Hoe doe je dat, een periode afsluiten?

MarmerHet lokaal is warm. Klammig, vooral. Om het hele geheel nog wat op te leuken zijn de ramen verduisterd met zeer vt-wonen verantwoorde rolgordijnen (niet dus, dat snap je wel). Gelukkig maar eigenlijk, want straks zitten we hier zo’n twee uur lang met zijn dertigen (ruim) tussen deze vier muren, en dan mag de zon wel even buiten blijven spelen. Graag zelfs, want dan kan ik straks weer met mijn neus in de vitamine D hobbelen. Met mijn nieuwe spijkerjackLangzaam druppelen mijn mede-taalwetenschappers binnen. De één duikt snel achter zijn laptop, de ander werkt haar to do list nog even bij. We praten niet. Totdat de voor mij bekende studiegenootjes zich richting de rij waar ik zit begeven. Eentje zegt: “Zo, daar gaan we dan, het laatste blok”. Slik. Ik kijk naar de oncomfortabele houten stoelen op de rij voor mij, en werp daarna nog eens een blik op die foeilelijke rolgordijnen waar ik het net over had. Op dat moment bedenk ik me dat ik zelfs die ga missen. Straks, over een maandje of 4, ben ik geen student meer aan de Universiteit van Leiden. Dan is het voorbij (dam dam dammmm). Nee, maar echt: Ik vind dat maar niks.

Met een ‘doei’ en een traan 

Toen ik als kleine uk de basisschool verliet, zong ik een zelf geschreven liedje voor mijn klasgenootjes. En heel dramatisch: we huilden. Bijna allemaal. De zomervakantie die tussen mijn comfort zone en het ‘grote onbekende’ (lees: de middelbare school) zat, was een dra-ma. Geloof dat ik nog nooit zoveel angstaanjagende dromen heb gehad, want: doodeng natuurlijk allemaal. En ik kon daarnaast ook echt geen afscheid nemen van de basisschool; van die periode van mijn leven, mijn vriendinnen en vrienden, heb elke dag zien, het dichtbij huis zijn en tussen de middag thuis tosti eten; al die fratsen. Zo ging het ook zes jaar later, toen ik ook de middelbare school gedag moest zwaaien. Heel eerlijk: ook geen traanloze bedoening. Ik houd er gewoon niet van, verandering. Zulke grote veranderingen, in ieder geval. Weg van wat je gewend bent. Een deel van je identiteit (want dat is het toch wel een beetje) achterlatend. En dan ben je ‘ineens’, eh, ja, wat ben je dan?

Een naderend afscheid

Ja, als alles dus goed gaat, nadert een nieuwe grote verandering in mijn leven (dam dam dammm again). Eentje waar misschien niet alleen een verandering van ‘studielocatie’ aan vast zit, maar ook een verandering van woonplaats. Want: waar ga ik heen? Wat wil ik? Wat wil ik niet? Gelukkig staat mijn masterkeuze vast. Daar ben ik heel happy mee en ik weet ook echt zeker dat dat een uitdagende en leuke verandering gaat zijn. Maar ineens naar een andere uni.. Eh, help? Andere systemen, andere regels, andere plaats, andere docenten, andere werkwijze, andere studiegenootjes. ANDERS ANDERS ALARM ALARM. Nee, grapje. Gelukkig vind ik dat ook juist wel weer leuk. (Gods, gecompliceerd mens).

Dit hele denkproces levert helaas heel wat stress op. Terwijl ik eerst nog maar eens moet zien af te studeren. Dus first things first: mijn scriptie schrijven en mijn tentamens halen. En dan? Dan zien we wel weer verder wat mijn woonplaatskeuze betreft. En mijn first day of school outfit – HEEL belangrijk. Dan zie ik in september wel hoe het is om een VU-student te zijn. En mocht in heimwee krijgen, dan ga ik gewoon in de kantine van het Lipsius (faculteitsgebouw in Leiden) zitten, toch? Kan best; even knuffelen met de rolgordijnen.

