Iets met pen en papier

Licht. In de hand. Een mooie, grijs-achtige blauwe vulling. Sierlijk, maar ook krachtig. Zo zien de letters eruit die met behulp van mijn hand op het papier verschijnen. Ik realiseer me hoe gek ik ben op schrijven op mooi papier. Hoe gek ik ben op schrijven met een fijne pen. Mijn pen. Met mijn naam erop. Ja, echt. Ik had geen mooier cadeau kunnen krijgen voor mijn 21e verjaardag, van mijn familie. Mijn hand doet na een half uur schrijven pijn; krampachtig schrijf ik de laatste dagboekpagina van die dag vol. Hersenspinsels, krabbels, gedachten. Alles passeert de revue, en wordt keurig op het papier gekalkt. Oh ik vind schrijven en alles wat daarbij hoort toch ZO fijn.

Pen

En het blijkt in de familie te zitten. Althans, de liefde voor mooie pennen. Mijn oma, mijn opa, mijn moeder, mijn tante, mijn nicht, mijn oom.. We hebben er allemaal eentje. Een pen van het merk Cross. Met “Stella Marie” (mijn naam, dus, duhh) erin gegraveerd met hele sjieke letters. Smelt. Echt. Echt een cadeau waar ik mijn hele leven wat aan ga hebben. Met deze pen wil ik mijn huwelijksakte-ding ondertekenen. Ik heb het al helemaal bedacht. (Sentimentele waarde, je kent het wel).

Ik ben ook zo’n boekjes hoarder. Liefde voor mooi papier. Ik kan ook echt verdrietig zijn om het feit dat de V&D failliet is, want ik kon daar u-ren over de boekjesafdeling struinen. Ik verzin ook misschien wel elke maand een nieuw excuus om een nieuw boekje te moeten hebben. Het liefst Moleskine, natuurlijk. Dat papier, jongens en meisjes, dat is echt om mee te trouwen. Alhoewel; het papier van mijn dagboekjes van Paperblanks mag er ook ze-ker wezen. Wat schrijven jullie in al je notitieboekjes? En zijn die ook echt vol? (Ik heb er twee die echt vol zijn: mijn eerste Moleskine, en mijn eerste dagboek van Paperblanks).

Een lijstjemeisje, naar die naam luister ik ook graag. Alles moet in lijstjes. Het liefst zou ik zelfs alleen maar lijstjes in mijn dagboek zetten. Lijstjes met wat ik heb gedaan, waar ik aan heb gedacht (dat zijn altijd de allerlangste lijstjes), of wat ik nog wil bereiken. Dat soort zweverige dingen. Maaaaar natuurlijk ook de standaard to do lijstjes en boodschappenlijstjes en al die dingen waar heel veel bloggers zich vast in kunnen vinden. (Ja toch?).

De enige schrijfstruggle die ik blijf houden is mijn handschrift. Soms is ‘ie mooi, maar meestal is ‘ie ontzettend krabbelig en eigenlijk best lelijk. Als ik er echt voor ga zitten en ik schrijf in mijn Moleskine met mijn nieuwe pen, dan is het een vrij groot succes. Dan is deze lady happy. Maar soms schrijf ik in mijn dagboek als ik in de trein zit. Ja, echt. Zie je ooit iemand in de trein in een boekje van Paperblanks krabbelen met een goud uitziende pen, that’s me. Hoiiii.

Schrijven is fijn. Liefs, Stel.

Deze post heeft 9 reacties

  1. Wat leuk zeg! Dan ken je Lena Lijstje vast ook wel! Zij heeft mij geïnspireerd om een dagboek te beginnen, maar die liede was al gauw over. Ik vergeet het gewoon! Het lijkt me heerlijk om er wél aan te denken en er zo van te genieten, zoals jij. Xxx

    1. Ooooh jaaaa, Lena Lijstje! Ik vond die boeken als kind zo geweldig. Ik heb toen ook een keer een Lena Lijstje boekje gekregen, voor de vakantie. En daar hield ik dan ook echt in bij wat we deden en maakte ik lijstjes van hoe het weer wat en dat soort gekke dingen. Dat heb ik toen geloof ik ook maar 1 van de drie weken volgehouden, hihi. Maar nu ik ouder ben, heb ik mijn dagboek ook echt een soort nodig. Als uitlaatklep. Als je het niet volhoudt, moet je jezelf vooral niet pushen. Anders doe je het met tegenzin, en dat kan niet de bedoeling zijn. Liefs!

