Verwaarloosd stuk (prachtig) hout

Vandaag ben ik een dag thuis. Thuis, waar ik al mijn hele leven woon. Op de vloer waarop ik heb leren lopen -en waarschijnlijk duizend keer uitgleed, want het is een gladde houten vloer en ik had van die fijne dikke billen om op te vallen-, en de piano waarop ik heb leren pingelen. Waar mijn voeten altijd bloot zijn, maar dan ook weer altijd koud. Iets met te koppig om sokken aan te trekken. Puck kijkt me vanaf een afstandje wazig aan. Vanochtend zat ze aan de plantjes te knagen, waarop mijn vader mij vrolijk verkondigde dat Puck vegetariër was geworden. HA! Mijn mams ligt op de bank te bellen met oma. Het is echt zo’n thuisthuis dag. Ik loop in mijn pyjamabroek en dikke trui; mijn haar niet gedaan en alles behalve ready om naar buiten te stappen.

Thuis

Er zijn hier thuis veel dingen die ik in Leiden niet heb. Waaronder dus de piano, het bad, Puck om mee te kroelen en pap en mam om mee te kletsen. Dat zijn dus dingen die ik op zo’n thuisthuis dag vooral doe. Kletsen met mijn ouders, piano spelen, in bad zitten, met Pucky kroelen en.. ukulele spelen! Twee jaar geleden, bijna drie alweer, kocht ik in Amerika een ukulele. Het was een ontzettende impulsaankoop, en stiekem heb ik hem ook al heel lang niet aangeraakt. Hij is hartstikke mooi; een alt variant (iets groter dan de allerkleinste), en van ontzettend mooi mat hout. En met een plug erin om hem te versterken. Jup. Het kostte me wat toentertijd. Maar het ding heeft nog veel meer emotionele waarde.

Sinds ik een gitaar heb (dat is ook alweer iets meer dan een jaar), speel ik nog minder ukulele. Eigenlijk nooit. Maar gisteren pakte ik hem weer eens op. Ik verfriste mijn akkoorden knowledge en speelde mijn bekende gitaarliedjes nu eens op de ukulele. Heel anders klinkt dat ineens, dan. Sommige liedjes zijn leuker met ukulele, sommige minder leuk. Ik heb mezelf altijd graag met ukulele gezien; vind het stiekem best wel bij mij passen. Beter dan een gitaar, eigenlijk, stiekem. Dus ging ik even zitten, speelde wat, en herinnerde mezelf eraan hoe leuk ik het eigenlijk vind.

Zo heb ik dat met veel dingen. Dingen die ik koop in een impuls, en daarna na een tijd vergeet hoe leuk ik het eigenlijk vind. Ik hoop dat ik dat echt ga verleren, want het is zo zonde. Ik wil graag weer meer met mijn ukulele gaan doen. En met mijn spiegelreflex. Niet dat dat echt een impuls aankoop was (zou wat zijn), maar toch merk ik dat ik het leuke fijne ding veels te weinig gebruik. En daar zijn dit soort zondagen nou echt weer perfect voor. En om te sporten. En dat ga ik zometeen doen. Op de crosstrainer; oude tijden herleven. Ik heb eigenlijk echt een poephekel aan dat ding gekregen, vind het helemaal niet meer leuk. Maar ach, ik moet toch wat om die drop-fruit-duo’s die ik zojuist naar binnen heb gepropt, er weer een beetje af te sporten. En hé, het is ook nog een soort educational als je naar self-help YouTube filmpjes kijkt van Alex Ikonn.

Toedeloe!

Deze post heeft 5 reacties

  1. Ik vind een ukelele zo gaaf! Echt top wanneer ik daar iemand op zie spelen. Afgelopen week heb ik een spiegelreflex gekocht en ik ben ook heel erg bang dat ik er na een tijdje wel genoeg van heb gehad, dat zou ik zo zonde vinden. Nu maar intens genieten van de periode dat ik ’em net heb.

  2. Ah een ukelele is inderdaad heel tof. Zulke dingen zijn inderdaad fijn om op een zondag te doen. Het is uitgerekend een dag voor muziekjes, slome en fijne dingen :)

  3. Ah ja mijn gitaar staat ook te verstoffen. Heb er niet echt tijd meer voor momenteel (en ben het inmiddels vast ook wel verleerd). maar dat is eigenlijk best wel zonde! Zondag is daar inderdaad de perfecte dag voor :)

  4. Wat een vrolijke post :) Ik stond vanmorgen ook eerder op om nog even piano te kunnen spelen, staat het keyboard op mijn broertjes kamer, en hij slaapt nog…
    Fijne dag!

  5. Ik wil heel graag nog eens een ukelele, wat een ontzettend leuk en schattig ding is dat toch<3 Zo fijn, zo'n dagje thuisthuis! X

Geef een reactie

Sluit Menu