Dingen die ik altijd uit moet leggen

Ik ben stiekem best vaak de vreemde eend in de bijt. Iemand die zich ooit afgevraagd waar ‘de bijt’ vandaan komt? Anyways, ik merk dat ik in sommige groepen soms echt de ‘rare’ ben. Of nou ja, degene die wat uit te leggen heeft. Redenen. Of mensen zijn het gewoon niet met mij en mijn eigenaardigheden eens. Dat is ook een situatie waarin ik vaak dingen uit moet leggen. En die dingen, die uitleg-situaties, vormden de inspiratie voor weer een heel nieuw kletsverhaal op de blog. Want, ik moet  vaak uitleggen waarom..

Uitleggen

Ik altijd twee speldjes draag

De meeste mensen (eigenlijk bijna iedereen) vinden mijn twee speldjes minder leuk dan ‘los’ haar. Maar weet je? Los haar is zo vervelend. Ik weet dat mijn speldjes me een kinderlijke look geven, en dat ik er leuker uit zie zonder, maar het is gewoon zo onhandig, die losse plukken haar. Mijn haar is ten eerste minder gaan krullen, dus: minder volume. Dan hangt het zo futloos naar beneden te hangen, tot het een keertje (aan het einde van mijn haar) besluit te gaan krullen. Die speldjes zorgen er ook voor dat mijn haar uit mijn gezicht blijft, en dat ik er niet de hele tijd aan zit. Want als je aan je haar zit, wordt het vet. En vet haar, dat vind ik echt één van de meest vreselijke dingen ever. Bij mezelf vooral. Ik voel me dan zo smoezelig. Ik hoop ooit een geweldig hippe en fijne (tegelijk) hairstyle te vinden. Kan ik alleen maar van dromen.

Ik niet echt een ‘drinker’ ben

Het is dus niet zo dat ik nooit alcohol drink. En dat ik mensen die wel drinken stom en raar vind. Wat ik wel echt mega onnodig vind, is dat stoere gedrag eromheen. Zo dronken mogelijk worden, dat soort dingen. Ik ben ten eerste echt een braverik. Ik heb sowieso voor mijn 16e (want dat was toen nog de regel) niet gedronken. En daarna eigenlijk ook nooit echt. Dat had vooral te maken met mijn calorieën-obsessie (waar ik vanaf ben, gelukkig) en dat ik het dus loze calorieën vond en bang was dik te zijn. En ik vind het eng om de controle te verliezen. Dronken zijn lijkt me echt heel naar. Ik heb wel eens last gehad van mijn evenwichtsorgaan door iets te veel baco (was het geloof ik), of dat ik net iets te veel op had waardoor alles net wat makkelijker ging en ik heel veel dingen extra leuk en grappig vond (dat vind ik dan wel weer heel leuk), maar dronken? Nee. Mij niet gezien. Ik merk dat er veel mensen zijn die dat echt niet snappen. Daar kan ik dan best wel mee zitten, want dan voel ik me de saaierik. Ik probeer altijd maar gewoon zo min mogelijk ‘saai’ te zijn, zonder te veel drankjes. Goed plan, toch?

Ik liever eigenlijk geen broeken draag

Ik heb een hele lange periode bijna alleen panty’s, rokjes en jurkjes gedragen. Eerst mijn strakke, zwarte rokjes. Je weet wel, die met een strak elastiek aan de bovenkant enzo. En toen mijn skaterskirt (zoals Femke dat altijd zo leuk zegt #hoifem), en daarna vooral veel jurkjes. Dat is eigenlijk nu. Ik draag nu veel jurkjes. Maar broeken? Nooit echt. Ja, afgelopen jaar dus wel ineens veel vaker, maar liever toch maar niet. Ik zie er al-tijd wat aan. Of ik heb te veel ruimte aan de voorkant waardoor het er heel gek uit ziet als ik een wat korter shirt aan heb, of de pijpen zijn te lang en dat zit gek bij mijn schoenen, of de broek zit zo strak dat ik amper kan bewegen, of het zit juist zo wijd dat het ding constant afzakt. Of ik vind mijn benen te dik. Dat is onzin, ik weet het, maar toch voel ik me dan echt beter in een panty. (Wat eigenlijk ook wel krengen zijn, want hoe houd je in hemeslnaam een panty langer in leven dan 1 dag?!).