Liefs, Stel. 

Deze post heeft 9 reacties

  1. Heel veel succes met het afronden van je studie! En zoals je zelf aangeeft, bekijk het dag per dag. Geniet van wat nu nog komt en ga met frisse moed er tegenaan!

  2. Haha leuk geschreven! En heel herkenbaar, ik ga een switch maken van Utrecht naar Antwerpen en daar krijg ik ook wel een beetje de zenuwen van :) Maar gaat sowieso goed komen he!

  3. Haha wat is dit toch heerlijk herkenbaar! De nieuwsgierigheid naar ‘hoe zou mijn leven er in september uit zien’ kan me zo afleiden van alles wat nú belangrijk is. Gelukkig helpen deadlines om die focus terug te halen. Geniet nog van de tijd in Leiden en blijf lekker dagdromen! :) als het eenmaal zover is, kom je vanzelf op je pootjes terecht.

  4. Super herkenbaar. Ik had vandaag m’n laatste lesdag op de middelbare school. Ook zo’n huge ding! Heel veel succes en sterkte met afstuderen :)

  5. Wat heb je dit onwijs leuk geschreven! Erg herkenbaar ook, ik heb ook moeite met zulke grote verandering. Succes met je scriptie en het afstuderen!

  6. Oh ik dacht even dat je misschien naar Utrecht zou komen, maar Amsterdam is ook superleuk – zeker om als student echt even gewoond te hebben. Neemt niet weg dat ik je angst voor nieuwe dingen snap, vooral in het opzicht van een veranderde identiteit. Ik kon het afgelopen zomer wel heel goed loslaten dat er veel ging veranderen en ben er gewoon met een goed gevoel in gegaan, maar juist nu merk ik af en toe wel dat er veel veranderd is en vooral ook nog gaat veranderen. Dat het allemaal anders is betekent nog niet per definitie dat het ook in een klap allemaal zeker is, er zijn nog steeds genoeg keuzes te maken, en ik denk dat dat juist bij deze levensfase hoort. Supergek gevoel ook eigenlijk dat een ‘normale’ bachelor maar drie jaar duurt en dat je zo snel alweer iets moet kiezen, je verantwoordelijkheid moet nemen en misschien zelfs wel moet verkassen. Als je het idee hebt net op je plekje te zitten verandert er al supersnel weer van alles, het is niet echt een stabiele tijd zeg maar. Die flexibliteit maakt het ook wel weer leuk denk ik, maar is niet altijd wat in eerste instantie goed bij je past.

  7. Best wel herkenbaar haha, ik houd altijd van veel vastheid in mijn leven en grote veranderingen zijn best eng. Maar ook leuk, en uitdagend. Je vindt vast je plekje wel op de VU en anders kom je volgend jaar mij maar moed inpraten in Leiden haha :P X

  8. Heel mooi geschreven Stel! Echt! En ja ook héél herkenbaar voor mij op dit moment. Over een paar maanden is die hele bachelor ineens al voorbij. Toch wel even slikken, al heb ik het hele afgelopen jaar geroepen dat ik echt klaar ben met studeren. Maar wat komt erna?!? Dat is de vraag die mij en iedereen om me heen nu ook echt bezighoudt, niet altijd op een hele fijne manier…. De tijd zal het uitwijzen, misschien? En je gaat een master in Amsterdam doen! Dat is sowieso al wel heel leuk, lijkt me, al is het natuurlijk super spannend. Maar fijn ook wel dat je dat al weet! Veel liefs :)

  9. Deze angst -en tegelijkertijd- het enthousiasme zijn denk ik heel menselijk. Niet te veel zorgen make, want uiteindelijk komt het allemaal wel goed. Geniet er vooral van! Veel succes met het afronden van je studie!

Geef een reactie

Sluit Menu