Kletsun #23

Het vertrouwde, knipperende streepje lacht me stiekem een beetje uit. Voor de zoveelste keer lijkt het wel ja-ren te duren voordat ik ook maar IETS op digitaal papier heb waar ik een tikkeltje happy mee ben. Maar, ik mag niet te streng zijn voor mezelf. Goed voornemen, soort van. Het is oké dat het even niet zo makkelijk wil als het de afgelopen vier (!) jaar ging. Ik las laatst mijn oude blogjes weer eens terug. Wat had ik toch veel inspiratie om van niks een heel verhaal te maken, holy moly. Nu zit ik hier met een kopje thee voor mijn neus, mijn best te doen om te praten over niks. Dat dat ooit nog eens zou gebeuren, giechel.

Kletsun

De feestdagen

Ik heb echt fijne feestdagen gehad. Zoals je dat op alle kaartjes altijd toewensen. Over kaartjes gesproken: degenen die een kaartje van mij hebben gehad (zelf geverfd enzo, super oma-Stella-like) vonden hem heel leuk, dus jeei feest taart confetti. Nee, even zonder stomme grapjes, ik vind het echt heel leuk dat iedereen mijn verfsels kon waarderen, en dat ze er blij mee waren. Daar deed ik het voor. Verder heb ik heerlijk gegeten, totaal niet op calorieën en andere stomme dingen gelet, en was het gewoon een gezellige ongeregelde boel. Eigenlijk. Ook Oud en Nieuw was gezellig. Ik ben eigenlijk niet zo’n feestbeest, en ook niet zo’n drankbak, dus naja, het is nooit zo mijn ding. Maar toch heb ik een leuke avond gehad. Inclusief een nieuwjaarskus van de allerliefste.

Het Leiden-leven?

Ik ben begin december naar huis gegaan, en ben daar eigenlijk gebleven. Huis-huis, dus. Papa-en-mama-thuis, is dat. En ik slaap dan bij Lars af en toe. Of oke, best vaak, stiekem. Maar in Leiden ben ik al vrij lang niet geweest. Ik weet niet wat het is, maar het wil het laatste half jaar niet meer zo daar. Dat ligt vast aan wat ik er zelf van maak (of het gebrek daaraan), want Leiden is op zichzelf echt een fijne stad. En ook mijn kamertje en mijn huisgenootjes zijn nog altijd fijn. Maar, ik weet het niet, het is een onderbuikgevoel. Waar ik nog even niet de vinger op kan leggen. Ik hoop er het komende semester iets ‘spetterends’ van te gaan maken. Ik zie er best tegenop om dat te gaan doen, want ik weet eigenlijk niet zo goed hoe ik het aan moet pakken. Een vereniging is het echt niet voor mij, dus misschien een koor, toch? Who knows. Of een verfclubje? Bestaat zoiets? Gelukkig woont lief vriendinnetje Laura sinds een tijdje heel dichtbij, dat scheelt al een hele hoop.

Kledingstijl struggles en andere ‘overige’ dingen

Door die ‘kopjes’ in mijn kletsartikelen werk ik mezelf altijd een beetje in de nesten, want sommige dingen wil ik dan gewoon vertellen, maar dan is er geen kopje aan te wijden. Snap je? Je snapt me. Dus dan maar even zo, want het is en blijft natuurlijk mijn blogje. Goed. Ik heb dus vandaag mijn kast opgeruimd, en ik besloot wat ik vaak draag aan één kant te hangen, en wat ik minder vaak draag aan de andere. Raden welke kant uitpuilt. De ‘niet vaak dragen’ kant, ja. Terwijl ik dus echt mega veel kleren heb (vind ik zelf, en ik geloof ook wel echt dat er mensen zijn die dat kunnen beamen #hoimam) zijn er gewoon veel dingen die ik leuk vond toen ik ze kocht, maar nu niet zo meer. Zoals jullie weten was één van mijn goede voornemens: een duidelijkere kledingstijl ontwikkelen, en alleen nog dingen kopen die ik echt leuk vind. Hoe doen jullie zoiets? 1 nieuw item kopen zodat je met je ‘oude’ kleren weer iets heel nieuws kunt maken? Zoiets? Help a girl out please.

Ik ben de laatste tijd he-le-maal into art. Ik volg ineens allemaal creatieve Instagram accounts en Pinterest me suf de hele dag. Heer-lijk. Wat een creatief talent in de wereld, holy macaroni. Ik vind het echt heel leuk om daarmee bezig te zijn, en wil ook mee gaan doen aan een challenge. Even opzoeken hoe het ook alweer heette. Anyways, mijn nicht kan echt prachtig tekenen. Zij doet nu een soort elke dag in het jaar een tekening maken challenge. Ik wilde eerst graag mee doen, maar ik kwam erachter dat ik teken/verf omdat ik het leuk vind, en ik wil niet dat het een moetje wordt. Daarnaast stop ik veel tijd in mijn verfsels, en die tijd heb ik simpelweg niet elke dag. Maar goed, who knows. Die challenge die mij denk ik wat beter ligt kun je trouwens vinden onder de hasthtag #12monthsofpaint. Het eerste thema is blauw. Rond de 15e moet je dat dan op Instagram o.i.d. zetten. Waaaa. Nu al eng.

