Zo. Gehaald. En nu?

Zo. Gehaald. En nu?

Het was me het half jaartje wel. Eind januari dook ik met mijn neus in de boeken (en mijn beeldscherm, want alles speelde zich uiteraard online af) en zwoegde ik a-von-den aan ingewikkelde opdrachten. Maar, het is allemaal niet voor niets geweest. Inmiddels heb ik de opleiding ‘Senior Communicatieprofessional C’ met een geweldig resultaat behaald. YES! Men, wat heb ik uitgekeken naar het moment dat het klaar was. Een gevalletje vrij veel hooi op de vork de afgelopen periode, to say the least. Maar, als dat moment er dan eenmaal is, denk je: “Okido. Leuk feestje. En nu?”. Ik ben een bezige bij en heb een hekel aan stilzitten. Het is dan ook helemaal á la Stel dat ik alweer nadenk over mijn volgende mogelijke ontwikkelingsmogelijkheden binnen (of misschien zelfs buiten) mijn vakgebied. Maar, ho wacht eens, zijn er niet veel belangrijkere dingen nu?

De volgende stap? 

Jup. Die zijn er zeker. Wat dacht je van leren ontspannen? Leren luisteren naar mijn lichaam? Leren aanvoelen wanneer ik helemaal verkeerd in mijn ademhaling zit er daar allerlei fysieke fratsen aan overhoud? Ja. Way more important right now. Alleen: ik vind dat moeilijk. Ik ben dat niet gewend: stilstaan bij mijn lijf en leren wat het nodig heeft. Terwijl ik dit schrijf, wiebelt mijn linkerbeen druk over mijn rechter, trek ik overenthousiast mijn schouders op en bevinden mijn kaken zich ietsie te dicht op elkaar geklemd. (MEID. ONTSPAN!). 

Haptonomie, chiropractie, coaching.. 

Ik kom er maar gewoon over voor uit: ik heb hulp nodig. Ik kan het niet zelf, dat leren ontspannen en luisteren naar mijn lichaam. Ik heb de houvast nodig van iemand die mij vertelt wat ik moet doen. Die mij door dit hele proces heen kan slepen; waar ik veel van kan leren. Vanwege mijn hartgedoe ga ik komende maand overigens ook weer naar de cardioloog. Best fijn, wel. Ik hoop dat ze mij gerust kan stellen, of dat we het kunnen hebben over een passende behandeling. Al hoop ik natuurlijk niet dat die nodig is. Uit ervaringsverhalen online kwam naar voren dat mensen met soortgelijke klachten baat hebben gehad bij ademhalingstherapie (vanwege chronische hyperventilatie, waarvan het me oprecht niks zou verbazen als ik daar ook mee kamp) of een bezoek aan de chiropractor. Hij of zij kan meer ruimte maken in het middenrif (of zo?), waardoor je hart en longen meer ontspannen de ruimte krijgen om hun ding te doen. Ook het proberen waard, dus. Oe, en haptonomie. Blijkbaar is dat dé manier om je geest weer te verbinden met je lichaam. Sign me up! 

Maar eerst: er even tussenuit

Ja. Paar daagjes weg met me, myself and I. Waar ik eerder al over schreef. Ik hoop dat ik daar de rust en ruimte voel om dingen even te laten zijn. Even neer te laten dalen. En dat ik dan daarna weer de energie voel om met mezelf aan de slag te gaan en om me weer helemaal in te zetten voor de dingen die ik leuk vind en waar ik energie uit haal. Oh, en als het me zou gaan lukken ook wat beter voor mezelf te gaan zorgen, zou dat helemaal fantastisch zijn. 

Zoals op één van de kaartjes op de foto staat: “Kom tot jezelf. Dat is al ver genoeg.”  

Liefs, Stel. 

Vind je mijn schrijfsels nou leuk om te lezen? Dan kun je mijn blog volgen. Bijvoorbeeld via Feedly

Deze post heeft 8 reacties

  1. Proficiat Stel! Leren ontspannen, da’s nogal iets hé zeg, heb ik ook moeite mee. Eindelijk enkele maanden vakantie, staat er elke dag wel weer iets in de agenda. Maar je hebt groot gelijk, voor jezelf zorgen is zo belangrijk. Geniet van je vakantie!

    1. Dankjeweeeel, lief van je! Ik hoop dat jij ook lekker kunt ontspannen, ondanks je vrij volle agenda. Als het leuke dingen zijn, is het ergens juist ook wel heel leuk. Goede balans zoeken, dat soort dingen. Het blijft een uitdaging he? Hihi. Liefs!

  2. Proficiat!! En veel moed toegewenst ook met het leren stil te zitten.. Dat klinkt als natuurlijke evidentie maar ik ken het, mijn hoofd staat ook nooit stil en moet alles uit de kast halen om straks in m’n verlof gewoon al eens “niks” te kunnen doen.

    Geniet van je vakantie!

    1. Ah, ja, me-ga herkenbaar inderdaad. Maar, wij kunnen dit. En we mogen het onszelf ook echt gunnen om een keertje stil te zitten en niets te hoeven ‘presteren’. Wanneer begint jouw verlof? Dankjewel! (:

  3. Proficiat met het afronden van je opleiding!
    Ikzelf ben mei 2020 met een verscheidenheid aan klachten naar de huisarts geweest en die vielen onder de noemer “chronische hyperventilatie”. Geen pretje (tintelingen in benen, spierpijn, hartkloppingen vermoeidheid, hoofdpijn). Ademhalingsoefeningen zijn inderdaad een hulp om mijn geest en lichaam te verbinden. Veel succes met je zoektocht naar ontspanning.

    1. Dankjewel! En bah, wat vervelend ): Gelukkig hebben de ademhalingsoefeningen je geholpen. Ik ga daar ook ECHT werk van maken, want ik denk oprecht dat het ook mij erg kan helpen! Liefs!

Geef een reactie

Sluit Menu