Ik altijd 100 keer sorry zeg

Ik ben een echte sorry-zegger. Ik zeg het vaak. Tegen jullie ook, blijkbaar, want mijn mama wijst me daar wel eens op. Ik verontschuldig me voor alles. Voor mijn eventuele (oke ik maak best vaak foutjes, maar ik typ altijd veel te snel en lees het niet altijd na, foei) spelfoutjes, voor mijn ‘stomme grapjes’, voor het feit (dus) dat ik niet veel drink, nog net niet voor dat ik besta. Waarom? Ik heb een he-kel aan ruzie, of als mensen boos op me zijn of iets stoms van me vinden. Daarom zeg ik altijd gelijk sorry, omdat ik niet wil dat anderen denken dat ik ‘vul hier iets negatiefs in’ ben. Natuurlijk kan niet iedereen mij aardig vinden, en natuurlijk is niet alles in de wereld opgelost met een sorry; ook mijn fouten niet. Maar toch, ik weet het niet. Zit er een beetje ingebakken, denk ik. Angst voor ruzie en boosheid. Als ik trouwens sorry zeg, dan meen ik het wel altijd. Ik ga geen sorry zeggen als ik het niet meen, anders verliest het al zijn waarde en daar heeft niemand wat aan.

(waarover) Ik blog/studeer

OH MEN. Echt. “Ik studeer Taalwetenschap”. “Oh, en wat leer je dan zoal?”. Insert een mega chaos zoektocht in mijn hoofd naar een goede uitleg. Niet te vinden. Hetzelfde geldt voor de vraag: “Oh, je blogt. En waarover dan zoal?”. Nachtmerries hoor. Nee, maar echt. Ik weet echt niet hoe ik uit moet gaat leggen waarover ik studeer, omdat het één grote vage brei is van zelf dingen mogen kiezen en gewoon maar een beetje rondfrutsen met het begrip ‘taal’. En in mijn track dan gebundeld met ‘communicatie’. En dat soort vage begrippen, waar weinig mensen dan iets van snappen. Ik gooi het tegenwoordig maar op de journalistiek en het schrijven, dan hebben mensen een klein beetje een beeld van wat ik leer. I guess. En dat bloggen, ja. Ik vind het zo stom om te zeggen: “over mezelf en wat ik beleef en vind, enzo”. Want dan voel ik me altijd ZO opgelaten. “Zo, dus jij vindt jouw leven zo interessant?”. Meh. Nee. Dat is het niet. Maar, ik denk dat alleen bloggers dat snappen.

Liefs, Stel.

Deze post heeft 23 reacties

  1. Haha, heeeeel herkenbaar stukje Stella! Heel leuk geschreven trouwens :D mijn richting (communicatiewetenschappen) is ook zo’n richting waarvan niemand echt weet wat het is. Dus zeg ik maar gewoon ‘om een master in de journalistiek te krijgen’ hoewel dat maar 1 van de 4 afstudeerrichtingen is, hihi. Maar niemand die dat weet hé en stiekem is die vraag er toch meestal zonder al te veel werkelijke interesse. Ik ben ook een sorryzegger en een niet-drinker (ik vind het absoluut niet lekker, en die controle is voor mij ook alles), maar broeken draag ik dan juist de hele tijd! Ik vind rokjes wat onhandig want ik zit graag met m’n benen open of in onmogelijke zithoudingen, en dan speelt een rokje niet altijd even goed mee ;)

    1. Dankjewel, wat lief! Oooh ik wilde dat inderdaad ook gaan studeren eerst. Lastig uit te leggen ook, want het is zooooo breed. En je hebt gelijk, het is eigenlijk meer een standaardvraag. We lijken op elkaar wij hè? Behalve het broeken-ding dan! Maaar ik zou als ik dan jou was en in dat soort posities wilde zitten ook liever een broek aan hebben. Liefs!

  2. Oooo, wat herkenbaar! Ik draag ook veel liever rokjes, daar voel ik me gewoon lekker in en ik vind ze gewoon mooi. Broeken draag ik best vaak, maar vooral omdat het dan even lekker makkelijk is (want geen panty enzo).
    Het niet drinken herken ik ook wel. Ik voel me altijd ontzettend opgelaten als mensen om me heen veel meer aan het drinken zijn, dan voel ik me zo saai, want de grappen gaan dan helemaal langs me heen. Gelukkig komt dit niet heel vaak voor. ;) En sorry zeggen doe ik ook voor alles, het voelt soms inderdaad of ik me verontschuldig voor wie ik ben of voor mijn bestaan… Totaal niet nodig, maar ik doe het toch!
    Jouw studie uitleggen lijkt me helemaal lastig. Ik studeer Nederlands, dus ik kan het nog een beetje uitleggen. Al denken mensen wel al-tijd dat je les wil gaan geven. Dat klopt voor mij wel, maar voor de meeste mensen niet en leg dat maar eens uit…

