Get it girl: een sprookjesleven?

SprookjeslevenMijn opa en oma. Twee mensen die ik echt zie als voorbeelden. Dat weten ze denk ik niet -en ik weet nu al dat mijn mams dit leest en gelijk even gaat bellen om te vertellen dat ik dit schreef, hihi-, maar het is echt zo. Mijn oma is (naast heel lief en zorgzaam) zo down to earth en no nonsense. Een ‘simpel’, goed en gelukkig leven; dat straalt ze een soort van uit. Van elke dag wat fijns maken, zonder te veel te willen en te veel te verwachten. En mijn opa (die ook heel lief is) is zo’n harde werker, die nu al een tijdje kan genieten van zijn welverdiende pensioen. Iemand die alles wat hij heeft en waar hij voor heeft gewerkt, ontzettend waardeert. Ik heb alle verhalen van vroeger nog ergens zitten, en luister er altijd met zoveel bewondering naar. En het zet met aan het denken. (Logisch want ik ben ‘s werelds grootste denker geloof ik, oh men..). Want: wat verwacht ik eigenlijk veel van het leven.

Ik wil, ik wil, ik wil

Om er maar weer eens een heerlijk cliché in te gooien: door sociale media, tijdschriften, de vele YouTubekanalen en romantische films lijkt het net alsof het leven een groot feest vol perfecte relaties, geweldige vriendschappen, Scandinavische interieurs en hippe eigen bedrijfjes hoort te zijn. Sort of. Natuurlijk weten we allemaal wel dat photoshop, momentselectie (wat wel op internet en wat niet; kijk naar Instagram) en de prestatiemaatschappij daar een grote rol bij spelen. En eigenlijk willen we allemaal zo’n leven. Dat is ook te zien: Het ene na het andere boek met dè formule voor een gelukkig leven wordt uitgebracht. En ook ik ben er zo een die die boeken het liefst allemaal verslind. Ik wil namelijk héél graag weten hoe je die perfecte relatie krijgt, waarbij je libido tot hoog boven de wolken stijgt, je je man of vrouw in alles kunt steunen -en andersom-, je niets liever wil dan samen zijn voor altijd en aan verliefdheid en sprankel geen gebrek is. En ik laat me ook gráág vertellen hoe ik van mijn passie mijn werk maak, hoe ik mijn toekomstige kantoor in een coole loods ergens in hartje Amsterdam het beste in kan richten en hoe ik naast mijn carrière ook nog tijd heb voor hippe koffiedates met mijn mega charmante en eveneens succesvolle vriendinnen. Tsja. Ik wil, ik wil, ik wil.

Ik heb, ik heb, ik heb

Door het perfecte plaatje in mijn hoofd op 1 te zetten, schuift mijn eigen leven en al het moois wat ik daarin ‘heb’ naar plaats 2. En laat dat nou net niet de bedoeling zijn. Als ik constant streef naar iets anders, is mijn blik constant op iets anders gericht. Dan kijk ik alleen maar voor me, en ga ik uit van ‘het leven wat ik voor mezelf aan het creëren ben’. Maar, moet ik niet gewoon genieten van wat ik de afgelopen jaren al gecreëerd heb? En waar ik nu de ‘vruchten’ van pluk? En trouwens, mag ik niet ook genieten van alles wat ik niet bereikt heb, maar wat gewoon gebeurd is? Er gebeuren soms dingen. Je hebt niet altijd alles voor het zeggen, en de mooie dingen die ‘zomaar’ op je pad komen, betekenen eigenlijk net zo veel als de momenten die je zelf kunt creëeren. Ik weet dit natuurlijk al een tijdje. En de maatschappij ook. Want de roep om mindfulness (“in het moment leven”) is natuurlijk niet voor niks ontstaan. En erover schrijven is misschien zo gepiept, maar het echt durven en kunnen toepassen is echt een ander verhaal.

Dus, wat kunnen we voor concreets aan doen? 

En ik zou Stella niet zijn als ik hier niet mijn analytische en overdenkerige brein op had losgelaten -wat ik vaak genoeg doe-, en met die kennis wat concrete methoden had bedacht. Here it comes.