  2. Zo zo zo herkenbaar dit! Ik ben een enorme voorstander van pen en papier. Dat blijft stiekem leuker dan typen maar ja, blog maar eens vanuit een boekje hehe ;) Mijn vriend is sinds een tijdje geobsedeerd door vulpennen, inkt en alles wat ermee te maken heeft. Dat maakt mij ondertussen ook al trotse bezitter van mooie rode en paarse inkt. En schriftjes en lijstjes… Bestaat er iets leuker?? Hihi. Veel liefs voor jou, Stella x

    1. Hahaha ja, precies. Analoog bloggen? Hihi. Dat wordt zo’n gedoe. Dat is eigenlijk een soort dagboek. Of bij sommige bloggers wordt het dan eigenlijk een tijdschrift! Dus in principe zou het wel kunnen! Wat leuk dat je vriend daar zo mee bezig is. Doe mij er zo eentje, hihi. Rode en paarse inkt, oee, dat lijkt me inderdaad heel bijzonder. Vroeger wilde ik dat altijd graag, op de basisschool. Toen moesten we met vulpen schrijven, maar mochten we geen kleurtjes gebruiken voor de inkt. Meh. Ik denk niet dat er iets leukers bestaat dan schriftjes, boekjes en lijstjes he? Nee. Hihi. Veel liefs terug! X

  3. Moleskine <3 Ik heb er drie. Eén voor al mijn fotovakschool inspiraties (a4 blanco), Een witte waar al mijn reisverhalen instaan en een rode voor de to dolijstjes. Oh en nog heel veel half vol geschreven boekjes van willekeurige winkels.

    En pennen, ja daar heb ik ook een zwak voor. Maar jullie familieding vind ik echt fantastisch!

    1. Ohhh smelt, jij hebt ook echt een doel voor al je boekjes. En houd je dat dan echt allemaal braaf bij? Zo knap! Ik heb een zwarte met aantekeningen voor schooldingen en af en toe wat blogideetjes. Een paarse, die precies voor datzelfde doel in gebruik is. En een rode, waar ik tekeningen en lijstjes in maakte (nu niet meer, want ooit maakte ik een hele lelijke en nu vind ik het boekje stom..) en nog wat kleintjes voor gedachtenspinsels of tekeningen of I don’t know. Ik moest ze gewoon hebben, hihi. Cool is dat he? Dat familieding? Ik ben er ook stiekem best trots op. En mooie pennen zijn ook eigenlijk gewoon fijn; zeker als ze ook fijn schrijven! Liefs!

  4. Lena Lijstje :’) Ja, die ken ik ook nog!
    Vandaag schreef ik met een vriendin een kaartje naar een lerares die net was bevallen. En toen mocht ik met haar vulpen op de kaart schrijven, en ER GING ZEGMAAR EEN HEMEL OPEN, want WAUW wat schreef die pen fijn, en toen had ik me net voorgenomen om zelf een keer zo’n pen te gaan komen, en toen las ik jou blogje.

    En boekjes en papiertjes, zelfde verhaal. In het speciaal als ze nog leeg zijn, of als ze helemaal vol zijn. Ik schrijf nu vooral in boekjes van de HEMA, omdat dat gewoon goedkoop is. Maar ik loop nu al helemaal te fantaseren over een nieuw (leeg) boek om te kopen, ook al duurt het nog even voor ik deze uit heb. Ik kijk gewoon ENORM uit naar een nieuw, leeg, boek. Echt……

  5. Schrijven op papier heeft echt iets magisch. Op dit moment heb ik een blogboekje waar ik op random bladzijden ook gedichtjes en krabbels in kalk, en ja die is gewoon van Hema. Maar ooit wil ik een Moleskine.<3

  6. Er gaat hier ook geen enkele dag voorbij zonder dat ik op papier schrijf met een echte pen, heerlijk vind ik het! Ik hou van mooie notitieboekjes – en er komt er bijna nooit één vol en toch koop/vraag ik steeds nieuwe omdat ze zo mooi zijn… – en ik hou van fijne pennen. Ik hou er ook van om zo nu en dan in het wilde weg wat te schrijven, maar daar kom ik helaas te weinig aan toe momenteel, véél te druk…

Geef een reactie

Sluit Menu