Wat jullie vinden van groot denken

LeidenEen tijdje geleden schreef ik een Get it girl artikel over hoe eng groot denken eigenlijk is. Ik vroeg me af waarom het mij nou verdorie niet lukt om grote, ambitieuze doelen te hebben. En erger nog: waarom ik bij het daarover nadenken zo’n vervelende, angstige kriebel in mijn buik voelde. Ik vroeg jullie hoe jullie daarover dachten, en godsie mikkie jullie hebben eens even antwoord gegeven! Ik kreeg ontzettend veel, maar vooral heel uitgebreide reacties, met allerlei inzichten waar ik 1. Zelf nog niet over na had gedacht, 2. Heel erg blij mee was (het gaf me rust, I’ll tell you why in de rest van dit artikel) en 3. Die ik nu ook echt even wil delen met ‘de rest’ – niet iedereen gaat natuurlijk elkaars reacties lezen, misschien. Maar voordat we ‘erin’ duiken: dank jullie wel <3. Uit de grond van mijn hart, want dit is echt precies waar het bloggen voor mij allemaal om draait.

“Maar wie zegt dat je per sé grote dromen moet hebben?” 

Jup. Dit is echt eng waar. Waarom wil ik eigenlijk groot denken in the first place? Ik heb dit wel een beetje ontfutseld bij mezelf -dat komt bij het verhaal over taarten-, en ik denk ook dat het komt door de maatschappij. Je moet je tegenwoordig zo sterk bewijzen. Als het even kan haal je goede cijfers op studie, heb je een spetterend sociaal leven, reis je in de zomer naar verre oorden in je uppie ‘om jezelf en de wereld te ontdekken’, heb je een interessante bijbaan, een geweldige relatie en ben je übergelukkig. Eh. Ja. Ik ben vast niet de enige die die druk zo nu en dan voelt. Ergens kan ik het wel ‘wegrelativeren’, maar ik ben toch gevoelig voor dit soort dingen. Jullie?

Ambitieus zijn is het hebben van een open houding

Ja, wat is dat hele ambitieus zijn eigenlijk? Staat er ergens in een woordenboek wanneer je ambitieus bent? En hoe ‘groot’ moeten die ambities dan wel niet zijn? Ben ik niet ook al ambitieus als ik ernaar streef om elke week 1 keertje te sporten? Of moet ik dan streven naar een super strak bikinilichaam en meteen ook even mijn gehele eetpatroon aanpassen naar raw vegan (waar ik overigens best voorstander van ben; lieve diertjes!) Nee, maar jongens, wat is ambitieus zijn eigenlijk? Want volgens jullie ben je ook ambitieus als je een open houding hebt. Dat wil zeggen: als je nieuwe dingen probeert, uitdagingen aangaat, durft toe te geven dat het niet altijd voor de wind gaat. Dat soort dingen. En eigenlijk kan ik het daar alleen maar mee eens zijn.

Doelen vergelijken met taarten

Komt ‘ie: het taartenverhaal. Ik ben iemand die graag weet welke taart er gebakken moet worden. Hoe kan ik nu naar de supermarkt om de juiste ingrediënten te kopen, als ik niet weet welke taart ik ga bakken? Hoe weet ik nu hoe ik die taart het beste kan bakken en het allerlekkerst kan maken? Dat is hetzelfde met doelen. Ik schreef niet dat ik niet echt hele grote, duidelijke doelen heb. Dus: ik kan er ook nog niet echt mee aan de slag. Ik kan wel een strategie gaan bedenken om mijn doel te bereiken, maar eh, how on earth doe ik dat als ik niet weet wat mijn doel is? Dat zorgt voor onrust in mijn krullenbol, en daarom vind ik doelen stellen zo ‘fijn’.

Afhankelijk zijn van één groot doel is ‘gevaarlijk’ 

Maar: ook daar zit weer een keerzijde aan. Stel dat ik wist welke taart ik zou willen bakken, en ik fixeer me daar compleet op. Ik weet precies hoe het moet worden en stel daarom hoge verwachtingen aan mijn eigen bakkusten. Mocht de taart mislukken, is ‘alles’ verloren. Als mijn doel in het leven zou zijn “zangeres worden”, en ik zet AL mijn energie en zelfvertrouwen en alles daarop in. Wat gebeurt er dan als dat mislukt? Dan ben ik helemaal op. Verdrietig voor altijd, zeg maar. Het is misschien juist fijn om het een beetje over te laten aan ‘het lot’; om meerdere dingen leuk te vinden en je energie te verdelen.

Je hoeft het niet allemaal alleen te doen – schakel hulp in! 

Ik vertelde jullie dat een ambitie (of eigenlijk meer een droom) van mij is om ooit een boek te schrijven. Goh, nog zo eentje die een boek wil schrijven, ja. Ik heb nog geen flauw benul waarover dat dan moet gaan en wat ik in hemelsnaam toe te voegen heb aan de wereld, maar hé, dream big. Ik vertelde ook dat ik het dus doodeng vind om zo’n droom te hebben, want hoe onmogelijk voelt het voor mij om dat allemaal te doen?! Maar, toen kwam Linda met het inzicht dat ik dat helemaal niet alleen hoef te doen. Er zijn mensen die verstand hebben van boeken schrijven, van tekst editen, van boeken uitgeven, dat soort dingen. En dat is eigenlijk met alles wat je wil bereiken: je hoeft het niet alleen te doen. Je kan altijd hulp inschakelen!

