Kletsun #54

KletsunHeeeeeee hallo, daar ben ik weer. Ik dacht dat het wel weer eens tijd was om wat in de rondte te tikken over het leven. Moet zeggen dat ik ook echt al 4 à 5 artikelen in concept heb staan over hersenspinsels en belevingen van de laatste tijd, maar het wil simpelweg niet lukken. De foto’s bij de artikelen niet, de structuur van de tekst niet, mijn schrijfstijl niet.. Eh, nee. Het is kortom geen succes – in de verste verte niet. En ik merk dat ik er ook maar weinig fut voor heb. Vind ik het dan niet meer leuk, dat hele bloggen? Jawel, maar de happy kriebels die ik er vroeger van kreeg zijn inmiddels toch echt verdwenen. Ga ik stoppen? Neeee. Maar ga ik mezelf dwingen toch te schrijven, en mezelf forceren alles toch af te schrijven en te publiceren? Neeee. Dus dan maar zo: af en toe ineens een artikeltje van moi. Als een soort paddenstoel die ineens uit de grond poeft. Best passend bij het seizoen ook. Goed. Let’s get on with this thing.

Mijn master

Ik hik tegen mijn eerste tentamens aan. Uiteraard ben ik al lang en breed begonnen met studeren, maar hoe ik het echt het beste aan kan pakken blijft een raadsel. Ik weet niet wat ik van de vragen kan verwachten, ik vind het lastig om de rode draad te ontfutselen uit al die informatie en verwacht uiteraard van mezelf dat ik alleen maar 8’en of hoger ga halen. Vrij krampachtig staar ik dus maar naar mijn samenvatting en kleur alle belangrijke dingen vrolijk (want ik vind het dan ook wel weer leuk, de stof) in. Oftewel: heel veel felle kleurtjes die op me af komen. Duizelingwekkend veel letters die informatie vormen die ik allemaal in die bovenkamer van mij op wil slaan. Gaat dat me goed af? Meh, niet super goed nog. Maar ik ben ruim op tijd begonnen, heb alles goed bijgehouden en waarschijnlijk gaat het me allemaal gewoon prima lukken. Enzo. Een troost? Dit zijn mijn laatste tentamens. Als het goed is. Want volgende periode zijn alle vakken workshop achtig en sluit ik die af met eindopdrachten. En daarna ga ik stage lopen. En nog meer stage lopen. En dan heb ik nog een scriptie te schrijven (dam dam dammmmmm). Maar geen tentamens meer. HOERA!

 En de rest van je leven dan?

Nou, dat besteed ik vooral aan werk, het schoon en netjes houden van mijn kamertje, af en toe gezellig eten met vriendinnen, kroelen met onze nieuwe huiskitten Mika -echt een drollie, als je haar wil zien moet je me even volgen op Instagram (shameless reclame ook dit)-, thuis bij mijn ouders zijn en daar lekker badderen af en toe, sporten, en eigenlijk dat soort dingen. Oftewel: Ik vermaak me prima, heb naast studeren en werken ook genoeg tijd voor me time (wat ik HEEL fijn vind) en ik zit goed in mijn vel. Weinig avontuurlijks en/of belangrijks te melden dus, maar geloof me: dat vind ik meer dan prima!

Toekomstperspectief?

Ik ben de laatste tijd ineens heel veel bezig met mijn toekomst. Wat wil ik eigenlijk na mijn studie? Waar wil ik eigenlijk komende jaren wonen? Hoe ga ik dat financieel voor elkaar krijgen? Welke van mijn honderd hobby’s wil ik echt uit gaan bouwen (ik denk inmiddels dat dit gitaar is, want muziek maken is ZO fijn)? Hoe ga ik uiteindelijk komen waar ik wil komen? En waar is dat dan precies? Ben ik eigenlijk nog blij met de dingen die in mijn kast hangen? En zo niet: Hoe wil ik dan dat ik erbij loop? Mijn haarstructuur veranderd; wat ga ik daar allemaal mee doen komende jaren? ET-CE-TE-RA. De meeste momenten ben ik heel positief en happy hierin; ik zie het allemaal wel rooskleurig in, weet zeker dat ik alles kan en wil bereiken etc. (Daar dank ik vooral Michael PilarzyckDeisy Amelsbeek en Sanny Verhoeven voor, want zij inspireren mij oprecht om dat te geloven en om dat allemaal ‘aan te trekken’). Andere momenten ben ik volledig overwhelmed, heb ik geen idee wat ik wil, vind ik mijn diploma’s niks waard en ‘word ik vast nooit aangenomen later’. En mijn haar is uiteraard een totale ramp en alles gaat richting afgrond. Dat soort dingen. Ik las laatst een review van Marlous over het boek Generatie Ei. Dat moet ik denk ik maar eens gaan lezen.

Liefs, Stel. 

Deze post heeft 3 reacties

  1. He Stella. Heel veel succes met je tentamens en veel plezier met alles wat je in je vrije tijd onderneemt! Dat boek heb ik ook wel interesse in.

  2. Ik begrijp je gevoel omtrent de toekomst; ik vind het soms ook zo lastig om nu al te bepalen hoe het er allemaal uit gaat zien. Ik laat het veel liever op het moment zelf maar over me heen komen, ik zie wel waar ‘t schip strandt. Natuurlijk heb ik wel ambities en bepaalde doelen, maar ‘waar’ ik terecht ga komen? Geen idee!

  3. Aaaha je gaat binnenkort stage lopen! Super leuk! Ik vind zelf die praktische ervaring zó fijn en handig! Voel me straks daardoor denk ik al een stuk zelfverzekerder wanneer ik voor een “echte baan” zal gaan solliciteren.
    En ja, die levensveranderingen doen je echt nadenken over de toekomst hè. Ik vind het zelf allemaal maar spannend. Weet gelukkig wel weer hoe voor mij het komende jaar er ongeveer uit gaat zien en dat is voor nu wel weer even genoeg. Fijn dat jij er allemaal vertrouwen in hebt! Volgens mij vind je ook steeds beter je eigen plekje en de dingen waar je blij van wordt. Zo fijn! Ik zelf ook hoor, geeft echt veel rust. Oh en dit moet ook nog even gezegd worden: ZO SCHATTIG een kitten!!! hihi.

Geef een reactie

Sluit Menu