1. Het is misschien een beetje een gekke tip, maar probeer eens het volgende. Misschien zijn er wel meer vriendinnen om je heen die dingen idealiseren en dingen verlangen, en daardoor vergeten te kijken naar wat ze WEL hebben. Probeer eens een lijstje voor elkaar in te vullen over wat, als jullie elkaars leven zouden hebben, jullie nog zouden willen toevoegen. Ik denk namelijk dat je een ander zijn/haar leven al snel als completer ziet dan jouw eigen leven, en dat je je dan realiseert wat je eigenlijk allemaal ‘al’ hebt. Soms is het namelijk wel eens nodig om daaraan herinnerd te worden. En misschien is het ook wel eens goed voor je (schop onder je kont) om te zien wat een ander nog mist, en wat jij wel hebt. Heel cru, maar het is wel goed om extra dankbaar daarvoor te zijn, en het niet meer als ‘normaal’ te zien.

2. Probeer eens een sprookje te maken van je leven. Dat kun je op twee manieren doen. Één: vertel een kindje in je omgeving, een vriendin, je vriend, je ouders, een knuffel, een dier, whatever, eens een verhaal. En maak jouw eigen leven de bron van inspiratie. En merk dan eens op dat je heel veel elementen van een sprookje kunt vullen met jouw eigen leven. Heb je geen prins op het witte paard? Vertel dan een sprookje over een girlboss! Heb je geen succesvolle droombaan? Vertel dan eens hoe de hoofdpersoon (jij) elke keer weer een feestje maakte van haar ‘minder spetterende’ werk, of hoe leuk haar collega’s dan wel niet zijn. En dan twee: neem een sprookje dat je kent, en pas dat aan aan jouw leven. Bijvoorbeeld de Kleine Zeemeermin, of Belle en het Beest. Met deze twee manieren zou het best wel eens kunnen dat je merkt hoe letterlijk sprookjesachtig jouw leven ‘al is’.

3. Praat eens met ouderen. Dat heeft mij ontzettend geholpen. Vroeger was namelijk alles anders. Onze opa’s en oma’s zijn bijvoorbeeld opgegroeid in een hele andere tijd, en daardoor een hele andere maatschappij. Ik heb het idee dat men vroeger veel meer down to earth was, en al snel blij met bijzondere dingen als ‘vrijheid’. Zij hebben misschien wel de oorlog meegemaakt, en de wederopbouw. Omdat zij zijn opgegroeid in een andere tijd, hebben zij een heel andere en voor ons verfrissende en ‘ontnuchterende’ kijk op dingen. En mocht je nou geen opa of oma ter beschikking hebben -wat echt heel vervelend is, dus knuffels mocht je hen erg missen-, dan kan je misschien die van je vriend of van een vriendin lenen voor zo’n gesprekje? Of ga eens langs bij een bejaardentehuis. Twee vliegen in één klap, want veel ouderen zitten echt onwijs op een gezellig kletspraatje met jou te wachten!

Veel liefs, Stel. 

Deze post heeft 26 reacties

  1. Wat krachtig geschreven! Ik vond het altijd heerlijk om met de oma van mijn vriend te praten. Zoveel verhalen over het ‘easy’ leven. Dan realiseer je je best veel dingen. Maar ik moet zeggen dat ik door het happinness project boek ook wel veel dingen in mijn eigen leven ben gaan inzien! Toch nog ergens goed voor geweest haha!

    1. Dankjwel, dat is lief van je! Ja he? Dat is altijd fijn. Sowieso naar verhalen van andere n luisteren vind ik leuk, maar zeker als het mij aan het denken zet -op een positieve manier- over mijn eigen leven! En The Happiness Project is echt een heel motiverend boek. Ik leer er ook ontzettend veel van! Ik weet nu al dat ik hem nog eens ga lezen en dan alle lessen eruit op ga schrijven. Weet zeker dat ik daar veel aan ga hebben! Liefs!

  2. Wat ontzettend goed weer geschreven Stella en je weet denk ik onderhand wel dat ik het er 200% mee eens ben. Voor mij is het een heftige gebeurtenis geweest die mij in heeft laten zien dat je gelukkig moet zijn met wat je hebt, maar hoe mooi zou het zijn als je dit kunt krijgen door zelfreflectie en er bij stil te staan? Ik denk dat de tips die jij geeft dan mensen ook heel erg gaan helpen om in te zien wat ze wel allemaal hebben en hoe ze daar meer op kunnen letten. You nailed this article babe! Love it!!! Xx

    1. Dankjewel! <3 Vind ik echt heel fijn om te horen! En inderdaad.. Zo vaak hebben mensen een nare gebeurtenis 'nodig' om zich te realiseren waar ze staan en wat ze eigenlijk hebben; en wat belangrijk is in het leven. Zo zonde, maar ik denk dat het ook wel weer een beetje 'logisch' is. Maar dat zou het niet moeten zijn, vind ik. Dus goed er inderdaad 'nu al' bij stil te staan (: Veel liefs en nogmaals dankjewel! X