Ik ben trouwens ook ineens helemaal de overly attached girlfriend aan het uithangen. De afgelopen maanden zijn Lars en ik steeds meer naar elkaar toegegroeid, en eigenlijk gaat het alleen maar steeds beter. Zo goed zelfs, dat mijn verliefde vlinders (oh my god zwijmel) weer durven te vliegen na al die stomme break up dingen. Ik kan nu wel zeggen dat ik ECHT 100% klaar ben voor een nieuwe relatie, ookal heb ik die al best een tijdje. Dat was onze aanpak, en het heeft meer dan gewerkt. Happy me. Verder is er iemand waarvan ik denk dat die dit leest, die het even niet zo leuk heeft in de liefde. Precies wat ik vorig jaar doormaakte, is wat haar nu overkomt. Laten we even steun aan haar betuigen allemaal (zoals jullie dat allemaal zo lief deden voor mij vorig jaar <3), want dat verdient ze.

Zo. Genoeg gekletst! Veel liefs, Stel.

Deze post heeft 17 reacties

  1. Lekker schrijfseltje weer! Ik ga je misschien wel joinen met dat challenge gedoe op Instagram, als ik durf…

    1. Doen! Als je het echt leuk vindt natuurlijk, en het durft. Ik weet ook nog niet of ik ‘t wel durf. We zien het wel, hihi. Liefs!

  2. Voor je kleerkast probleem kun je misschien eens naar een soort van clothing swap gaan ofzo? Dan ben jij van alle spulletjes af die je niet mooi meer vindt en kun je een paar nieuwe (nouja, tweedehandse) dingetjes scoren :)

    1. Dat is echt wel een heel erg goed idee eigenlijk! Ik ga het eens Googlen, dankjewel! X

  3. Ohh, die inspiratiedipjes ken ik! Hopelijk krijg je snel weer inspiratie, al moet ik zeggen dat je nog een leuk blogje hebt kunnen typen :)
    Fijn dat je vlindertjes weer kunnen vliegen, have fun!

    1. Dankjewel, dat is lief! Hahaha, ja he? Daar ben ik ook heel blij om. Liefs!

  4. Leuk vrolijk artikeltje ! Over de kleding gesproken, ik herken het wel. Vorig jaar heb ik mijn klerenkast helemaal opgeruimd. Dat wil zeggen écht al mijn kleren er uit gehaald en gekeken wat ik nog vaak droeg, wat ik nog leuk vond en wat misschien niet. Alles wat ik niet meer paste of mijzelf niet meer zag dragen heb ik naar de kringloopwinkel gedaan. Toen bleven er best weinig kleren over en in plaats in een keer nieuwe te kopen heb ik zo af en toe wat gekocht en gekeken waar het allemaal bij paste. En oh ja, ik kijk veel op blogs op Tumblr voor inspiratie :)

  5. Ik wilde nog even zeggen dat ik hoop dat je al je blogstruggles overwint :) Ik lees jouw blogjes altijd zo graag omdat ik je heel leuk vind overkomen en dan maakt het onderwerp wat mij betreft helemaal niks uit! Hopelijk krijg je er zelf ook weer een positief gevoel over :)
    En wat kleding betreft, ik had dezelfde struggle. Wat ik heb gedaan is een half jaar niets kopen (dat was uit duurzaamheidsoverwegingen) en in die tijd heb ik een lijstje gemaakt met kledingstukken die io graag wilde hebben. Dat is nu een jaar geleden en het afgelopen jaar heb ik selectief gewinkeld en alleen dingen van dat lijstje gekocht, vooral veel basisdingen eigenlijk (zwarte skinny, skinny jeans, enkellaarsjes, groot vest, wit en zwart blousejes, mooie gekleurde trui, wit en zwart losse hemdjes, zwart feestjurkje), en nu ben ik veel tevredener! Zeker veel van die basis dingen zijn ook makkelijk te combineren en nu heb ik veel meer outfits waar ik me fijn in voel ipv maar een of twee die ik steeds draag. Verder heb ik alles opgeruimd en heeeel veel naar het Leger des Heils gebracht vanbwat ik niet meer paste/droeg. Doordat ik zo lang niets had gekocht had ik uitgebreid nagedacht over wat ik graag wilde hebben en ook wat geld gespaard om dat te kunnen kopen :)

    1. Dat positieve gevoel komt vast weer terug; zeker met al die lieve complimentjes. Dankjewel! Dat is wel echt een goed idee, wat de kledingstruggle betreft. Ik Pinterest me inderdaad suf om te kijken wat ik ECHT graag zou willen dragen, en probeer dan langzaam mijn kast te vullen met dat soort items. Ik wil alleen wel graag iets ‘nuttigs’ doen met de kleding die ik dan ‘weg doe’. Het Leger des Heils is inderdaad waar mijn kleren ook vaak heen gaan. Wij hebben zo’n kledingcontainer in de buurt. Het komt vast goed! Liefs!

