Ik zet een dikke vette streep door super

Oxfordplannen“Ik ben best vaak ontevreden – de lat ligt zo hoog bij mij, bijna niks aan mijzelf of in mijn leven voldoet aan mijn verwachtingen”. Bam. In your face. Confronterend om toe te geven? JA. Ontzettend. Want mijn leven is om door een ringetje te halen zo fijn, en dat meen ik uit de grond van mijn hart. En ja, dat leven is ook fijn als ik een avond lang alleen op mijn kamer zit en eigenlijk niet veel aan het ondernemen ben. Waarvan jullie misschien wel weten dat ik dat echt niet graag doe. Ik weet nog dat ik vroeger (rond the age of 14) al zei: “Ik heb filmpjes in mijn hoofd over hoe dingen zullen zijn. En die filmpjes zijn natuurlijk nooit erg representatief voor de werkelijkheid; of die nou leuker of juist minder leuk blijkt.” Bijvoorbeeld: te hoge verwachtingen verprutsen het feestje want “hé het is helemaal niet zo en zo”, maar hevige angst voor de tandarts lijkt achteraf juist mee te vallen! Toen Lars me vanavond (voor jullie gisteren) belde, hadden we het daar even (eh, maak daar maar 1.5 uur van) over. Want, waarom kan ik er niet ‘gewoon’ van genieten, zo’n avondje lonely zonder doel? Waarom voel ik me dan vaak juist gespannen? Ligt dat aan de onbewuste verwachting die ik eigenlijk van mezelf heb? (Sociale tijger Stella die op de bar danst op een dinsdagavond anyone?)

Super is stom

Na een tijdje kletsen kwamen we erachter dat het een gevalletje ongenoegen is. Te veel in mijn hoofd zijn op zo’n moment; te veel tijd hebben om na te denken over alle ‘ongenoegens’ in mijn leven. Als ik iets onderneem, iets doe, bezig ben, dan houdt mijn hoofd meestal wel even, eh, zijn mond.. Zeg maar. Vooral als ik iets doe waar ik ultiem gelukkig van word (optreden!). Dan staan mijn hersenspinselmachientjes op pauze en ben ik oprecht in het moment. Maar hier alleen op mijn bankje? NEE. Dan wil ik het liefst alles doen om weg te zijn van die gedachten – en die verwachtingen, vooral. Bleh. Dus wat wil ik? Vluchten. Maar, nu hebben Lars en ik afgesproken dat ik ‘gewoon’ ga leren dealen met dit soort slow avondjes, waarop ik eigenlijk niks echt te doen heb. Niks hoeven is toch eigenlijk ook juist heerlijk?! Het hoeft niet altijd super, zei Lars. En daar heeft hij gelijk in! We verwachten er (oké laat ik even voor mezelf spreken) – ik verwacht er misschien te veel van. Van het leven, en alles wat daarbij hoort. Tevreden en gewoon ‘content’ zijn is echt MEER dan genoeg. Je hoeft je niet altijd super te vermaken, je eten hoeft niet altijd super te smaken en nee, de dagen hoeven ook niet altijd gevuld met super leuke dingen!

Een voorbeeldje

Bloggen is de laatste tijd niet echt iets wat hoog op mijn prioriteiten lijstje staat. Waarom? Omdat het gewoon even niet zo wil allemaal. No problemo, toch? Is het niet waard om daar veel (negatieve) energie aan te besteden; komt wel weer goed. Maar de oplettende lezer (volger, eigenlijk) heeft gezien dat er gisteren een artikel online kwam over mijn blogdip en dat de blogwereld verandert, wat ik stiekem niet zo leuk vind. En nog meer semi-negatief geneuzel. Gelukkig realiseerde ik me vrij snel dat dat echt onnodig was. “Het hoeft niet altijd super”, zegt mijn hoofd nu. Mijn nieuwe en allereerste affirmatie die ik de komende tijd in ‘werking’ wil gaan brengen. Dus: ook het bloggen hoeft nu niet super te gaan. Ik hoef geen superblog. Ik hoef het niet superleuk te vinden. Een blog hebben en het leuk vinden is meer dan genoeg. Zet een dikke streep door die super!

In de praktijk brengen

Oké, dit is dus de planning: de bovenstaande affirmatie toepassen en deze vaak bewust herhalen. Daarnaast mijn dankbaarheidsboekje weer elke dag bijhouden in plaats van sporadisch. En natuurlijk mijn aandacht blijven vestigen op de kleine dingen. Twee eendjes die over straat waggelen – wat ik er zo leuk uit vind zien. Kerstmuziek. Kerstlichtjes die overal weer langzaam te zien zijn. Een fijn warm en zacht fleecedeken die ik onder mijn ‘gewone’ deken leg, zo zacht! En naja goed, ga nog maar even zo door. Ook ga ik mijn Flow Mindfulness boek ding er weer eens bij pakken. Dat hoofd van mij heeft echt de regie in mijn leven, en het wordt wel eens tijd om die af en toe tot bedaren te brengen en wat meer in mijn lichaam en het moment te kunnen zijn. Zweverig? Misschien een beetje, maar echt de moeite waard. Ik heb namelijk geen enkele reden om ontevreden te zijn; mijn leven is super LEUK.

