maken trouwens, maar omdat je altijd alleen maar positieve verhalen hoort en de pil wordt weggeschreven als troep vind ik altijd wel belangrijk om ook een tegengeluid te laten horen.

    Ik kreeg na een jaar hele erge acné (echt net zo erg als op mijn 13e, ben toen 10 jaar geleden aan de roaccutane gegaan, wordt je ook niet blij van), voelde me eigenlijk verder gewoon hetzelfde en kreeg na dat jaar last van hele erge menstruaties. Ben ook helemaal niet seksueel actief dus ik slik ‘m echt puur met de reden dat ik nooit meer ongesteld wil worden (ben uiteindelijk een paar jaar geleden geopereerd voor de menstruaties want daar hielp de pil niet meer bij) en voor mij de pil juist mijn hormonen in balans houdt.

    Sorry voor het rampenverhaal ;) En nogmaals ik denk echt dat ik een uitzondering was. Maar wat ik vooral wil zeggen is: het is niet verkeerd om eens te stoppen om te kijken wat het met je doet. Maar weet ook dat je altijd weer mag beginnen :)

    Wat ik wel weer heel grappig vond was dat mijn cyclus bijv. echt meteen perfect 28 dagen was! Na mijn operatie heb ik nog even de minipil geprobeerd maar daar kreeg ik dus erge menstruele migraine van! Denk dat mijn hormoonhuishouding wat grover geschut nodig heeft :P

    1. Ah thanks dat je dit wilde delen met mij! Je hebt helemaal gelijk; deze verhalen zijn er ook en die worden soms niet echt voldoende belicht in dit soort overwegingen! Thanks (: Ik waardeer het echt! En ik word er niet bang van, want mocht dit mij ook te wachten staan, dan kan ik inderdaad altijd weer terug naar de pil. Voor nu voelt het alsof alles wat niet bij mij ‘hoort’ de boosdoener kan zijn van mijn hartklachten en andere narigheden, maar dat hoeft natuurlijk helemaal niet zo te zijn! Dit is echt een soort uitvogelperiode en wat gaat werken is fijn, maar wat niet gaat werken is ook oké. Dan pas ik daar mijn keuzes weer op aan! Ik hoop dat je je nu in ieder geval stukken beter voelt dan destijds?! Klinkt echt niet fijn wat je allemaal hebt meegemaakt.. Liefs!

  5. Dit is een verhaal wat ik herken van vriendinnen die jarenlang de pil hebben geslikt zonder er ooit echt over na te denken en daar in de laatste jaren mee gestopt zijn, om ongeveer dezelfde redenen als jij. Zelf heb ik de pil nooit genomen – ik houd er absoluut niet van om pilletjes of medicijnen (afgezien van vitaminespilletjes dan) te nemen als het niet écht noodzakelijk is. Dat geldt bijvoorbeeld al voor paracetamol die ik alleen neem als ik het echt niet meer trek en voor de pil geldt nou eenmaal dat er ook andere oplossingen zijn die geen hormonen in je lichaam stoppen. Ik ben benieuwd hoe je het ervaart – komt er een update over een tijdje? :)

    1. Ik snap die mindset heel goed en kan me daar ook echt in vinden – zeker de laatste tijd! (: En ja zeeeeker weten. Ik houd alles ‘goed bij’ en wil graag delen hoe het voor mij gaat zijn, het pilloze leven. Liefs!

  6. Toffe post om te lezen en ook herkenbaar :) Ik heb ook meer dan een decennium de pil geslikt. Toen gestopt omdat ik de laatste maanden enorme migraine kreeg. Ik kreeg van de dokter altijd maar een zwaardere pil voorgeschreven om de migraine te stoppen en op een bepaald punt dacht ik: genoeg! Gestopt dus, migraine weg. Dan een aantal jaar zonder hormonale anticonceptie door het leven gesekst (hahaha sorry ik kan het niet laten :’) ), besloten om een baby te krijgen en daarna had m’n gynaecoloog me zo bang gemaakt (ik mocht absoluut binnen het jaar niet zwanger worden) dat ik weer aan de pil ging maar dan de minipil – vanwege die migraine van vroeger. Alleen kreeg ik na een paar maanden gewoon hele dagen menstruatiekrampachtige pijntjes zonder dat ik mijn menstruatie kreeg. Ben toen ook maar weer gestopt. Ik vind het wel fijner zo, heb er eigenlijk ook niet zo heel veel last van gehad. Ik merkte alleen dat ik wat pukkeltjes op mijn rug kreeg maar dat is nu ook gestopt. Ik vind het idee ook gewoon aangenamer, dat er geen rommel in mijn lijf zit. Nadat ik de eerste keer stopte dacht ik dat mijn cyclus gelijk weer op orde was maar dat was totaaal niet het geval. Het duurde wel eventjes voor ik ontpilde. Ik heb me toen ook Taking charge of your fertility gekocht om me wat in te lezen maar moet er eigenlijk nog altijd eens werk van maken.
    Schrijf je eens een update?

  7. Precies, het is altijd goed om het voor jezelf te onderzoeken! Anders ga je toch altijd twijfelen. Wellicht bevalt het jou wel heel goed! :)
    En met mij gaat het nu heel goed wat de klachten betreft, dankjewel :)

    1. Oh help er ging iets niet goed en nou staat de comment ergens random en kan ik ‘m niet meer verwijderen ahhh *paniek*

      1. Hahaha no worriessss, ik snapte dat het een reactie was op mijn reactie weer (: Haha!

  8. Heel spannend inderdaad! Ik slik de pil denk ik nu zo’n acht jaar en heb eigenlijk nooit veel verschil gezien in met of zonder, ik vond het altijd best handig. Ik weet dat er betere alternatieven bestaan, maar zolang ik me goed voel bij de pil, neem ik die wel gewoon door. Ik had voor de pil ook een heel onregelmatige cyclus en vind die zekerheid nu wel tof. Ben wel benieuwd naar hoe het ooit zal gaan als ik stop!

Geef een reactie

Sluit Menu