  6. Wat mooi geschreven! En die instagram challenge klinkt wel heel interessant, misschien dat ik ook wel mee ga doen! :)

  7. Super dat je weer heerlijk verliefd kan zijn! Zalig voelt dat hé :) en een dikke knuffel voor die persoon waar je het over hebt!

  8. Dat met die kledingstijl… voor mij werkte een pinterest bord erg goed! Eerst maar eens heel veel plaatjes verzamelen van dingen die ik leuk vind en daarna veel kleding weg doen en een paar fijne goede basisstukken kopen. Ik heb er zelfs hele blogs aan gewijd ;-)

  9. Wat een heerlijk praatje weer!
    JE-KAN-HET-NOG-HOOR!
    Geniet Stella, Geniet van je geweldige hersenspinsels en van je geweldige jij!
    En zolang het inderdaad geen moetje wordt, komt de inspiratie die jij meent te missen, vast vanzelf wel weer terug! Go girl!

    1. WIEEE GELUKKIG. Hihi. Dankjewel, lief! <3 Ik ga er inderdaad maar zo losjes mogelijk mee om -buiten de frustraties omdat ik het gewoon zo jammer vind- en dan komt de inspiratie vast wel weer een keertje vrolijk aanwaaien! Veel liefs!

  10. Aaah wat een heerlijk fijn stukje weer. Ik reageer niet zo vaak omdat ik altijd overal op in wil gaan en dan uiteindelijk een comment typ die langer is dan de blogpost waar die voor bedoeld is, maargoed. Dan raak ik ook altijd de draad een beetje kwijt en ik merk nu al dat dat aan het gebeuren is. Maar, dus, uhm. Ik ben verliefd op je schrijfsels. Ik herken dat wel heel erg trouwens, dat je je eigen artikeltjes terugleest en dan het gevoel hebt dat je toen veel beter bezig was ofzo. En dat het dan bijna een beetje een demotiverend en deprimerend effect heeft. Ofzo. Maargoed, ik vind je stukjes nu nog net zo fijn als toen. Misschien is dat fijn om te horen :) Oh en en en, ik MOET echt meedoen met die challenge. Dat ga ik doen. En ik vind het ook eng. Maar ik wil het wel. Supertof. En en en, wat fijn van die vlinders. Die weer kunnen fladderen. En mogen fladderen!

    Ja, dus. Excuus voor de chaotische woordenbrij. En een heel gelukkig nieuw jaar nog! XXX

    1. Ooooh dat herken ik! Ik heb echt een hekel aan van die ‘oh wat een leuke post’ en that’s it reacties. Nou ja, hekel, dat valt ook wel weer mee, hihi. Maar als ik reageer, dan wil ik altijd graag iets zinnigs reageren. Maar met zinnige dingen typen heb ik soms nog wel eens wat moeite, hihi. Oeps! Wat mega lief, dankjewel. Ik wist helemaal niet dat jij mijn blogje las! Ik de jouwe in ieder geval wel! En dat zit ik altijd weg te kwijlen bij die mooie foto’s die jij maakt – iets wat ik overigens echt totaaaal niet kan. En ik ben zooooooo’n fan van je tatoeage hè, ik vind hem ZO mooi. En ook jouw verffrutsels en tekendingen vind ik echt HEEL mooi, dus je moet eigenlijk wel aan die challenge mee doen van mij. Je hebt eigenlijk gewoon geen keuze meer, Ghehe. Jij ook nog een heel gelukkig nieuw jaar! En veel liefs!

  11. Haha dat met je kleding herken ik heel erg! Ook die zoektocht naar ‘mijn eigen stijl.’ Wat voor mij heeeeel erg geholpen heeft is Marie Kondo loslaten op m’n kledingkast. Ik heb álle kleren die ik had voor me op de grond gelegd en bij alles mezelf afgevraagd of ik er blij van word. Ik denk dat ik overbleef met 1/4 deel van alle kleding die ik had. Dat maakt het ‘wat moet ik aan’ zooo veel makkelijker, want je vindt álles leuk wat je hebt!
    En vervolgens weet je ook veel beter wat je nodig hebt en op een of andere manier koop je (of ik iig) ook minder snel dingen die je vervolgens toch niet draagt. En ik kom er nu achter, door te kijken naar wat er in m’n ‘kast’ hangt, want m’n eigen stijl nou is. Chillennnnnn.

    En je laatste stukje, wat fiijjnnn <3 hihi ik herken me daar ook wel in, dat je steeds iets meer je echt open durft te stellen en die fucking vlinders toe durft te laten.. yay!:-)

Geef een reactie

Sluit Menu