Ineens ga ik verhuizen

Ineens ga ik verhuizen

Ineens? Jup, vrij plotseling. Op zaterdag 25 januari schreef ik me in bij een project voor stadsloft-achtige-studio’s, die maandag erop kreeg ik een mailtje en de daarop volgende vrijdag ging ik kijken. Je raadt het al: ik was helemaal verliefd en wilde het net vernieuwde studio appartementje graag betrekken met al mijn frutsels, rommeltjes en prularia. Ik stuurde alle benodigde documenten (en dat zijn er een hele hoop!) die kant op en vanaf dat moment was het een kwestie van wachten. En hopen. En nog meer wachten. En ontzettend zenuwachtig zijn. Ik was namelijk niet de enige die interesse had, uiteraard. I mean, ik weet niet of jullie enig idee hebben van de huizenmarkt (zowel particuliere huur als koop) at the moment, maar erg makkelijk gaat het allemaal niet

Eerst had ik pech; ik werd niet gekozen

Ik was dus op vrijdag gaan kijken en kreeg de donderdag erop een berichtje dat ik het helaas niet geworden was. Puur gebaseerd op financiën, trouwens – ik verdiende minder dan de andere persoon die zich had ingeschreven. Ik was niet eens echt heel verdrietig. Ik denk dat dat kwam omdat ik grote veranderingen me-ga spannend vind en ergens dus blij was dat ik daar nu niet aan hoefde te geloven. Het ging überhaupt al eventjes niet ‘zo lekker’ met mij en mijn gezondheid, dus misschien was het ook gewoon de juiste timing niet. Ik legde me erbij neer en besloot eerst nog even héél goed na te denken over wat ik nu eigenlijk wilde. 

Maar toen..

Ik geloof heel erg in het principe: If it is meant to be, it will be. En zo werd ik precies een week na de afwijzing gebeld door de makelaar. Het meisje dat was gekozen om het studiootje te betrekken, had plots toch een huis gekocht. (Ja, gekocht!). Of ik de studio niet téch heel graag wilde huren vanaf 1 maart. Ik had er gezondheidswise een vrij heftig weekend op zitten, waarin ik nét had besloten alles even te laten zoals het was en vooral rustig aan te doen. Alsof het universum mij uitdaagde, kwam dit appartementje ineens toch weer terug op mijn pad. Ik liep vrij beduusd vanaf het station naar mijn kamertje in Leiden en begon spontaan te huilen (tsja, je bent een emotionele miep of je bent het niet). Ik voelde al aan dat ik dit ‘natuurlijk gewoon moest doen’, en miste Leiden meteen ontzettend. Waarom reageerde ik zo verdrietig? Dat was toch niet goed? Was dat mijn intuïtie die schreeuwde dat dit niét de stap voor mij was? En zo begon alles in en aan mij te twijfelen. 

Waarom dan die twijfels? 

Ik ben, zoals ik al schreef, niet zo van de grote veranderingen. Al is dit er wel eentje waar ik wel echt aan toe was/ben. Ik woon nu 5,5 jaar in Leiden; op het fijnste, meest knusse studentenkamertje dat je je maar voor kunt stellen. Maar, sinds ik afgelopen juni echt aan het werk ben gegaan, begon het steeds meer te kriebelen om mijn eigen plekje te hebben. Om ergens te wonen waar de boel niet half uit elkaar valt als je er alleen al naar kijkt. Toch twijfelde ik nog. “Het ligt niet in Leiden. Ik ga naar een andere stad verhuizen. Wil ik dat wel?”. Nu ken ik de stad in kwestie erg goed, want ik ben er nota bene ter wereld gekomen. Ik heb er alleen nooit echt gewoond. Als je naar een andere stad verhuist, laat je een hele hoop achter zonder te weten wat daar allemaal voor in de plaats gaat komen. Gaan mijn geliefde avondwandelingen in Gouda (jup, Gouda it is) net zo fijn en mooi zijn als in Leiden, bijvoorbeeld? En wat nou als ik mijn ‘plekje’ niet kan vinden daar; ga ik me er dan wel echt thuisvoelen? En ga ik het niet vreselijk saai en eenzaam vinden om helemaal alleen te wonen? And so on

Inmiddels ben ik helemaal happy, gelukkig!