    1. Precies dat: lekker makkelijk, want je hoeft niet te worry’en over je panty en wat voor dramatisch daar allemaal mee kan gebeuren door de dag heen. Echt he? Ik voel me dan ook altijd een saaierd, terwijl het heus wel meevalt toch? Ja, je bent wat losser zonder drank, maar hoe stoer is het als je losser durft te zijn uit jezelf en zonder alcohol?! Ja toch?! WOEEE. (Nu dan nog even durven.. ssst). Ah, Nederlands heeft wel echt veel raakvlakken met mijn richting. Ik krijg ook veel vakken van de studie Nederlands. Nu bijvoorbeeld stilistiek, waar ik een tentamen van heb komende week. Hellup! Liefs!

  3. Oooh ‘communicatie- en informatiewetenschappen’ – wat zeg je? – ‘ja schrijven, media, culturen… talen enzo’. Zo lastig! En alcohol drinken om het ‘stoer doen’ heb ik op het begin wel regelmatig gedaan. Ik vind het ook wel echt lekker maar wilde op het meteen vaak ‘ mee doen’. Nu drink ik (en SORRY voor hoe wanhopig dit klinkt) vaak om lekker los te komen. Alles vergeten, beetje zwevend dansen, minder schaamte. Maar ik kan me goed voorstellen dat die controle verliezen eng is!

    1. ‘Meteen’ is ‘begin’ – stomme nieuwe telefoon

      1. Hahaha, ja, dat. Echt precies dat. En jaaa ik snap jou echt, van het losser worden en even geen gedoe aan je hoofd. Ik zou dat ook graag willen, maar ik ben te bang voor het controle verliezen gebeuren. Ik ken ook mijn eigen grenzen niet. Soms voel ik na twee gin tonic’s en nog een andere cocktail nog niks, en soms sta ik na een half glas wijn als te wankelen. Tsja. Broekie much? Hihi. Liefs!

  4. Haha zo herkenbaar! Sommige dingen zeg ik gewoon bij voorbaat al niet omdat ik weet dat ik het anders moet gaan uitleggen en daar geen zin in heb. :”]

    1. Hahaha goeie tip. Misschien moet ik dat ook maar eens gaan doen, scheelt me een hoop gedoe. Alhoewel, de meeste dingen hierboven vragen mensen gewoon maar. Daar hoef ik nieteens zelf over te beginnen. #struggles. Hihi! Liefs.

  5. Dat over drinken is echt zo herkenbaar! Als ik tijdens een collega zeg dat ik niet drink krijg ik de “benjijerzoeentje”-vraag. Ook omdat ik een braverik ben haha, maar ook een beetje om de redenen die jij beschrijft! En dat laatste punt is ook bijzonderrr herkenbaar. Ondertussen heb ik een standaard kort-door-de-bocht kletspraatje en meestal nemen mensen daar wel genoegen mee tegenwoordig. :)

    1. Jaaaaaa, zo’n braverik/saaierd/ik snap wat je bedoelt. Ik zou ook eens een standaard praatje uit mijn hoofd moeten leren, scheelt me een hoop gebrabbeld en ‘sorry het is lastig uit te leggen’. (Ga ik weer met mijn sorry). Liefs!

  6. #HOISTEL!

    Haha leuk artikel meid, en een paar ervan ook heeel herkenbaar, iedereen zit ook altijd te miepen dat ik mijn haar eens los moet doen, maar ik vind het veel fijner met een speldje anders blijft die lok maar voor mijn ogen! En dat drinken ohhh, snappen mijn vriendinnen het weer niet dat ik het na een paar drankjes toch écht voor gezien houd.. en de geen broeken hoef ik jou niet eens uit te leggen toch :)?

    Kijk uit naar onze date over 2/3 weekjes, en luf joeeee xxxxxxxxx
    Femke

  7. Haha leuk geschreven en ach, zolang je jezelf er prettig bij voelt is er niks mis mee toch. Dat sorry-zeggen herken ik enorm. Soms weet ik niet eens meer goed waarvoor ik nu sorry zeg.

  8. Geweldig geschreven, en heel veel is inderdaad herkenbaar :-D Al ben ik dan weer een broekenpersoon (mét de vraag waarom ik zo weinig rokjes en zo draag … dus). En mijn haar, dat zit niet eens met speldjes, maar in een staart – anders zit het zo rommelig in mijn nek, iehwl!

