Mijn niet zo nieuwe thuis

PlantjesHet eerste wat ik doe zodra ik mijn steile trappen weer getrotseerd heb, is de geur opsnuiven die inmiddels zo vertrouwd is geworden. En oké, ik snuif ook een beetje omdat ik vrij buiten adem ben door de gratis work out die ik zojuist heb gehad – thank you stairs. Ik hoor het water zachtjes mijn cv indruppelen en doe de leuke, paars-tintige lichtballetjes aan die vrolijk boven mijn bureau gedrapeerd zijn. Mijn waterkoker wordt vakkundig vol gedingest met water en ik plof, na het uitpakken van mijn koffertje, neer op de stoel waar ik zo’n beetje hele dagen op doorbreng. (Poor thing die stoel wel). Mijn kamertje in Leiden. Vriendjes, geen vriendjes – we hebben zo onze geschiedenis. Toen ik hier kwam wonen in augustus 2014, vond ik het allemaal één groot avontuur. Toen mijn toenmalige vriendje (mijn eerste, uhu, hence the drama) het uitmaakte op de bank die zich op zo’n twee meter van mij bevindt, wilde ik hier echt even helemáál niet zijn. Een vrij lange periode eigenlijk niet. Oké, oké; zeg maar gerust dat ik hier een heel jaar amper ben geweest en oprecht liever thuis bij mijn ouders was. Daar begint inmiddels langzaam verandering in te komen. Ik ga me hier steeds meer thuis voelen, en stel me open om er ook echt wat van te maken. 

Zo heb ik deze leuke plantjes gekocht bij Dille & Kamille, hierboven op de foto. In het hele begin had ik er ook eentje, maar die is al vrij snel overleden. Deze schatjes hoop ik nog lang in leven te kunnen houden. Ik heb zelfs wat potgrond gekocht om ze uiteindelijk te kunnen verpotten als ze echt gaan groeien! Thuis bij paps en mams ben ik ook echt aan de haal gegaan met mijn moestuintjes, die nu allemaal vrolijk de ruimte krijgen in hun eigen, speciaal gekochte terracotta potjes. Daarnaast kreeg ik van de liefste mama ooit een heus pannenkoekenplantje. Die hoop ik ooit een keertje naar Leiden te kunnen verhuizen, om de familie compleet te maken zeg maar. (Oftewel: ook ik ben getroffen door de hipster plantenziekte). Ik hoop dat mijn huisje er ooit uit zal zien als mijn Pinterest bord genaamd Urban jungle interiorSmelt.

Als ik de laatste tijd door Leiden hobbel, voel ik er ook echt wat meer thuis dan ik eigenlijk ooit heb gedaan. En nu heb ik er natuurlijk ook een heel leuk baantje bemachtigd. Het ziet er dus naar uit dat ik er de komende maanden meer zal zijn dan welke zomer dan ook, en stiekem kijk ik daar echt naar uit. Ik bedoel: Waarom heb ik er nog maar zo weinig gebruik van gemaakt dat ik èn dicht bij Den Haag, èn dicht bij Amsterdam, èn dicht bij het strand (!) woon?! Met mijn (nu nog) gratis OV kan ik overal heen en ben ik zo mobiel als een iPhone. (Ha, see what I did there?).

Oftewel: dit is een beetje mijn ode aan mijn fijne kamertje. Nu vergezeld door drie leuke plantjes. Ik ben van plan er een feestje van te maken komende maanden (ugh, waarom gebruik ik deze uitdrukking?). Iemand zin om mij en mijn plantjes op te komen zoeken? You’re more than welcome!

Liefs, Stel.

Deze post heeft 6 reacties

  1. Wat fijn dat het steeds meer je plekje aan het worden is, heel erg fijn <3
    En leiden heeft een prachtige locatie, en heerlijk zo dicht bij het strand.
    Liefs,
    Evelien

  2. Ooh, een pannenkoekenplantje! Dit is echt het plantje dat helemaal vanboven op mijn lijstje van ‘hebbeeeen’ staat, haha. Veel succes met je plantentuin, ik ga vanmiddag -als ik het niet vergeet- mijn moestuintjes eens zaaien. Ben benieuwd! Enne, je kamertje klinkt heeeel knus & je routines zijn zo zwaar hetzelfde als die van mij haha. Mijn lichtbolletjes moeten altijd aan, ongeacht of het buiten sneeuwt of heel veel zon is. Liefs!

  3. Wat fijn dat je je nu zo thuis voelt! Erg knus die plantjes!

  4. Heee Stel, een zelfgemaakte foto – vet leuk! Ik merk om me heen ook dat het best wel verschilt hoe snel mensen zich thuisvoelen in hun kamer, terwijl het toch wel belangrijk is voor je hele ervaring van in je studentenstad wonen. Super fijn dat het meer als ‘thuis’ voelt :)

Geef een reactie

Sluit Menu