Ik koos er, obviously, voor om het te doen; om in het diepe te springen en ervoor te gaan. Ik ga naar Gouda verhuizen. Na de nodige emotionele-rollercoaster-gevoelens (die er overigens nog steeds zijn), begint het steeds beter te voelen. De IKEA tripjes hebben plaatsgevonden, de meubels zijn in elkaar geschroefd en ik heb al wat handen geschud van de mensen die ook in het gebouw zijn komen wonen. Komende zondag 15 maart verhuist al mijn geliefde rommel van Leiden naar Gouda en is de boel helemaal real.

Afscheid nemen en dankbaar zijn

Op moment van schrijven is het zondag de 8e en sta ik aan de vooravond van mijn allerlaatste weekje Leiden. Tussen de dozen ga ik komende week afscheid nemen. En dat vind ik héél moeilijk. Maar het was tijd; het ís tijd. En gelukkig kan ik terugkijken op een hele, hele, hele fijne studententijd in Leiden – in het fijnste kamertje, met de liefste huisgenootjes. I couldn’t be more thankful

Liefs, Stel. 

PS: Ik ben natuurlijk nog láng niet uitgepraat (eh, geschreven) over mijn nieuwe plekje. Dus, verwacht een hele hoop huisgeneuzel hier de komende tijd. Sorry not sorry; vind jullie wel erg lief! O ja, en nog een pee-esje: mijn foto’s zijn hier en daar wat wazig. Dat komt denk ik omdat ik ze met een gratis app bewerk? Ik ga er werk van maken! 

Deze post heeft 10 reacties

  1. Wat tof! Veel succes en plezier met verhuizen. Wat mij betreft bestaat er niet te veel huisgeneuzel, haha.

    1. Dankjewel! Hahaha, nee he? Ben ik het helemaal mee eens! (:

  2. Waah, zo leuk om je terug online te zien Stel! En hoe cool ziet alles eruit zeg, chapeau ook voor Anne! Echt heel cool gedaan. Enne, succes met je nieuwe stekje, je gaat het fantastisch vinden om ook dat je eigen ding te maken, sowieso. Komt helemaal goed, sterk bezig <3 Liefs!

    1. Ah thanks lieve Silke <3 Ja he? Ze heeft het echt mooi gemaakt allemaal. Ik ben heel benieuwd hoe het gaat zijn - ik ga inderdaad heel erg mijn best voor doen om het echt mijn eigen plekje te maken. Liefs!

  3. Aah zo tof! En twijfels mogen er zijn bij dit soort grote beslissingen, vind ik. In ieder geval heel veel succes en plezier met je nieuwe thuis.

    1. Ja he? Is ook zo – dat hoort er helemaal bij (: Ik hoop dat die na een tijdje wennen weg zullen ebben! Liefs!

  4. wauw wat mega tof zeg.. en wat leuk dat je dit ook met ons deelt! Veel succes met heel dit project en hou je ons op de hoogte?

    1. Thanks, lief van je! Ik houd jullie zeeeeeker op de hoogte – dat vind ik mega leuk om te doen ook, haha.

  5. Aaah super leuk zeg! Wat is dat snel gegaan! Geniet van je nieuwe huisje en heel veel succes met verhuizen

  6. Spannend hoor allemaal! Maar het gaat vast helemaal goedkomen en zodra je eenmaal gesetteld bent is het heerlijk om een eigen plekje te hebben helemaal voor jezelf en je schrijfsels

Geef een reactie

Sluit Menu