Dingen komen op je pad (geluk) – wat je ermee doet, is aan jou (ambitie)

Ik vertelde dat ik het een beetje vreemd vond dat ‘geluk’ niet zou komen kijken bij ambitie. Geluk is mooi meegenomen, maar uiteindelijk bereik je alles met hard werken. Maar, daar ben ik het niet zo mee eens, eigenlijk. En ik weet al waarom: je hebt altijd een kans nodig om dat uit te laten groeien tot jouw droom. Een bloemetje groeit toch ook niet zonder zaadje? Het ‘gelukdeel’ van ambities is dat het op je pad moet komen; dat je iets tegen moet komen. Al is het maar dat iets je inspireert; een ambitie moet ergens ‘uit groeien’. Daarna kun je pas beslissen wat je ermee gaat doen, en dàt ligt dan wel weer compleet in jouw handen. Dan moet je hard aan de bak om van die kans, dat geluk, te maken wat jij graag wil!

En zo waren er nog wel meer dingen die ik van jullie leerde! Dank jullie wel, nogmaals. Liefs, Stel. 

Deze post heeft 8 reacties

  1. Wat een mooie dingen allemaal! Ik ga het straks gewoon nóg een keer lezen en nóg een keer. Zo inspirerend en fijn om even te laten bezinken en over na te denken :)

  2. Dat vind ik ook het allerleukste aan bloggen: dat je zoveel van elkaar kan leren. Het is zo ontzettend leerzaam om met anderen te praten (of typen in dit geval) en het over belangrijke (of minder belangrijke dingen) van het leven te hebben. Bedankt voor dit artikel, ik vond het heel inspirerend :)

    1. Dankjewel, wat lief van je! En jep, ik ben het inderdaad helemaal eens met wat je zegt. Ik leer er ook oprecht veel van! Woei! Liefs (:

  3. Mooi stukje! Ik vind je taartenvergelijking wel treffend! Sowieso omdat het inderdaad echt lastig is om een perfecte taart te bakken ;-). En wat leuk dat je iets aan mijn reactie had, jeej!

  4. Wat heb je dit weer mooi geschreven lieve Stella. Ik begrijp het volledig dat het eng is om recht op een bepaald doel te gaan en dan het idee hebben dat je wellicht het niet gaat redden. Toch denk ik dat dit juist het magische van doelen is. Zonder angst geen resultaten. Je echter over deze angst leren geen zetten is geheel iets anders ;-) Overigens ben ik het niet helemaal met je eens over dat geluk, maar ik denk dat dit altijd wel discussiepuntje blijft haha. Genoeg in ieder geval om over na te denken.

    1. Dankjewel lieve Deisy! Ik ben heel benieuwd wat je precies bedoeld met ‘zonder angst geen resultaten’. Is dat echt zo? Hoe zie je dat dan? Misschien kan je daar eens een artikel over schrijven? Ik ben mega benieuwd! (: En oeee, ik ben dan echt benieuwd ook (alweer) hoe jij over dat geluk denkt. Misschien ben ik het wel helemaal met jouw theorie eens, en heb ik er nog nooit zo over nagedacht. Veel liefs!

  5. Zoals ik al zei op FB: Mooi. (Ja, ik dacht, laat ik eens wat inhoudelijks achterlaten… Grapje.) De lange reactie heb ik bewaard voor je mooie blog waar ik al eeuwen niet meer geweest ben (iets met mijn eigen ambitieus zijn?) en waar ik graag op wil reageren. Je laatste punt eigen voornamelijk. Geluk. Kansen. Ik geloof deels dat waar wij geboren zijn, in een Westers land gewoon geluk is. Voor hetzelfde geldt waren we geboren in een armer land, waarin vrouwen andere rechten hebben (yes, consider me a feminist) of waarin andere geloven en culturen onze levens bepalen. Daarbij verdwijnen en daarbij ontstaan kansen, die plek waar je geboren wordt – maar het is natuurlijk niet onmogelijk om over de grenzen van je bestaan heen te stappen en je dromen als nog ergens na te gaan jagen. Ik geloof er echter wel in dat het voor ons in het Westen veel makkelijker is om succesvol te zijn in waar we over dromen door de omstandigheden waar we mee te maken hebben. Yet, again: je moet het toch echt zelf doen. Ik geloof zelf in het creëren van kansen, zowel door hier om te vragen (brutalen hebben de halve wereld) maar ook door ze te grijpen wanneer ze zich voor doen. Dat ik naar Australië kon was een mogelijkheid, maar het werd pas een kans toen ik er zelf heel erg hard mijn best voor ging doen en er alles aan deed er ook daadwerkelijk te komen. Nu wordt mijn uitleg een beetje afhankelijk van semantiek hier, maar je snapt mijn punt vast wel?

    Anyway. I love talking ’bout this, haha. Ik realiseer me nu ook even dat ik het bloggen over dit soort dingen best wel… mis? Dankjewel voor dat.

    En ik wilde nog even zeggen: ik vind het superstoer van je dat je Engels gaat leren in het buitenland. Over groot denken gesproken ;)

    Liefs! (En tot over drie maanden… haha!)

Geef een reactie

Sluit Menu