    Drinken doe ik wel zo af en toe, maar dan gewoon één of twee drankjes. Gewoon omdat ik die drankjes lekker vind, want dronken worden is helemaal niet leuk. Niets saai en braaf, zoals broertje (die helemaal geen alcohol lust, waarbij mensen al snel aannemen dat het is voor zijn geloof omdat hij dominee is, heel irritant al die aannames! Hij lust het gewoon niet, laat hem …) en ik altijd zeggen: we zijn van onszelf zo leuk en geweldig dat we dat spul er niet voor nodig hebben ;)

  9. “Sorry, sorry, sorry, sorry,” is bij mij automatisme zodra er ook maar iets fout gaat. Ook als het niet mijn schuld is. Superstom eigenlijk, maar ik zeg zó vaak en zó snel sorry. Dat over dat bloggen is ook echt herkenbaar trouwens. Ik zeg altijd automatisch dat ik columns schrijf. Ook omdat ik het awkward vind om te zeggen “over mezelf en mijn leven”. Helaas komt de vraag “waarover dan?” er ook altijd achteraan. “Eh, dingen uit mijn leven gegrepen. Dingen die iedereen denkt, maar niemand zegt. Die schrijf ik op,” komt er dan meestal achteraan.

  10. Oooh dat over het bloggen is zo herkenbaar! En als je dan al de moed hebt gevonden om te zeggen dát je blogt en dat je over jezelf en wat je meemaakt en wat je leuk vindt schrijft, dan zeggen mensen nog wel eens (tegen mij althans) ‘ja maar waarom dan?’ Ze snappen het gewoon niet haha en ik kan het niet uitleggen :’)
    Oh en ik heb het qua studie zo vaak gehad, niet wat ik dan precies studeerde – geschiedenis is best wel duidelijk – maar meer ‘wat wordt je dan? Docent zeker.’ Ik doe nu wel de lerarenopleiding maar dat is echt niet het enige ofzo, maar ik kon dan nooit iets bedenken om te zeggen haha :’)

  11. OH dit is zó herkenbaar! Haha, je hebt het weer echt super leuk geschreven. Ik herken het vooral van het sorry zeggen, en inderdaad over je blog! Ja waar blog je over dan? uhhh… beetje over mijn leventje en dingen wat ik leuk vind. Ze snappen dat gewoon niet ;)))

    Liefs! Evelien

  12. Dat stukje over sorry zeggen is heel erg herkenbaar voor me. Ik vind het altijd een beetje irritant als mensen zeggen dat mijn ‘sorry’s’ dan geen waarde meer hebben. Ze zouden geen waarde hebben als ik ze niet meen, maar net als jij meen ik elke sorry die ik zeg. Anders zou ik het niet zeggen. Frustrerend als mensen dat niet snappen of geloven.

  13. Oh dit is echt alsof ik een stukje over mezelf lees! Ik haat los haar dus heb altijd een knipje naar achteren ofzo. Ik draag het liefst rokjes, wil geen ruzie en moet altijd 100x dingen uitleggen over m’n blog. I feel you! ;)

  14. Superleuk stukje!
    En heel herkenbaar! Over die speldjes gesproken… IK SNAP HET! Ik heb dus kort haar, en ik doe het voorste plukje eigenlijk meestal naar achteren omdat dat gewoon makkelijk is. En lelijker. Maarja. Dat boeit soms niet…
    En over braaf zijn gesproken: sshhhht. Ik ben 17 en heb nog nooit een druppel gedronken.

  15. Oh ik kan me hier echt heeeel erg in vinden! Ik ben ook niet zo’n drinker, en draag ook altijd ‘kinderlijk’ een speldje in m’n haar. Los haar is zo vervelend.. Haha. Ik denk dat ik ook wel misschien een ‘vreemde eend in de bijt’ ben (klinkt zo raar nu ik erover na denk?).

  16. Heel herkenbaar stukje! En weet je wat ook heel herkenbaar is? Je plaatje erbij! Dat is namelijk onze blogachtergrond! Haha, heel gek om die ineens hier te zien :)

  17. Oké, het is vrijwel helemaal herkenbaar! Mijn haar krult alleen wanneer het er zin in heeft met als resultaat dat het vaak ergens tussen een rare slag en krul inhangt en de 2e dag na het wassen zit het al niet meer.. daarom draag ik meestal een knotje. Ik ben ook nooit dronken geweest. Ik houd niet zo van alcohol en drink het ook vrijwel nooit. Aangeschoten is prima maar dronken: no thanks! En mijn studie(s) moet ik ook altijd uitleggen, terwijl het eigenlijk niet uit te leggen is.. dat dus. :’)

Geef een reactie

Sluit Menu