Te hoge druk voor studenten; herken ik mij daarin?

StudiedrukIk zie het de laatste tijd echt vaak – artikelen over hoe zwaar wij studenten het wel niet hebben, eigenlijk. Mijn blik op die situatie verandert eigenlijk bijna wekelijks. Het ligt er ook maar net aan naar wie ik kijk, en hoe ik er zelf in zit. In een tentamenweek met allerlei eindopdrachten ben ik het er heel erg mee eens: Ja, het studentenleven is echt niet zo easy peasy als het soms lijkt. Maar over het algemeen valt het voor mij wel mee. Ik heb dan ook geen gebrek aan discipline en begin altijd ruim op tijd met studeren. Daardoor zit ik niet snel in de knel met deadlines en gaat het mij allemaal prima af. Scheelt me stress, en dus het gevoel dat alles overwhelmingly veel is. Denk trouwens dat dat ook per studie verschilt, en per persoon. De één kan meer hebben dan de ander. (Ik lees dit nu een week later en denk “Wat het valt wel mee?!?!? Volledige stress paniek help te veel ik kan het niet etc!”. Zo zie je maar weer dat het dus echt per week verschilt voor mij).

Ik weet van mezelf dat ik niet zoveel kan hebben, en doe daarom niet mega veel naast mijn studie. Behalve mijn bijbaantje dan. Ik hoef niet twee avonden in de week present te zijn en gezellig te doen op een vereniging, zit daarom ook niet in een commissie waar veel bij komt kijken en ook mijn sportactiviteiten kan ik zelf indelen, omdat ik geen deel uitmaak van een team. Als je dit wel allemaal hebt (lucky you want het lijkt me dan ergens ook wel weer heel leuk), kan ik me meer dan goed voorstellen dat het studentenleven VEELS te veel is. Je moet het goed doen (want tegenwoordig is ‘gewoon een universitair diploma’ niet meer genoeg in het bedrijfsleven), je moet sociaal zijn/je wil geen ‘saai’ leven hebben, je moet ook nog sporten (want ja je hoort er ook op een bepaalde manier uit te zien) en als je even gelukt hebt heb je ook al helemaal uitgedokterd hoe jij aan die spreekwoordelijke top gaat komen binnen no time. Help.

Soms vraag ik me af of ik wel genoeg doe. Of mijn bachelordiploma bijvoorbeeld wel wat waard is zonder extra vakken of een positie binnen de onderwijscommissie. En straks, als ik een masterdiploma heb, wat is die dan waard als ik daarnaast geen stages heb gelopen? (Wat ik gelukkig wel ga doen). Ik denk dat het studentenleven zo overwhelming is voor twintigers omdat het niet meer genoeg is. Het is nooit genoeg. Alles zou mogelijk moeten zijn, en dat verblindt eerder dan dat je overal ineens kansen ziet. Het ene moment is het een geweldig gevoel, want hé ik kan alles doen wat ik wil! Maar op de meeste momenten is het vooral rondrennen als een kip zonder kop en bang zijn dat je niet datgene doet wat jou uiteindelijk gaat brengen naar waar je wil zijn. Waar dat dan ook moge zijn, trouwens, want ik heb bijvoorbeeld nog geen idee.

Om dit artikel wel even positief af te sluiten: Ik vind mijn studie heel leuk. Ik ben best trots op mezelf dat ik een universitaire bachelor in the pocket heb en dat daar over een tijdje ook een master diploma bij komt. Ook heb ik al een leuke stage in de wacht gesleept waar ik echt veel ga leren en uitgedaagd zal worden. Dat is echt niet zomaar even iets allemaal, ook al heb ik dan hiernaast niet in allerlei commissies gezeten of allerlei werk-relevante-bijbaantjes gehad. Gelukkig heb ik het LEUK. Ik vermaak me hartstikke goed, studeer iets wat me interesseert, heb een leuk bijbaantje met gezellige collega’s, zie mijn vrienden en vriendinnen met ‘gezonde’ regelmaat en mijn studieresultaten zijn goed. En of wat ik doe me nu gaat brengen naar waar ik wil zijn over tien jaar? No idea, maar gelukkig heb ik nog even om dat allemaal uit te vinden. Enneh; je kunt niet meer doen dan je best people.