  3. Aaaa Stella, al die wijsheid! Hoe dikwijls ik bij-na bezwijk onder de druk die al die mooie plaatjes van hoe het allemaal zo perfect zou kunnen lopen, met zich meebrengen… Té dikwijls, jammer genoeg. Ik vind het héél belangrijk om te beseffen, wanneer je anderen ‘benijd’ om wat ze allemaal hebben, dat het leven voor niemand perfect is. Je weet ook nooit wat er écht in iemands leven aan de hand is. Wat heb je het goed verwoord allemaal! En supertips! 3 jaar geleden ging ik langs het bejaardentehuis voor een schoolproject. Inderdaad de moeite waard :) X

    1. Hihihihi, dankjewel. Lief! Het is lastig he, om je te realiseren dat het leven van een Instagrammeisje niet zo perfect zal zijn als het lijkt. En dat we daardoor ons eigen leven als ‘minder leuk’ gaan zien.. ZO ZONDE. Dit is ons leven, en een andere gaan we (afhankelijk van waar je in gelooft dan – want sommige geloven denken dat je meerdere levens krijgt enzo) nooit echt krijgen.. Dus why not make the best of it?! Toch? Liefs!

  4. Heel mooi geschreven en helemaal waar, het is soms lastig om dingen goed te doen terwijl wij overal perfectie zien..

    1. Ja he? ): Stom is dat. Maar gelukkig staan we erbij stil en proberen we daar wat aan te doen. Jeei! Liefs, en dankjewel! X

  5. Wauw, spot on! Je zin ‘wat verwacht ik veel van het leven’ vind ik echt ongelofelijk raak. Want dat is het precies! Ik heb de neiging om een heel boek in deze comment te typen over hoe geweldig ik het vind maar ik heb er eigenlijk geen woorden voor. Zo mooi en goed! Maar echt, ze schieten tekort! X

    1. DANKJEWEL. Dat vind ik echt heel lief en fijn en het geeft me echt zelfvertrouwen om verder te gaan met dit ‘soort’ artikelen. Ik dacht altijd dat alles al gezegd was, en alles heel obvious was, en dat ik toch niks nieuws kon zeggen of mensen kon inspireren, maar blijkbaar valt het best heel goed. En daar ben ik ZO blij om! (: JEEI. Veel liefs en dankjewel again!

  6. Je hebt helemaal gelijk Stella, wow! Als mijn opa en oma dat ene verhaal voor de zoveelste verhaal nog maar eens vertellen, ik zal blijven luisteren en aan hun lippen hangen. Want hun kijk op het leven is, zoals je zelf al aangeeft, goud waard. Waar wij echt wel wat van kunnen leren. Ik moet het echt eens leren om gewoon content te zijn met wat ik heb en ik kan het ook. Maar je ziet anderen weer met iets nieuws en zo blijft het een vicieuze cirkel waar je in blijft spartelen, want als je dit ene ding zolang hebt ben je arm of ben je dit of dat.
    Prachtig geschreven meid, begin jij gewoon een boek. Zou ik veel liever lezen dan die “hoe heb je een gelukkig leven” boeken.

    1. Gisteren zei mijn studiecoördinator tegen mij: “Goed genoeg is ook goed”. En toen dacht ik: Dat is ook zo! Waarom zou alles perfect moeten zijn als de dingen die je nu hebt je ook blij maken? Toch? Jeeeeetje een boek, dat is wel echt een mega groot compliment! Zet me stiekem wel aan het denken, maar ik denk echt dat ik dat nooooit ga durven, hihi. Who knows. In ieder geval heel erg dankjewel voor dat vertrouwen in mijn schrijfsels <3

  7. Wauw! Wat kun jij dit soort artikelen toch ook helemaal op de juiste manier schrijven! En ik weet eigenlijk niet zo goed wat ik in deze reactie moet plaatsen! Maar ik ben het hier echt zo mee eens! Ik vind de tips die je geeft ook echt ontzettend leuk! Ik ga proberen er wat mee te doen! :)

    1. Bloos. Dankjewel, echt heel lief van je! Oeee ja, probeer het! Ik hoop echt dat je er wat aan gaat hebben (: Heel veel liefs en dankjewel, again! (Zo lief al die complimenten van iedereen.. Nu weet IK dus juist niet zo goed wat ik moet zeggen).