Liefs, Stel. 

Deze post heeft 9 reacties

  1. Ooh, wat lijken we toch op elkaar. Ik heb ook vaak zo’n gevoel, van verwachtingen scheppen, maar vaak leg ik ze dan naarmate het avondje nadert een heel stuk lager, zodat ik zeker niet teleurgesteld word, haha. Echt heel leuk geschreven, dit artikel, Stel! Kwam waarschijnlijk gewoon uit je vingers gevlogen, zonder er veel over te moeten nadenken :) Laten we maar samen gewoon gaan genieten, ik doe alleszins mee met je mindset! :D Liefs :)

    1. Dat is een goeie; de verwachtingen bewust omlaag brengen. Daar ga ik echt op letten! Ja, dat klopt wel; ik had het zo hopsakee geschreven, hihi. Dankjewel voor je lieve compliment <3 Liefs! En JA; we gaan gewoon samen genieten. Jij ook van het 'samen op kot gaan' he? Ik had nog niet gereageerd, maar wat fijn dat jullie dat kunnen en ook gaan doen! Enjoy!

  2. Yay! Go Stella. En zomaar een random ideetje om meer van je ‘slow avonden’ te genieten: misschien kun je op de momenten dat je het druk hebt en juist wél toe bent aan wat meer rust, gewoon eens opschrijven waar je dan zin in hebt en niet aan toe komt. Als je bijvoorbeeld denkt ‘hè bah, ik kom steeds niet toe aan dat fijne tijdschrift’, dat je het dan aan je lijstje toevoegt. Zodat die rustige avondjes juist iets worden om naar uit te kijken :-) En die avonden een leuke naam geven (bijvoorbeeld gewoon ‘Slow Avondjes’) zou voor mij ook helpen. Dan voelt het ineens als een activiteit, en is het dus niet meer zo’n groot zwart gat in je agenda. Misschien werkt jouw brein heel anders en heb je er niks aan, maar voor mij zouden dat soort dingetjes helpen ;-) Liefs!

    1. Ah wat een mega fijne tips! Dankjewel lieve Nina, daar heb ik ECHT wat aan <3 Ik kan echt gelijk al wat dingetjes opschrijven, wat natuurlijk een goed teken is! Ik wilde bijvoorbeeld nog een grote boekenwinkel in Leiden bezoeken. Niet dat ik echt iets nodig heb of graag wil hebben, maar gewoon omdat ik in boekenwinkels rondhobbelen zo leuk vind! Dat kan ik dan misschien niet 's avonds doen, maar wel een keertje overdag als ik 'niks zit te doen'. Dankjewel, nogmaals! Liefs!

  3. Ik heb niet zo’n probleem met chill avondjes eigenlijk maar voor de rest wel met in het nu leven. Zo herkenbaar! Ik heb dit deze ochtend voor m’n werk gelezen en ik heb op m’n werk een aantal keer aan je affirmatie gedacht. En ik ga dit in de toekomst vaker doen! Ik heb dat ook altijd, dat ik van een feestje een keimegasupertof feest maak in m’n hoofd en als ik er dan ben, nee, dan is het toch niet helemaal wat ik me er van had voorgesteld. Maar het is wel een opluchting om te kunnen denken dat het niet perfect of super moet zijn. Gewoon leuk is ook leuk. Hihi.

  4. Wat mooi geschreven. Het hoeft inderdaad niet altijd super te zijn. Maar heel af en toe vind ik dat wel lastig, omdat je overal om je heen, offline en online, steeds maar superverhalen ziet of hoort. Dan voelt het bijna alsof je mee moet gaan met de rest en ook superdingen moet doen. Maar nee, ik leer steeds meer dat ik ook blij mag zijn met iets minder dan super :)

    1. Pre-cies dit. Ik weet ook ergens wel dat dat allemaal niet per se realistisch is, en dat ik mijn leven daar niet aan ‘hoef te/moet’ vergelijken, toch doe je het een beetje onbewust. Ik hoop dus dat ik me inderdaad steeds meer realiseer, en ook echt VOEL dat het niet altijd super hoeft. En ik hoop dat jij dat ook zult hebben, en dat we over een tijdje gewoon helemaal happy zijn – maar niet altijd, want dat is niet realistisch, hihi. Liefs!

  5. You are so right. Diep van binnen weet je zelf alles heel goed volgens mij Stella. Luister ernaar!

Geef een reactie

Sluit Menu