Liefs, Stel. 

 (Bron)

Deze post heeft 8 reacties

  1. Wat een fijn artikel, ik herken mij er heel erg in. Ik heb veel discipline dus ik begin altijd erg optijd maar nader de tentamenweek raak ik toch een beetje in paniek en stress ik hem alsnog terwijl ik zo vroeg ben begonnen.
    Het lijkt inderdaad wel of het nooit genoeg is, ik heb voor mezelf besloten deze hbo opleiding te halen, en als het lukt verder te specialiseren en als dat niet lukt dat het ook oké is. Werken lijkt mij ook wel weer heel erg fijn.
    Liefs,
    Evelien

  2. Hier ben ik het helemaal mee eens! Ik heb een bachelor geschiedenis zonder allerlei extra dingen en ook niet met de hoogste cijfers (het varieert heel erg moet ik zeggen) en een master Middeleeuwen en Renaissance Studies, met een stage in het onderwijs. Daarna heb ik na een jaar van alles doen nog een studie gedaan van een jaar, een verkorte lerarenopleiding; ik ben nu dus geschiedenisdocent voor het voortgezet onderwijs – maar inmiddels werk ik als docent Nederlands. Om een lang verhaal kort te maken: als je iets doet wat je leuk vindt en je doet je best, dan is het prima! Ik vind het eigenlijk best erg hoe prestatiegericht onze maatschappij is… Niet dat ik me er zelf niets van aan trek ofzo – ik vind het juist heel vervelend soms dat ik ‘maar’ docent ben terwijl ik Master of Arts ben (en Bachelor of Education, maar dat doet er dan even niet toe) terwijl andere mensen een hele shiny carrière hebben :’)

  3. Fijn artikel Stel! Ik herken dit heel erg. Ik heb voor mijn bijbaantje best veel cv-checks gedaan en kwam toen studenten tegen die álles op hun cv hadden staan. Ja maar hoe dan!?, dacht ik toen. Ik voelde me in het begin een beetje stom dat ik mijn studententijd niet zo heb ingedeeld, maar nu ik afgestudeerd ben en alsnog een hele leuk baan heb, weet ik dat die zorgen voor niks waren. Iedereen is anders!

  4. Herkenbaar artikel! Ik maak me persoonlijk geen zorgen over studentenverenigingen of dat ik buiten m’n bachelor extra dingen zou moeten doen (is in mijn vakgebied ook niet echt relevant denk ik), maar hetgeen waar ik de extra druk van student zijnde voel is dat ik veel leuke dingen wil doen, maar daar het geld en tijd voor mis… Ik zou onwijs graag buiten Europa willen reizen, en om mij heen zie ik alleen maar studenten die een casual reisje naar Thailand of New York maken, buiten hun ‘zomervakantie’ heen… Hoe dan?! Want voor zover ik weet werken zij alleen de zaterdagmiddag, om maar even als voorbeeld te noemen. Ik werk daarentegen drie dagen in de week en heb het daarmee naast m’n studie heel druk, om die leuke dingen te kunnen betalen.. Terwijl op stap gaan in het weekend er door het vele werken niet meer voor mij in zit – ik moet daar echt keuzes in maken! Een ander voorbeeld daarin is een stage in het buitenland, wat ik ook niet ga doen. Ook dat is tegenwoordig bijna ‘not done’, omdat je een ervaring in het leven zou missen. Voor mij is het dus echt die druk van het leuke van ‘student zijn’ wat mij stoort en wat ik best lastig vind om mee om te gaan!