  8. Super mooi stukje! Ik heb er zelf last van gehad door alleen maar dingen te willen creëren zodat ik achteraf pas kan genieten. Dat ging zo fout dat ik er ziek van werd en in een burn out belandde en weet ik veel wat nog allemaal meer. Dat was een hele vervelende periode voor mij, maar ik heb er wel ontzettend veel van geleerd en mijn kijk op het leven en de wereld is er ontzettend door veranderd. Het leven is eigenlijk ook gewoon een sprookje, je moet het alleen wel even zien.

    1. Echt heel fijn dat je het nu zo anders kunt zien, en dat je daar zoveel happier door bent! (: Wel stom dat er dan eerst zoiets naars moet gebeuren. Jammer altijd, dat dat vaak de aanleiding ‘moet’ zijn voor een positieve verandering in mindset. Maar goed dat kunnen we heel naar gaan zitten vinden, maar daar schieten we dan ook weer niks mee op. Laten we vooral blij zijn dat we onszelf kunnen aanleren om het leven als een sprookje te kunnen zien. Want hé, dat is het inderdaad eigenlijk ook. Met alle bijbehorende ups en downs! Liefs!

  9. Ik merk ook echt inderdaad dat ik heel wel wil. Ik wil dat nog hebben, ik wil dit nog hebben… en nu ik dat een klein beetje heb weggeschoven, denk ik vaker aan wat ik wél heb en wat ik al bereikt heb. Daar word ik zoveel gelukkiger van! Het is echt een verdomde prestatiemaatschappij waarin we leven, eigenlijk om gek van te worden.

  10. Wauw, weer een megagoed artikeltje dit. Ik vind dat je helemaal gelijk hebt, maar op een of andere manier blijft het zó lastig om te genieten van datgene wat je hebt. Al merk ik wel dat ik er stukken beter in ben geworden nadat het een poos niet zo goed met me ging. ik vind het nogmaals onwijs tof dat je dit soort schrijfsels post, je geeft écht goede tips en niet van die cliché dingen als je snapt wat ik bedoel ;) Liefs!

  11. Die tweede tip, het sprookjesverhaal, is echt geweldig. Je zou er een tag van moeten maken en die rondsturen in bloggerland. Wedden dat het een succes wordt? Kunnen we straks ons eigen bloggers-sprookjesboek publiceren. Zou zomaar een bestseller kunnen worden ;)

    1. Dat is echt een HEEL leuk idee! Mocht ik dat inderdaad gaan doen, dan beloof ik jouw naam te noemen als bedenker! Zo leuk! En dankjewel, echt heel lief van je! X

  12. Stel, kun je van deze rubriek alsjeblieft een boek maken? Zó mooi en inspirerend dat ik ze het liefst allemaal boven m’n bed heb hangen als dagelijkse reminders. Het is zo waar dat onze opa’s en oma’s een veel nuchtere kijk op het leven hebben en blij zijn met wat ze wél hebben. We hebben zo veel en we zijn vaak toch zo ontevreden. Dat klopt van geen kant. Megagoede tip trouwens, van die sprookjes! Liefs!

    1. Waaaah complimentenregen waaah. Zo lief, dankje Em <3 Ik ga erover nadenken. Als ik het durf, haha. Lots of love!

  13. Echt een prachtig artikeltje Stella. Zelf merk ik ook dat ik hier best wel eens mee zit. Ik ga mijn leven vergelijken met onrealistische situaties in films e.d. Ik betrap mezelf er dan ook op dat ik ondankbaar ben en daar heb ik absoluut geen recht toe. Ik heb zoveel mooie dingen en lieve mensen in mijn leven! Echt een eye-opener.

  14. Goed om even bij stil te staan. Mooie momenten gaan te vaak voorbij zonder dat we het doorhebben. We hebben zoveel, zien het zo weinig. Goede tips ook.

  15. Wat een goed artikel. Heel origineel, die concrete tips van je zoals het sprookje. You rock girl!

  16. Hele goede post! Je hebt hier ook een heel goed, en pijnlijk, punt bij weten te pakken namelijk dat het veel meer gaat om wat we zouden willen en dat mensen vergeten stil te staan bij wat we al hebben. Ik probeer steeds meer in het nu te leven, te genieten van de mooie momenten en van de dingen die ik heb bereikt. Maar vooruitkijken en dromen en plannen hebben, is ook belangrijk. Het gaat denk ik vooral om de gulden middenweg en die vinden kan best lastig zijn.

Geef een reactie

Sluit Menu