De betovering

De stemmen zakken zachtjes weg. Sommigen gillen, sommigen fluiten. Iedereen klapt, en hier en daar wordt de adem ingehouden. Op het podium ligt een mooi kleed, waar de gitaren omheen staan opgesteld. De rookmachines zorgen voor een intieme sfeer. De lichten schijnen van achter rondom de artiest die plaatsneemt bij de microfoon. Hij zegt hallo. Zegt zijn naam. Bedankt ons voor het komen. En dan schallen de eerste tonen en akkoorden door de grote ruimte. Ik weet me niet zo goed een houding te geven; kijk vol verwachting naast me, naar één van mijn beste vrienden, die in volle concentratie richting podium staart. En dan begint hij met zingen.

Gavin James. Een artiest die ik leerde kennen toen het zo ongeveer twee maanden uit was met mijn toenmalige (vorig jaar was dit) vriend. Zijn muziek sijpelde zo door mijn opbouwde muurtje heen. Ik heb heel wat tranen laten vallen om de teksten, in combinatie met zijn dromerige stem en hemelse gitaarspel. Zijn nummers hebben daarom veel waarde voor mij gekregen. Ik mag er dan niet de mooiste herinneringen aan hebben; aan die momenten waarop ik zijn muziek luisterde. Maar de teksten; die leken voor mij geschreven. En zijn stem bracht ze zo mooi over, dat ik niet anders kon dan onwijze fan worden.

Toen ik er een keertje over geschreven heb, heeft Hester dit opgepikt en onthouden. Zij heeft mij er toentertijd op gewezen dat mijn gloednieuwe idool naar Nederland zou komen. Tivoli, Utrecht. Ik heb gelijk twee kaartjes gekocht, voor mij en Ivo. Ivo is een van mijn beste vrienden, die ik al heel lang ken. We maakten vroeger veel muziek samen en ik wist zeker dat hij de muziek van Gavin ook ontzettend zou kunnen waarderen. Which he did.

Afgelopen 1 december vond dit concert dus plaats. En ik heb daar met volle bewondering naar hem zitten luisteren. Ik kende al zijn nummers; kon alles meezingen. Ik was diepgeraakt, al kon ik dat dan ook weer een soort van niet uiten. Na afloop zat ik in de trein, en heb ik nog een tijdje in een soort emotionele trance gezeten. Of hoe je dat ook omschrijft. Ik bedankte Gavin via Twitter, en hij likete zowaar mijn tweet.

Ik vind muziek het allermooiste wat er bestaat. Naast liefde, maar die dingen gaan voor mij dan ook heel sterk samen. Met muziek kun je dingen afsluiten, verwerken, dingen weer opnieuw beleven, herinneringen naar boven roepen. Ik zal bij deze muziek altijd een bepaald gevoel houden. En dat vind ik bijzonder.

Liefs, Stel.

PS: Dank jullie wel nog, voor alle lieve ‘verjaardagswensen’ op mijn blogje op en na 4 december! <3 

Deze post heeft 6 reacties

  1. Muziek is zoiets mooi hé, ik kan daar echt zo van genieten! Muziek kan echt dingen uitdrukken die woorden niet kunnen :) Blij dat je zo hebt genoten van het optreden!

  2. Ik vind muziek prachtig, maar oh men, jouw schrijfstijl heeft daar ook iets van weg hoor! Kan echt van jouw blogs en manier van schrijven genieten!

    1. Wat ontzettend lief van je, dankjewel! Dat maakt me heel blij!

  3. Dat heb je mooi onder woorden gebracht! Lastig hè als je naar een concert gaat wat zó bij je past en wat je zó raakt qua muziek en sfeer en alles en dat je dat dan in woorden wilt vatten op je blog! Ik vind dat altijd zo moeilijk haha, ook al wil ik er dan wel iets over zeggen; het echte gevoel kun je dan nauwelijks overbrengen.
    Maar muziek is inderdaad wel ongeveer zo belangrijk als liefde, mooie vergelijking vind ik dat <3

  4. Wauw, wat heb je dit mooi geschreven.
    En jaaaaaa! Gavin James is zoo leuk en mooi en heeft zo’n fijne stem! Kan me heel goed voorstellen dat je er een beetje emotioneel van werd. Maaaree.. Je hebt hem gewoon live gezien! WoW!

  5. Die eerste alinea, wat mooi geschreven!!<3 Ik ga echt eens zijn muziek opzoeken, ik denk dat ik het heel mooi vind namelijk. Zo gaaf dat je naar zijn concert bent geweest! X

Geef een reactie

Sluit Menu