  5. Ik ben het heel erg met je eens wat betreft de tweeledigheid van de ‘druk’ voor studenten: de studie zelf is vaak niet abnormaal moeilijk of zwaar (als je het niveau aankunt, het is nou eenmaal niet zo dat elke studie voor iedereen weggelegd is natuurlijk) op de momenten van deadlines en tentamens na, maar het student-zijn in al haar andere facetten kan wel een enorme druk op studenten uitoefenen. Juist alle dingen die nog om je studie heen ‘moeten’ – misschien ook juist wel omdat die studie zelf met minder contacturen je zoveel ruimte lijkt te geven -, en dus niet je studie zelf, veroorzaken dat. Ik ken zoveel mensen die twee bachelors combineren of een derde vak doen, mensen die veel werken of een relevante baan hebben, mensen die heel veel naast hun studie doen op het gebied van cv-building, mensen die sporten, mensen met een supersociaal leven, mensen met een buitenlandavontuur, en ik denk ook wel eens dat ik die mensen in mijn hoofd teveel tot één persoon samenvoeg. Er zijn altijd een paar duizendpoten ter uitzondering die wel echt alles doen en daar heb ik veel bewondering voor maar alsnog moet je je bedenken dat het grootste gedeelte daarvan waarschijnlijk denkt te verzuipen in de drukte. Voor alles is ook een tijd, heb ik geleerd: je kan het ene jaar meer investeren in je sociale leven en het volgende jaar, als je een leuke baan hebt gevonden, daar wat meer tijd aan besteden.
    Ik doe nu zelf gewoon één studie (dus twee vakken per blok), ben lid bij een vereniging met één vaste dispuuts- en borrelavond per week (en af en toe chillen of een commissievergadering), blok meestal een avond per week voor m’n huisgenoten, ben een andere avond ook al weg voor iets in m’n kerk bij m’n ouders thuis, werk 2-3 dagen per maand op kantoor bij een redelijk relevante bijbaan en probeer ook nog actief te investeren in goede vrienden van thuis (en m’n ouders). Ik weet dat ik ook makkelijk drie vakken zou kunnen doen, of meer zou kunnen werken, maar dan lever ik daar altijd iets anders voor in en ik ben nu op zich wel tevreden met de balans (zeker omdat er ook nog tijd overblijft voor spontane plannen/niks doen). Het lastigste vind ik de balans tussen studie/werk/toekomst en sociaal leven/zelfontwikkeling/vrijheid, want je studententijd moet heel leuk zijn maar eigenlijk moet je er ook heel veel nuttigs uithalen, en moet je nog een redelijk salaris verdienen. Ik denk dat dat laatste wel echt iets van deze tijd is (want leenstelsel + superveel competitie op de arbeidsmarkt/alles is mogelijk) en dat die balans die ik schetste keuzes met zich mee brengt die studenten dertig jaar terug in veel mindere mate hoefden te maken.

  6. Ik zit dus in mijn laatste jaar van het middelbaar en ik word overspoeld door brochures en dingen als “he joh, voor jouw richting enkel 11% slaagkans op de unief, ga maar hogeschool doen”. Maar dat zijn enkel cijfers weet je wel? En toen kwam er een heuse uitleg bij dat bedrijven liever een bachelor diploma hebben dan een master, omdat je dan nog kan doorgroeien, HALLO? Wat is het nu? Ik zit er nog niet eens in en ik heb nu al zoiets van ‘WAT?’. Ben benieuwd wat dat gaat geven, ik herken mezelf wel echt enorm in jou op vlak van discipline, da’s dan toch al iets. (:

  7. Leuk om eens een artikel te lezen van een student over dit onderwerp!

    Ik vind wel dat er op mijn opleiding een te hoge druk is voor studenten. Drie dagen colleges en twee dagen stage (ik volg de lerarenopleiding Nederlands). Na die stagedagen ben ik he-le-maal gesloopt, maar heb ik geen tijd om lekker languit te liggen, omdat ik zelf ook bergen huiswerk meekrijg en ik veel moet nakijken voor mijn stage. Bewust heb ik er dan ook voor gekozen om geen baan te nemen naast mijn studie, maar ik ben wel lid van een studentenvereniging (waar ik meestal een keer per week kom, omdat ik de rest van de dagen gewoon moe ben). Ik kan ook niet wachten tot ik afgestudeerd ben, maar tegelijkertijd geniet ik ook echt van deze tijd hoor (op de tentamens na).

Geef een reactie

Sluit Menu