Comfort escape: Stel naar de yogastudio

Comfort escapeIn de table top position kijk ik vol ergernis naar de kaarsen die ik heb aangestoken. Mijn rug doet zeer, mijn armen kunnen mijn gewicht bijna niet dragen en Adrienne blijft maar zeggen dat ik ‘gewoooooon rustig door moet ademen’. “WAT RUSTIG DOOR ADEMEN?! Ik sta hier half dood te gaan!”, riep ik wanhopig in mezelf. De negatieve gedachten kwamen alweer vrolijk opborrelen. Bekend gevoel helaas. “Ach Stel, stop maar, dit is toch ook niks voor jou, je bakt er geen ei van”. En dan te bedenken dat ik alleen maar even wilde oefenen in mijn kamertje voor de les van de volgende dag. Mijn eerste yogales bij een echte yogastudio. Want ik heb vorig jaar al een aantal yogalessen gevolgd (voor de oplettende lezer), maar dat voelde toch anders, omdat het bij de sportschool was. Dit voelde toch net ietsie ‘echter’.

Hersenspinsels van tevoren

Tsja, de avond ervoor had ik dus al bedacht dat ik het toch maar gewoon uit zou stellen. Andere keer proberen misschien – oftewel; vluchtgedrag. Maar gelukkig was daar Lars die me een peptalk gaf en me aan mijn nieuwe affirmatie herinnerde. “Je doet dit echt voor jezelf”, zei hij ook nog. En hij had gelijk. Dus rolde ik na een kort nachtje slaap toch maar uit mijn bed, fatsoeneerde mijn hoofd, trok iets aan wat ik wel yoga-proof vond, stapte op mijn fiets en ging dapper richting de yogaschool. Ik dacht echt drieduizend dingen, variërend van “shit, ik heb mijn nagels niet gelakt” tot “wat nou als ik zometeen frontaal op mijn neus val midden in die zaal?” Ik kwam vrij vroeg aan en bleek de eerste te zijn. Ik stelde me voor aan de lerares, die zelf ook nieuw was daar! We kletsten even over de reden waarom ik yoga wilde gaan beoefenen, over wat ik studeerde en over hoe lang zij al yoga deed. Ik kreeg ook een matje (die mocht ik lenen) en een kopje thee. Lees: Ik werd op mijn gemak gesteld, en dat werkte erg goed.

En tijdens de les..

Ik volgde een les Hatha yoga, een vorm die valt onder de ‘yin yoga’. Oftewel: de rustigere variant waarin je de houdingen wat langer probeert vast te houden en je je concentreert op je ademhaling en de sensaties in je lichaam. Nou, die sensaties heb ik meekregen. Holy macaroni; eenmaal in de stoel pose dacht ik echt dat mijn benen eraf zouden vallen. Ik stond de trillen als een rietje; mijn spieren zijn duidelijk vrij weinig gewend. Bij het losmaken van te voren hoorde je mijn botten en gewrichten kraken en iedereen lachte zachtjes met me mee. Ik schaamde me eigenlijk niet eens, zo typisch vond ik het dat ik aan alle kanten vast zat. Ik heb een aantal momenten tijdens de les gedacht: “Oh men, wat is dit zwaar. Ben zo benieuwd of ik dit na een aantal lessen al beter kan!”. De boomhouding bijvoorbeeld, waarbij je op één been balanceert. Godsie, ik geloof dat ik het op mijn rechterbeen echt maar 3 sec achter elkaar heb volgehouden. Maar hé, als ik het allemaal al kon was het ook maar saai geweest – keep the challenge in mind. En die challenge wil ik denk ik wel echt aangaan.

En na de les.. 

Ik voelde me echt een pudding na afloop. Ik heb nu net wat gegeten en gedoucht, en eigenlijk voel ik me vrij rustig. Ik ben best wel zen! En laat dat nou precies de bedoeling zijn geweest! Ik hoop heel erg dat ik na een tijdje ook thuis yoga kan gaan beoefenen. Dat ik een beetje weet hoe en wat, en dat ik op gespannen en verdrietige momenten de rust op kan zoeken en kan leren dat alles oké is en ik gewoon zelf kan beslissen wanneer ik ‘even uit mijn hoofd wil’. Ik ben heel benieuwd of ik er steeds enthousiaster over ga worden (ik zit nu al te dromen over een leuke yoga-outfit), maar op dit moment laat ik het ook maar weer even los. Ik wil niet weer te hoge verwachtingen krijgen. Het was leuk, het voelde goed (op een lichtelijk pijnlijke knie na dan) en ik ga de volgende keer gewoon weer met een open mind er naar toe.

Liefs, Stel. 

Deze post heeft 5 reacties

  1. Ah zo fijn Stella. Ik wil eigenlijk ook wel aan yoga beginnen, bij een yogaschool, maar ik durf niet.

  2. Hoe goed van je, Stella! Wat lief dat je meteen ‘n kop thee kreeg, dat is echt zo’n leuk gebaar :) Enne, wees gerust: je bent absoluut niet de enige die geen kei is in yoga, ik kan er ook wat van hoor, hahaha. liefs en hou vol! :)

  3. Tof en dapper dat je nu al naar een yogaschool bent geweest! Leuk ook om je avonturen te volgen, ik hoop dat je er nog veel vaker over gaat schrijven :) Ik vind het altijd zó knap dat je gewoon de dingen doet die je heel eng vind! Ik heb serieus nog nooit yoga gedaan, misschien toch wel eens leuk – ik heb er een beetje een ‘zweefteef’-gevoel bij, helemaal verkeerd waarschijnlijk.

  4. Wauw wat tof dat je al gegaan bent! :D Ik zou me ook al meer op mijn gemak voelen als ik de eerste ben.En zeker met een kop thee er bij! Ik vind het altijd een beetje awkward om al bij een groepje aan te komen. Maar dat zal dan wel weer aan mij liggen. Kan me wel voorstellen dat het niet makkelijk was. Ik had ongeveer dezelfde gedachten bij Adrienne ;) Haha. Ik ben ook echt to-taal niet lenig. Ik denk zelfs dat ik het meest onlenige mens ben dat er bestaat. Laat ons hopen dat Adrienne heel geduldig is met me. Hihi :)

  5. Hoi Stella, wat goed dat je gegaan bent ondanks dat je ‘t zo eng vond. En wat fijn dat je Lars hebt die je pep talks geeft. Ik weet nog hoe zenuwachtig ik was toen ik voor ‘t eerst naar yogales ging. Nu denk ik ‘waar heb ik me in vredesnaam druk om gemaakt’, maar alle nieuwe dingen zijn in ‘t begin gewoon spannend, daar doe je niets aan. Het mooie is dat als je de ervaring hebt dat ‘t achteraf blijkt mee te vallen, je dat als geruststelling tegen jezelf kunt zeggen als je weer iets nieuws gaat uitproberen en daar tegenop ziet. Het blijft nog steeds spannend, maar misschien meer ‘leuk spannend’ i.p.v. ‘eng spannend’. Succes!

Geef een reactie

Sluit Menu